Παναγόπουλος: Επιχειρείται αλλαγή οικονομικο-κοινωνικού μοντέλου

«Με βίαιο τρόπο επιχειρείται αλλαγή του οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου, που θα το περιέγραφα ως απελευθερωμένη αγορά με αποκλεισμένη κοινωνία», δηλώνει ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλος, ο οποίος ρίχνει επίσης το γάντι σε αυτούς «που διαπρέπουν στι

Το γάντι σε αυτούς «που διαπρέπουν στα παρασκήνια και στις ίντριγκες» ρίχνει ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος.

«Γιατί δεν προχωρούν σε κάτι απλό: να χρησιμοποιήσουν την πλειοψηφία που διαθέτουν και να απομακρύνουν την ΠΑΣΚΕ και εμένα ως επικεφαλής της από την πρώτη θέση ευθύνης», δηλώνει, μέσω της Real News, και προσθέτει: «Δεν το κάνουν και δεν θα το κάνουν. Γιατί δεν θέλουν ευθύνες. Γιατί θέλουν να ρίχνουν το ανάθεμα αλλού. Γιατί ξέρουν –και πρόσφατα το παραδέχτηκαν δημοσίως- πως ό,τι κάναμε, διέσωσε τουλάχιστον κάποια σοβαρά για τους εργαζόμενους θέματα».

Σε ερώτηση σχετικά με έκτακτο συνέδριο στης Συνομοσπονδίας, ο κ. Παναγόπουλος λέει πως «αν είχε να προσφέρει κάτι, δεν θα είχα καμία αντίρρηση».

Για τη ΔΑΚΕ, αναφέρει ότι «πριν δέκα μέρες είχε κάνει μομφή με επίσημο έγγραφο που κατέθεσε στη ΓΣΕΕ, στο γραμματέα που είναι μέλος της. Βρήκε το κόλπο της αποχώρησης (και όχι της παραίτησης, όπως διατείνεται», για να λύσει τις εσωτερικές αντιφάσεις της».

Για την παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ παρατηρεί ότι «εμφανίζει όλα τα προβλήματα του φορέα». «Δεν καθορίζει, καθορίζεται από τις κινήσεις του ΠΑΜΕ, το οποίο θεωρεί ΄΄δεξαμενή΄΄ δυνάμεων και ως εκ τούτου, ανταγωνισμού».

Σχετικά με το ΠΑΜΕ, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ τονίζει ότι «διασπούν --με κομματική εντολή-- την ταξική διεκδικητική ενότητα των εργαζομένων». «Καίνε σε ικριώματα ομοιώματα της ΓΣΕΕ και χτίζουν τις πόρτες των Εργατικών Κέντρων», συμπληρώνει, σημειώνοντας πως «με αυτήν την πολιτική, που δεν έχει σχέση με τη δημοκρατία, δεν υπάρχουν περιθώρια συνεννόησης».

Ο κ. Παναγόπουλος επιτίθεται στην κυβέρνηση, αναφέροντας ότι «η συνταγή της τρόικας έχει ιδεολογικό πρόσημο ριζικά αντίθετο με τις αρχές και τις θέσεις του κυβερνώντος κόμματος». «Με βίαιο τρόπο επιχειρείται όχι απλώς δημοσιονομική εξυγίανση. Αλλά αλλαγή του οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου, που θα το περιέγραφα ως απελευθερωμένη αγορά με αποκλεισμένη κοινωνία», υπογραμμίζει και επισημαίνει ότι «αυτό που δεν αντέχει ο κόσμος της εργασίας είναι ότι –δεδομένης και της μεγάλης κρίσης στην περιφέρεια της ΕΕ- δεν διαφαίνεται αχτίδα φωτός και ελπίδας στην άκρη του τούνελ».

Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ τονίζει ότι «η επίθεση ήταν μεγάλη» στους εργαζόμενους και εκτιμά πως «τίποτε δεν προοιωνίζεται ότι δεν θα συνεχιστεί». Θεωρεί ότι «δεν υπάρχουν χαμένες μάχες εκ των προτέρων, παρά μόνο αυτές που δεν δίνονται» και αναφέρει πως «σε κάθε απεργία μας οφείλουμε να μετράμε τις δυνάμεις, τη διάθεση και τη δυνατότητα αυτών που καλούμε ν ΄ απεργήσουν».