Δεν είναι όλα τα καρπούζια ίδια..!

Ο καρπουζοπαραγωγός κ. Χρήστος Παλαιολόγου μιλά για το καρπούζι της Απολακκιάς και τις ξεχωριστές ιδιότητές του.

Χθες βράδυ όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στην Απολακκιά! Η Γιορτή Καρπουζιού έγινε θεσμός και τα… καρπουζώματα εμπειρία! Γιατί το απολακκιάτικο καρπούζι κατέχει ξεχωριστεί θέση μεταξύ αυτών που καλλιεργούνται στη Ρόδο; Ο Χρήστος Παλαιολόγου τα τελευταία χρόνια έχει το πόστο του στο γεφυράκι του Αγίου Δημητρίου, δίπλα στη Λαϊκή του Σαββάτου. Καρπουζοπαραγωγός, από τους παλαιότερους στο νησί, οργανωμένος όσο λίγοι, πουλάει ο ίδιος και ξέρει τι δίνει… Ήταν τον προηγούμενο Σεπτέμβρη που σταμάτησα στο πόστο του και του ζήτησα να μιλήσουμε, αλλά η παραγωγή ήταν πια στο τέλος της και δώσαμε ραντεβού για φέτος! Η ώρα που πήγα, η βραδινή, ήταν η ώρα που σταματούν μπροστά του οι περισσότεροι πελάτες του, που έρχονται και ξανάρχονται επειδή το καρπούζι της περιοχής είναι εύγευστο και δροσερό και όπως όλα τα καρπούζια δυναμώνει κι ομορφαίνει, χωρίς να παχαίνει, να συμπληρώσω εγώ… Πως ξεκίνησε η παράδοση του καρπουζιού στην Απολακκιά; Παλιά οι γονείς μας έβαζαν λίγα για το σπίτι. Πριν από καμιά σαρανταριά χρόνια φύτεψα πέντε, έξι στρέμματα κι όταν τα’ βαζα με κορόιδευαν: «πού θα τα πουλήσεις…» και τέτοια. Με τον πεθερό μου τσακωνόμασταν. Πήρα δυό ζώα με άροτρο, φύτεψα τον σπόρο κι έγινε το μποστάνι ποτιστικό. Πού τα πουλάγατε; Στη Λίνδο όπου είχε αρχίσει ήδη η τουριστική ανάπτυξη και στα άλλα χωριά. Σιγά-σιγά άρχισαν να το κάνουν κι άλλοι αυτό. Η Κατταβιά έβαζε πιο μπροστά από μας καρπούζι, η αλήθεια να λέγεται. Η Νότια Ρόδος, η Λαχανιά, η Μεσαναγρός, η Κατταβιά, έβαζαν καρπούζι. Η άλλη μεριά, Έμπωνα, ʼγιος Ισίδωρος, Σιάννα, έβαζε αμπέλια, σταφύλια. Τώρα όλοι τα κάνουν όλα. Δεν είναι όμως το ίδιο. Ποια ήταν η «συνταγή» που πέτυχε τελικά με τα καρπούζια της Απολακκιάς; Όταν ο χειμώνας είχε νερά πολλά εμείς φυτεύαμε άνυδρα. Καλλιεργούσαμε το χωράφι, φυτεύαμε γραμμικά τον σπόρο και το καρπούζι γινόταν μόνο του. Η διαδικασία ξεκινούσε όμως από το καλοκαίρι που ζευγαρίζαμε το χωράφι με βαθιά άροση, επαναλαμβάναμε τον χειμώνα πιο ελαφρά, μετά φρεζάραμε και κρατούσε την υγρασία μέσα για να αναπτύσσεται σωστά το καρπούζι. Ο σπόρος έπεφτε Μάρτιο-Απρίλιο. Έτσι είχε επιτυχία κι ήταν πολύ γλυκό γιατί και το χώμα της Απολακκιάς προσφερόταν. Τότε τα άλλα χωριά δεν έκαναν άνυδρα. Έτσι βγήκε το