Η χρησιμότητα ή μη του όρου-θεσμού νόμου της αναδρομικής ισχύος πολλών αποφάσεων

Rodiaki NewsRoom

Δεν μπόρεσα ποτέ και σε καμία περίπτωση να δικαιολογήσω κανέναν, πολιτεία, φορείς, σε ό,τι αφορά την λήψη αποφάσεων με αναδρομική ισχύ, αποφάσεις οι οποίες ανατρέπουν καταστάσεις και δεδομένα, αφού εφαρμόζονται κυρίως και αποκλειστικώς εις βάρος του ελληνικού λαού, του πολίτη, δημότη, ο οποίος δυστυχώς σύμφωνα με την λογική των κρατούντων καλείται να λειτουργήσει αναδρομικά, αποτελεσματικά και σύντομα, επειδή οι αρμόδιοι δεν φρόντισαν, δεν μπόρεσαν, δεν είχαν την ικανότητα να αποφασίσουν τον συγκεκριμένο χρόνο την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα και αναγκάζονται να κάνουν κακή χρήση αναδρομικότητας.

Οι φωστήρες μας συνταγματολόγοι δεν άκουσα ποτέ να αμφισβητήσουν την νομιμότητα, την εγκυρότητα ενός νόμου, μιας απόφασης με αναδρομική ισχύ, που συνήθως επιβάλλεται καθολικά επί δικαίων και αδίκων και που σίγουρα θέτει σε κίνδυνο και δυσκολίες τους οικονομικούς κυρίως τον οικονομικό οικογενειακό προγραμματισμό με δυσάρεστες συνήθως συνέπειες και παράλογες απαιτήσεις που απορυθμίζουν την κοινωνική ζωή, διαταράσσουν την ομαλότητα.

Η ισχύς του όρου αναδρομική ισχύς, σημαίνει ανατροπή δεδομένου και αρχών χωρίς καμία προειδοποίηση που συνήθως επιβάλλονται ακόμη και σε περιπτώσεις μη υπαρκτών προσώπων εν ζωή και κυρίως σε λάθος χρόνο και με λάθος τρόπο, γι’ αυτό επικαλούμαι προς τούτο και θέλω να ακούσω ή να διαβάσω θέσεις εγκύρων νομικών ή ακόμη και δικηγορικών συλλόγων αλλά και δικαστών, αφού οι συνταγματολόγοι μας σιωπούν σε ένα θέμα που οι συνέπειες της εφαρμογής του κρίνονται γενικά ως άδικες.

Οσο υπάρχει και συντρέχει το νόμιμο δικαίωμα της χρήσης οτυ όρου της αναδρομικής ισχύος, τόσο εύκολα δίδει το δικαίωμα σε υπευθύνους και αρμοδίους να του επικαλούνται για να καλύψουν την ανεπάρκειά τους και να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, ο όρος θεσμός και νόμος που ισχύει συνήθως για τον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα και που αν σκεφθεί κανείς τι θα συνέβαινε αν είχε δικαίωμα εφαρμογής του συγκεκριμένου όρου στις ιδιωτικές μεταξύ μας συναλλαγές προφορικές ή έγγραφες συμβολαιογραφικές ή μη, τότε η κοινωνία θα είχε μετατραπεί σε σωστή ζούγκλα.

Ο όρος αναδρομική ισχύς και οι αποφάσεις που τον αφορούν δεν δίδουν σε κανένα το δικαίωμα της αμφισβήτησής τους ή της νόμιμης ένστασης ως προς την εφαρμογή του και γίνεται συνήθως και κυρίως δυσβάσταχτες με βάση τον χρόνο της αναδρομικής ισχύος κάτι που η απλή λογική δεν το αντέχει και το απορρίπτει χωρίς όμως κανένα δίκαιο όφελος, αφού εκτός των άλλων άγνοια νόμου δεν νοείται δεν δικαιολογείται για κανέναν, ενώ η εφαρμογή του τίθεται αμέσως σε ισχύ και βέβαια αναδρομική.

Το μόνο που μένει σε μια ευνομούμενη κοινωνία είναι η όσο το δυνατόν μικρότερη και ολιγότερη χρήση του και κυρίως μόνο για έκτακτες και επείγουσες ανάγκες με όσο το δυνατόν μικρότερο χρόνο ισχύος της αναδρομικότητας ή επί το δικαιότερον η κατάργησής του.

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου