Οδοιπορικό στη ζούγκλα της πόλης

Γράφει η Πίτσα Χατζή

Ένα ακόμα πάρκο στο κέντρο της πόλης ,πιο κέντρο δεν γίνεται, ένας ακόμα πνεύμονας πρασίνου, μια ακόμα όαση δροσιάς και οξυγόνου βρίσκεται εγκαταλελειμμένο ,βρώμικο με σκουπίδια πεταμένα παντού τριγύρω και αγριόχορτα που ολοένα και πλησιάζουν το ύψος των αιωνόβιων δένδρων που βρίσκονται μέσα σ’αυτό.

Η κούνια που στέκεται εκεί για να χαρίσει το παιχνίδι της στα μικρά παιδιά είναι μονίμως άδεια…
Γιατί ποιός γονιός θα πάει το παιδί του να παίξει εκεί,κινδυνεύοντας να τρυπηθεί από αγκάθια ή να μυρίζει τα σκουπίδια ή ακόμα να συναντηθεί με κάποιο… ερπετό; Κανείς φυσικά! Το πάρκο αυτό είναι σε κεντρικότατο σημείο.

Καθημερινά περνάνε απο εκεί εκατοντάδες άνθρωποι, ντόπιοι και τουρίστες. Απέναντι του βρίσκεται το “Χαραλάμπειο” γηροκομείο και οι άνθρωποι που φιλοξενούνται εκεί δεν μπορούν ούτε μια βόλτα να κάνουν στο πάρκο ούτε σε ένα παγκάκι να καθίσουν για λίγο.

Κρίμα!!!! Πολύ κρίμα!!

Αυτή η εικόνα εγκατάλειψης δεν ταιριάζει σε καμιά κατοικημένη πόλη. Μόνο σε πόλεις φαντάσματα, έρημες και άδειες ταιριάζει και δικαιολογείται.

Το λυπηρό είναι ότι οι κάτοικοι της περιοχής ενημερώνουν εδώ και καιρό την υπηρεσία πρασίνου και καθαριότητας για την άθλια κατάσταση του πάρκου αλλά δυστυχώς μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο δεν έχει υπάρξει ενδιαφέρον.

Ο εθελοντισμός από την άλλη πλευρά ίσως είναι μία προσωρινή λύση αλλά σίγουρα δεν έχει διάρκεια και συνέχεια. Αρα; γιατί καμαρώνουν κάποιοι, όταν εθελοντές προσφέρουν προσωρινές υπηρεσίες;

Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουν ότι με ...μπαλώματα δεν ράβεται κοστούμι; Δείτε το φωτογραφικό υλικό και κρίνετε μόνοι σας εάν υπάρχει στοιχείο υπερβολής!