όνομα «άνυδρα Απολακκιάς». Τώρα ποιά διαδικασία ακολουθείτε; Τα τελευταία χρόνια που οι χειμώνες δεν έχουν πολλά νερά κι αφότου έγινε το φράγμα και έχουμε άφθονο νερό, η καλλιέργεια του μποστανιού γίνεται ποτιστική. Τώρα τα καρπούζια είναι ποτιστικά κι έχουμε και μεγαλύτερη παραγωγή. Του δίνουμε νερό όποτε χρειάζεται και τα συστατικά που χρειάζεται. Ποια η διαφορά του καρπουζιού πριν χρόνια με το σημερινό; Τώρα το καρπούζι γίνεται μεγαλύτερο, πιο τραγανό κι όταν το περιποιηθείς σωστά έχει και τη γλυκύτητα του άνυδρου. Ακούω τον κόσμο που σταματά να σας λέει «μη μου δώσεις παλιό…»! Ποιο είναι το παλιό; Είναι το παλιοκομμένο κι αυτό φαίνεται όταν το κοτσάνι του είναι στεγνό. Τότε μπορεί να είναι και μιας εβδομάδας κομμένο και δέκα ημερών. Αλλοιώνεται η γεύση του μέσα σ΄ αυτό το διάστημα; Δεν παίζει ρόλο καθόλου. Είναι η νοοτροπία. Δεν σας λέω βέβαια να το κρατήσετε κι ένα μήνα και μετά να το φάτε. Και τα εισαγόμενα; Είναι ένα μήνα, δεν ξέρω ακριβώς πότε τα κοψαν. Τα κόβουν και άγουρα για να αντέξουν το ταξίδι, γι’ αυτό είναι άνοστα. Σας ζητούν «ένα καλό καρπούζι…»! Δεν είστε μέσα όμως να το δείτε, τι τους δίνετε επομένως; Τους δίνω πράγματι ένα καλό γιατί ξέρω ποιό είναι το καλό! Γι’ αυτό ξανάρχονται. Η πρώτη επιλογή γίνεται στο χωράφι. Το παραγινωμένο ή το άνοστο δεν το φέρνω. Για τους δύσκολους πελάτες έχω το μαχαίρι δίπλα, κάνω δοκιμή, αλλά συνήθως πέφτω μέσα. Πότε ξεκινάτε να μαζεύετε την παραγωγή; Κανονικά ξεκινούσαμε τον Ιούνιο. Τώρα με τα πρώιμα εγώ ξεκίνησα στις 5 Μαΐου και κάθε χρόνο Μάιο μήνα αρχίζω. Η παραγωγή είναι μέχρι τον Σεπτέμβριο γιατί φυτεύουμε σταδιακά, κάθε μήνα βάζουμε καινούργια παρτίδα. Δεν μπορεί μια φύτεψη να κρατήσει από το Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβρη. Οι ντόπιοι παραγωγοί στηρίζονται με κάποιο τρόπο; Καθόλου, κανένα κίνητρο, το αντίθετο συμβαίνει. Τα καρπούζια πωλούνται στα μεγάλα σούπερ μάρκετ που τα ΄χουν σαν κράχτες και τα βγάζουν στις προσφορές, ρίχνοντας εξευτελιστικά την τιμή τους κι έτσι αναγκάζεται κι ο φτωχός παραγωγός να κάνει το ίδιο και να μη μπορεί να βγάλει ούτε τα έξοδά του. Κατά τ΄ άλλα η κάθε κυβέρνηση λέει ότι θα στηρίξει τον πρωτογενή τομέα. Εγώ πουλώ ο ίδιος, αλλά οι περισσότεροι παραγωγοί πάνε τα καρπούζια τους στην χονδρική, ή στα ξενοδοχεία και τα δίνουν σε εξευτελιστικές τιμές. Ας τα βλέπουν αυτοί που κάθε χρόνο μας τάζουν ότι θα στηρίξουν τον ντόπιο παραγωγό!