“O Nίκος Καζαντζάκης” από την Αδελφότητα Κρητών Ρόδου “Ο Ψηλορείτης”

Γράφει ο αρχιτέκτονας μηχανικός Αγαπητός Ξάνθης Η αδελφότητα Κρητών Ρόδου «Ο ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ» για να τιμήσουν τα 130 χρόνια από την γέννηση του Νίκου Καζαντζάκη και τα 25 χρόνια από την ίδρυση της «Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Ν. Καζαντζάκη» πραγματοποίησαν άλλη μια καταπληκτική εκδήλωση με την παρουσία του Πρόεδρου της Διεθνούς Εταιρίας κ. Γιώργου Στασινάκη, πρόσωπο στο οποίο απονεμήθηκε και πλακέτα ευχαριστίας εκ μέρους της αδελφότητας. Μια θεατρική παράσταση με χιλιάδες συμβολισμούς και νοήματα. Από την ψυχαγωγία και το γέλιο στην σοβαρότητα και στη σκέψη. Από την πραγματικότητα στο όνειρο. «Όλα τα πράγματα έχουν ψυχή» αναφώνησε ο Καζαντζάκης, ρόλο που έπαιξε υποδειγματικά ο Μανώλης Τσιρακάκης. Για να προσθέσει με περίσσια χάρη ο Ζορμπάς «να κοιτάμε πάντα όρτσα», ρόλο που εκπροσώπησε ο αυθεντικός Στέλιος Μοσχονάς. Αλλά και η μαντάμ Ορτάνς με το μπρίο της έδωσε μια άλλη χαρούμενη πινελιά, ρόλο που απέδωσε άξια η Φρόσω Κουβίδη. Όλοι που ανέβηκαν στο σανίδι ήταν θαυμάσιοι ξεπερνώντας τον ερασιτεχνισμό και φτάνοντας στα όρια του επαγγελματισμού και της πειστικότητας των ρόλων. Ο Γιάννης Νιωτάκης και ο Γιάννης Φλώρος αποτελούν τα θεμέλια της προσπάθειας και πάντοτε μας χαρίζουν στιγμές ανάτασης ψυχικής και φτερούγισμα συναισθημάτων. «Η σωτηρία της ψυχής είναι μεγάλο πράγμα, γι’ αυτό και να τα πουλήσει όλα δεν είναι πράμα» σιγοτραγούδησε ο Καζαντζάκης για να αναλάβει ο Ζορμάς να αποδείξει την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ως το μεγαλύτερο ιδανικό του ανθρώπου και το πρόπλασμα της ελπίδας και ζωής. Από όλα κρατώ την αετίσια παρουσία του Ζορμπά, ως μια παρουσία να γεμίζει την οθόνη και την καρδιά των θεατών. Πάνω και ψηλά από τα μίζερα και τα καθημερινά, πάνω και ψηλά από την κερδοφορία και τους στενάχωρους σχεδιασμούς προτάσσει την λεβεντιά, την γενναιότητα, την ευθύτητα. Η αλήθεια και ο αέρας της λευτεριάς γέμισαν την αίθουσα και σαν ένα αχνό πέπλο σκέπασαν όλους μας προσφέροντας ένα τόνο αισιοδοξίας και αξιοπρέπειας, στις δύσκολες ώρες που διαβιώνουμε. Έλεγε ο Επίκτητος «ο άνθρωπος που φοβάται, λυπάται, ταράζεται, δεν είναι ελεύθερος. Ελεύθερος είναι ο άνθρωπος που είναι απαλλαγμένος από φόβους, λύπες και ταραχές», για να προσθέσει ο μεγάλος Ρήγας Φεραίος « Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά». Έτσι και ο Αλέξης Ζορμπάς δεν τον σκιάζει φοβέρα καμιά και συλλογάται καλά γιατί είναι ελεύθερος. Ασκώντας τον ίδιο εσωτερικό έλεγχο, πετούσε μέσα από θαλασσινές ομίχλες και ανέβαινε ψηλά από πάνω τους σε αστραφτερούς, καταγάλανους ουρανούς…την ίδια ακριβώς στιγμή που όλοι οι άλλοι γλάροι στέκονταν στο έδαφος και δεν ήξεραν τίποτε άλλο εκτός από ομίχλες και βροχές (απόσπασμα από το Γλάρο Ιωνάθαν Λίβινγκστον). Το βιβλίο του Ν. Καζαντζάκη «Ζορμπάς» είναι από τα σπουδαιότερα του συγγραφέα. Η αντίθεση του διανοούμενου «αφεντικού» που εμπιστεύεται το συνοδοιπόρο Αλέξη Ζορμπά με τον αντισυμβατικό χαρακτήρα και τα πάθη του δείχνει ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον για το πρόσκαιρο, το διαχειριστικό αλλά εστιάζεται για το «άλλο», το ξεχωριστό, το ελεύθερο, το κοινωνικό, το ευπροσήγορο, το έξυπνο. Το διαχρονικό δίπολο των δύο ανδρών ιδιόμορφο αλλά ενδεικτικό. Από την μία το πνευματώδες και το λογικό, το μελετημένο και το κοσμοπολίτικο, και από την άλλη η ανεμελιά και η τρέλα, η καλοδιάθεση και η ανοχή, ωστόσο και τους δυο χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ένωνε η δίψα για το μυστήριο της ζωής. Η γλύκα της επιβίωσης. Αυτή και εμείς οφείλουμε να διεκδικήσουμε με την πνευματικότητα του Καζαντζάκη αλλά και την ευστροφία του Ζορμπά… Ευχαριστούμε για όλα τα οποία μας πρόσφερε η Αδελφότητα Κρητών Ρόδου «Ο ΨΗΛΟΡΕΙΤΗΣ» και για τα υπόλοιπα των επόμενων χρόνων.