Μια παλαιοχριστιανική γειτονιά της Έδεσσας

Η ζωή μιας παλαιοχριστιανικής γειτονιάς της Έδεσσας, που επιβίωσε για περισσότερους από δύο αιώνες και εγκαταλείφθηκε εξαιτίας πυρκαγιάς, αναβιώνει μέσα από τις έρευνες που πραγματοποιούν οι αρχαιολόγοι της ΙΖ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτ

Η ζωή μιας παλαιοχριστιανικής γειτονιάς της Έδεσσας, που επιβίωσε για περισσότερους από δύο αιώνες και εγκαταλείφθηκε εξαιτίας πυρκαγιάς, αναβιώνει μέσα από τις έρευνες που πραγματοποιούν οι αρχαιολόγοι της ΙΖ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.

Η συγκεκριμένη γειτονιά στον αρχαιολογικό χώρο της Έδεσσας βρίσκεται αριστερά της πύλης και πίσω από τους χώρους κατά μήκος της κεντρικής οδού. Κατοικίες, μεγάλοι και μικρότεροι οδικοί άξονες, καταστήματα, οργανωμένο δίκτυο για την παροχέτευση ομβρίων και πυκνή οικοδομική διάταξη συνθέτουν τα κύρια στοιχεία της γειτονιάς.

Από την ανασκαφή εντοπίστηκαν, εξάλλου, μικρά οικοδομικά σύνολα, το μεγαλύτερο από τα οποία βόρεια από την πάροδο. Το δυτικό τμήμα του συνόλου, με πλακοστρωμένη αυλή, φαίνεται να ήταν αφιερωμένο σε βιοτεχνικές δραστηριότητες, ενώ το ανατολικό πρέπει να είχε περισσότερο χρήση κατοικίας με υπαίθριο χώρο για μικρά οικόσιτα ζώα, εστία στο χώρο διαμονής και πιθανή εστία-μαγειρείο. Στα κινητά ευρήματα των οικοδομικών συνόλων συγκαταλέγονται παλαιοχριστιανικά νομίσματα, αμφορείς εισαγωγής από το Αιγαίο και τη Μικρά Ασία, αγγεία οικιακής χρήσης, αλλά και προσωπικά αντικείμενα.

Επίσης, στην περιοχή νότια της παρόδου και σε επαφή με το τείχος έχουν σωθεί τέσσερις ανεξάρτητοι χώροι, που πρέπει να καλύπτονταν με μονόρριχτες στέγες για να μην προκαλούν τα όμβρια πρόβλημα στο τείχος. Τα ευρήματα από τους χώρους δεν επιτρέπουν εκτεταμένα συμπεράσματα για τη χρήση των χώρων αυτών. Οι πίθοι όμως και τα αγγεία αποθήκευσης υγρών στον ένα από τους χώρους αυτούς μάλλον οδηγούν στην ταύτισή του με χώρο πώλησης υγρών προϊόντων.

Η κατοίκηση της γειτονιάς τοποθετείται χρονικά στα παλαιοχριστιανικά χρόνια και συγκεκριμένα μετά την ανέγερση των χώρων στον 4ο αιώνα μ.Χ. Επίσης, διαπιστώθηκε μια δεύτερη φάση που έκλεισε με καταστροφή από πυρκαγιά τον 6ο αιώνα. Μετά την καταστροφή ακολούθησε περίοδος εγκατάλειψης της περιοχής και σε αυτό το διάστημα έγιναν εγχυτρισμοί και τάφοι μικρών παιδιών, που αποτελούν πρώιμες απόπειρες εισαγωγής της ταφής των νεκρών στο εσωτερικό των πόλεων.

Στον αρχαιολογικό χώρο πραγματοποιούνται τους τελευταίους μήνες εργασίες ανάδειξης, με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ.

Την ανασκαφή θα παρουσιάσει η αρχαιολόγος της ΙΖ’ ΕΠΚΑ, Αναστασία Χρυσοστόμου, σήμερα το απόγευμα, στην 24η Συνάντηση για το Αρχαιολογικό Έργο στη Μακεδονία και τη Θράκη.