The Hurt Locker

The Hurt Locker

The Hurt Locker

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 424 ΦΟΡΕΣ

Όταν ο επικεφαλής πυροτεχνουργός της Ομάδας Β σκοτώνεται στην προσπάθειά του ν’ αφοπλίσει έναν εκρηκτικό μηχανισμό, τη θέση του θα πάρει ο Λοχίας William James, ο οποίος έχει τη φήμη του καλύτερου πυροτεχνουργού του αμερικάνικου στρατού στη Βαγδάτη. Ο Λοχίας James, από τις πρώτες κιόλας αποστολές, θα επιβεβαιώσει τη φήμη του, αλλά ταυτόχρονα θα φέρει τους άντρες του στα όριά τους με τις παράξενες μεθόδους του και την προκλητική του απάθεια απέναντι στο θάνατο που καραδοκεί παντού.

ΚΡΙΤΙΚΗ - ΣΠΥΡΟΣ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η Kathryn Bigelow («Near Dark», «Point Break») ποτέ δεν απέκτησε το πολυπληθές κοινό που θα επιθυμούσε, ειδικά σε χώρες εκτός των ΗΠΑ, αλλά όσοι παρακολουθούν τη δουλειά της ορκίζονται φανατικά στο σκηνοθετικό της ταλέντο. Με το φετινό θρίαμβο της τελευταίας της ταινίας «The Hurt Locker» στα Όσκαρ, επομένως, οι οπαδοί της έχουν κάθε δικαίωμα να χαίρονται για την αναγνώρισή της (ας μην ξεχνάμε ότι είναι και η πρώτη γυναίκα σκηνοθέτις που βραβεύεται στα 82 χρόνια του θεσμού). Πόσο μάλλον, όταν η αναγνώριση αυτή έχει έρθει εξαιτίας μιας εξαιρετικής ταινίας που αποτελεί την κορυφαία στιγμή στην καριέρα της και έχει μαγέψει κοινό και κριτικούς από το Σεπτέμβριο του 2008 που πρωτοπροβλήθηκε στο Φεστιβάλ της Βενετίας.

«Ο πόλεμος είναι ναρκωτικό» αναγράφει μια καρτέλα στην αρχή της ταινίας και η Bigelow επιλέγει τη φιγούρα του Λοχία James (που τον υποδύεται με αξιοζήλευτη ηρεμία ο πάντα καλός Jeremy Renner) για να το αποδείξει έμπρακτα στις επόμενες δύο ώρες. Περισσότερο ένα αγωνιώδες ψυχογράφημα ενός απλού ανθρώπου που καθημερινά παίζει με το θάνατο παρά μια πολεμική ταινία πολιτικών αναλύσεων, το «Hurt Locker» αφοσιώνεται στον ήρωά του, έναν στρατιώτη με ειδικές γνώσεις, που μπορεί να μη μοιάζει και τόσο πολύ με τους συμπολεμιστές του, αλλά κουβαλά πάνω του όλη την αλληγορία του εθισμού του πολέμου. Ο Λοχίας James είναι ένας cowboy από τον αμερικάνικο νότο, όχι ιδιαιτέρως οξυδερκής, και η αντίληψή του για το συγκεκριμένο πόλεμο σταματά στο «εμείς εναντίων των άλλων».

Όμως, από τη στιγμή που είναι η δουλειά του και πρέπει να την κάνει, κουβαλώντας μάλιστα το κλασικό work ethic που χαρακτηρίζει τις λαϊκές μάζες των ΗΠΑ («όποια κι αν είναι η δουλειά, αν την κάνεις καλά θα πας μπροστά»), έχει βρει έναν δικό του τρόπο για να επιβιώνει συναισθηματικά στην καθημερινή κόλαση της Βαγδάτης. Δηλαδή, να γίνει ο καλύτερος πυροτεχνουργός, να κάνει το καλύτερο ρεκόρ στο δικό του «ροντέο», ακόμα κι αν δεν παίζει πάντα σύμφωνα με τους κανονισμούς. Κάθε φορά που η ομάδα του καλείται σε αποστολή και βγαίνει πάνοπλη στους δρόμους της Βαγδάτης, ο Λοχίας James καπνίζει στωικά και αγέρωχα το τσιγάρο του, τη στιγμή που όλοι οι υπόλοιποι έχουν παραλύσει από το φόβο, επειδή κάθε παράθυρο μπορεί να κρύβει μια κάνη και κάθε σακούλα σκουπιδιών μπορεί να εκραγεί ανά πάσα στιγμή. Και όταν φοράει την ογκώδη στολή του, το «ντουλάπι του πόνου» (όπως θα μπορούσε να αποδοθεί ελεύθερα ο τίτλος), σαν αστρονάυτης της ερήμου, προσηλώνεται στην αποστολή του και το μόνο που τον νοιάζει είναι να νικήσει στην άτυπη αυτή μονομαχία με τον κατασκευαστή του εκρηκτικού μηχανισμού (και, συνεπαγωγικά, με το θάνατο).

Η Bigelow αποφεύγει επιδέξια τις πολιτικές κρίσεις και τα ιστορικά συμπεράσματα. Δεν την νοιάζει. Δεν έχει να κάνει με την ταινία της, άλλωστε. Χωρίς να εθελοτυφλεί, αφήνει μερικές νύξεις να περάσουν για τον πόλεμο και την εκστρατεία των Αμερικάνων στο Ιράκ, αλλά βασικά δεν ξεκολλάει τα μάτια της από τον ήρωά της (πατώντας γερά στο στιβαρό σενάριο του Mark Boal που είχε γράψει και το απομυθοποιητικό «Στην Κοιλάδα Του Ήλα» το 2007). Την ενδιαφέρει να δείξει ότι ο Λοχίας James, χωρίς να είναι το τυπικό πολεμικό κτήνος, έχει εθιστεί στην καθημερινή αδρεναλίνη και συνεχώς ψάχνει τη «δόση» του. Και έτσι, εθισμένη, όπως είναι και η ίδια μαζί του, καταφέρνει και ενορχηστρώνει μαεστρικά σκηνές ασύλληπτης αγωνίας και τρυπώνει με την κάμερά της κάτω από το πετσί του «αγαπημένου» της λοχία, θυμίζοντας περισσότερο την αίσθηση του αριστουργηματικού «Μεροκάματου Του Τρόμου» του Henri-Georges Clouzot («La Salaire De La Peur», 1953) παρά οποιαδήποτε άλλη προπαγανδιστική πολεμική αμερικάνικη ταινία.

Σκηνοθεσία: Kathryn Bigelow

Παίζουν: Jeremy Renner, Anthony Mackie, Brian Geraghty, Guy Pearce, Ralph Fiennes

Διαβάστε ακόμη

Ανοικτό πάρτι σήμερα στη Ρόδο για τη στέψη του Καρόλου

Πέντε προτάσεις για ρεβεγιόν Πρωτοχρονιάς στη Ρόδο

Το “3rd Rhodes Salsa Weekend” είναι γεγονός!

Στη ραδιοφωνική οικογένεια του «Μελωδία Ρόδου» μπαίνει o Ν. Μουρατίδης

«Στην αγκαλιά σου»: Κυκλοφόρησε το νέο single του Ροδίτη ερμηνευτή, Νίκου Κυπριώτη

Σήμερα η συναυλία της Έλενας Παπαρίζου

Συναυλία στην Ιαλυσό

Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη στη Ρόδο!