Ελένη Κορωναίου: Ζούμε για να δουλεύουμε ή δουλεύουμε για να ζούμε;

Rodiaki NewsRoom

Γράφει η Ελένη Κορωναίου
MSc Ψυχολόγος

Υπάρχουν στιγμές που η καθημερινότητα μοιάζει να μας προσπερνά. Ξυπνάμε βιαστικά, τρέχουμε να προλάβουμε υποχρεώσεις, απαντάμε σε αμέτρητα μηνύματα και τηλεφωνήματα, επιστρέφουμε στο σπίτι κουρασμένοι και πριν καλά-καλά το καταλάβουμε, η ημέρα έχει τελειώσει. Και κάπου εκεί γεννιέται ένα ερώτημα που αφορά όλο και περισσότερους ανθρώπους: Πότε ήταν η τελευταία φορά που ζήσαμε πραγματικά τη μέρα μας και όχι απλώς την «διεκπεραιώσαμε»;

Στη σύγχρονη κοινωνία, η συνεχής απασχόληση έχει σχεδόν εξιδανικευτεί. Συχνά πιστεύουμε ότι όσο περισσότερο εργαζόμαστε, τόσο πιο επιτυχημένοι, πιο χρήσιμοι ή πιο παραγωγικοί είμαστε. Η ξεκούραση αντιμετωπίζεται ως πολυτέλεια, ο ελεύθερος χρόνος ως κάτι που «θα βρούμε αργότερα» και η φροντίδα του εαυτού μας μετατίθεται διαρκώς για μια στιγμή που, πολλές φορές, δεν έρχεται ποτέ.

Έτσι, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, η εργασία παύει να αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μας και αρχίζει να γίνεται η ίδια η ζωή μας. Οι οικογενειακές στιγμές περιορίζονται, οι φίλοι γίνονται «ραντεβού που αναβάλλονται», τα χόμπι εγκαταλείπονται και η ξεκούραση συνοδεύεται από ενοχές. Το σώμα κουράζεται, ο ύπνος διαταράσσεται, η διάθεση αλλάζει και η ψυχική αντοχή μειώνεται. Δεν είναι τυχαίο ότι ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν έντονο στρες, επαγγελματική εξουθένωση (burnout) και συναισθηματική εξάντληση.

Η ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής (work–life balance) δεν είναι μια σύγχρονη «μόδα» ούτε ένα προνόμιο που αφορά λίγους. Είναι μια ουσιαστική ανάγκη, στενά συνδεδεμένη με τη συνολική μας υγεία και ποιότητα ζωής. Γιατί η εργασία μπορεί να μας προσφέρει ασφάλεια, δημιουργικότητα και εξέλιξη, όμως δεν μπορεί να αντικαταστήσει τις ανθρώπινες σχέσεις, τη χαρά, την ηρεμία και τις στιγμές που δίνουν πραγματικό νόημα στην ύπαρξή μας.

Αξίζει να αναρωτηθούμε:

§ Ποια είναι η αξία μιας επιτυχημένης επαγγελματικής πορείας, όταν δεν υπάρχει χρόνος να τη μοιραστούμε με τους ανθρώπους που αγαπάμε;

§ Ποιο είναι το νόημα μιας γεμάτης επαγγελματικής ζωής, όταν η ψυχική και η σωματική μας υγεία δοκιμάζονται καθημερινά;

Η ζωή δεν μετριέται μόνο με ώρες εργασίας, προθεσμίες και επαγγελματικές επιτυχίες. Μετριέται με τα χαμόγελα που χαρίσαμε, τις αγκαλιές που προλάβαμε να δώσουμε, τις συζητήσεις που κάναμε, χωρίς να κοιτάζουμε το ρολόι, τις στιγμές που γεμίσαμε τις αναμνήσεις μας και όχι απλώς το πρόγραμμά μας.

Ίσως, τελικά, η μεγαλύτερη επιτυχία να μην είναι να καταφέρουμε να χωρέσουμε περισσότερη δουλειά μέσα στη ζωή μας, αλλά περισσότερη ζωή μέσα στις ημέρες μας.