Εργατική Πρωτομαγιά: Πολιτικό μήνυμα για τα εργασιακά και την επόμενη ημέρα

Rodiaki NewsRoom

Η Εργατική Πρωτομαγιά αποτελεί διαχρονικά σημείο αναφοράς για τους αγώνες των εργαζομένων και τις διεκδικήσεις που διαμόρφωσαν τα σύγχρονα εργασιακά δικαιώματα. Σε μια περίοδο όπου οι συνθήκες εργασίας επανέρχονται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, η Γραμματεία της Νομαρχιακής Οργανωτικής Επιτροπής Νοτίων Δωδεκανήσων προχώρησε σε σχετική ανακοίνωση, επισημαίνοντας τις προκλήσεις της εποχής και καταθέτοντας πολιτικές θέσεις για την αγορά εργασίας.

ΜΗΝΥΜΑ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ
ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΝΟΤΙΩΝ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΝ

Η Εργατική Πρωτομαγιά δεν είναι μια τυπική επέτειος. Γεννήθηκε μέσα από αίμα και αγώνες, με κορυφαία στιγμή την εξέγερση των εργαζομένων στο Σικάγο των Ηνωμένων Πολιτειών το 1886, όταν διεκδίκησαν το αυτονόητο. Το 8ωρο, αντί για τις 10 και 12 ώρες που εργαζόντουσαν ως τότε. Από τότε μέχρι σήμερα, κάθε δικαίωμα που θεωρούμε δεδομένο κατακτήθηκε με σύγκρουση, επιμονή και συλλογική δράση. Τίποτα δεν χαρίστηκε στους εργαζομένους.

Σήμερα, όμως, το νόημα της Πρωτομαγιάς δοκιμάζεται ξανά. Χιλιάδες εργαζόμενοι, ιδιαίτερα στην περιοχή μας, μπαίνουν στην τουριστική σεζόν με εξαντλητικούς ρυθμούς και χωρίς ισορροπία ζωής λόγω των ωραρίων. Η κυβέρνηση έχει επιλέξει συνειδητά την εντατικοποίηση. Εξαήμερη εργασία, 13ωρα και απορρύθμιση. Ένα μοντέλο που εγκλωβίζει την οικονομία σε χαμηλή παραγωγικότητα, χαμηλούς μισθούς και διαρκή στασιμότητα, την ώρα που οι Έλληνες εργάζονται περισσότερο από κάθε άλλο λαό στην Ευρώπη αλλά αμείβονται με τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη.

Το ΠΑΣΟΚ- Κίνημα Αλλαγής απαντά με σαφή πολιτική επιλογή. Βάζει τέλος στο μοντέλο της φθηνής και εξαντλητικής εργασίας. Ανοίγει τη συζήτηση για 4ήμερη εργασία και σταδιακή εφαρμογή 6ωρου, με πλήρεις αποδοχές, κίνητρα για 32- 35 ώρες εβδομαδιαίας απασχόλησης και στόχο την αύξηση της παραγωγικότητας στο 75% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Παράλληλα, το ΠΑΣΟΚ- Κίνημα Αλλαγής έχει προτείνει την επέκταση του επιδόματος ανεργίας για τους εποχικά εργαζόμενους στους 5 μήνες, ώστε να διασφαλιστεί η στοιχειώδης ασφάλεια και αξιοπρέπειά τους. Το δίλημμα είναι ξεκάθαρο. Ή θα συνεχίσουμε την απαξίωση της εργασίας ή θα επενδύσουμε σε μια δίκαιη, βιώσιμη ανάπτυξη με επίκεντρο τον άνθρωπο.