Ακύρωση πλειστηριασμού ακινήτου στην Παλιά Πόλη της Ρόδου

Ελευθερία Πελλού

Ακυρώθηκε πλειστηριασμός ακινήτου επιχείρησης στην Παλιά Πόλη της Ρόδου, με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, το οποίο έκανε δεκτή την αίτηση των ιδιοκτητών.

Μάλιστα, το δικαστήριο ακύρωσε τόσο την κατάσχεση όσο και τη διαδικασία του πλειστηριασμού.

Ειδικότερα, το ακίνητο, η εκτιμώμενη αξία του οποίου και η τιμή της πρώτης προσφοράς ανέρχεται περίπου στο 1,2 εκατομμύρια ευρώ, είχε τεθεί σε διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης κατόπιν διαταγής πληρωμής που είχε εκδώσει τραπεζικό ίδρυμα το 2018. Αν και το συνολικό ύψος της οφειλής ανερχόταν στο ποσό των 1.859.703,46 ευρώ, η τράπεζα είχε περιορίσει την απαίτησή της και ζητούσε την επιδίκαση ποσού 770.000 ευρώ ως έναντι της συνολικής οφειλής.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, το 2024 η διαταγή πληρωμής κοινοποιήθηκε εκ νέου με επιταγή προς πληρωμή, ενώ το 2025 ακολούθησε η αναγκαστική κατάσχεση του ακινήτου της εταιρείας. Με την άσκηση της ανακοπής, δια των δικηγόρων Κατερίνας Νοτοπούλου και Δήμου Μουτάφη, η οφειλέτρια εταιρεία προσέβαλε στο σύνολό τους τις πράξεις εκτέλεσης, συμπεριλαμβανομένης της κατασχετήριας έκθεσης και της επιταγής προς πληρωμή.

Το δικαστήριο, εξετάζοντας την υπόθεση, έκρινε ότι ο εκτελεστός τίτλος παρουσίαζε αοριστία ως προς το ύψος της απαίτησης. Ειδικότερα, επισημάνθηκε ότι η συνολική απαίτηση της τράπεζας αποτελούνταν από επιμέρους κονδύλια, όπως κεφάλαιο, τόκους, τόκους υπερημερίας, εισφορές και έξοδα. Ωστόσο, κατά τον περιορισμό της απαίτησης από το συνολικό ποσό στο επιμέρους των 770.000 ευρώ, δεν διευκρινίστηκε ποια ακριβώς στοιχεία της οφειλής περιλαμβάνονται στο τελικό ποσό.

Όπως αναφέρεται στο σκεπτικό της απόφασης, η τράπεζα όφειλε είτε να προσδιορίσει ρητά τα κονδύλια που συνθέτουν το περιορισμένο ποσό είτε να προβεί σε αναλογικό επιμερισμό όλων των επιμέρους απαιτήσεων, ώστε να προκύπτει σαφώς η έκταση της απαίτησης. Η έλλειψη αυτής της διευκρίνισης οδήγησε σε αοριστία, καθιστώντας μη επαρκώς προσδιορισμένη την απαίτηση.

Το δικαστήριο υπογράμμισε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 916 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, βασική προϋπόθεση για την εγκυρότητα της αναγκαστικής εκτέλεσης είναι ο πλήρης και σαφής προσδιορισμός της απαίτησης στον ίδιο τον εκτελεστό τίτλο. Δεδομένου ότι αυτό δεν συνέτρεχε στην προκειμένη περίπτωση, η διαδικασία εκτέλεσης κρίθηκε άκυρη στο σύνολό της.