Ξεχασμένο σοβιετικό όχημα- κάτοπτρο στη Σελήνη

Μετά από 40 χρόνια σιωπής, ένα ξεχασμένο σοβιετικό όχημα έδωσε και πάλι σημεία ζωής στην επιφάνεια της Σελήνης, χάρη στις προσπάθειες αμερικανών ερευνητών, και τώρα αναμένεται να βοηθήσει σε νέες επιστημονικές μελέτες, κυρίως αναφορικά με την ταλάντωση το

Μετά από 40 χρόνια σιωπής, ένα ξεχασμένο σοβιετικό όχημα έδωσε και πάλι σημεία ζωής στην επιφάνεια της Σελήνης, χάρη στις προσπάθειες αμερικανών ερευνητών, και τώρα αναμένεται να βοηθήσει σε νέες επιστημονικές μελέτες, κυρίως αναφορικά με την ταλάντωση του δορυφόρου της Γης.

Το όχημα «Λούνοκχοντ 1» (Βέλος 1), τύπου «ρόβερ», προσγειώθηκε στο φεγγάρι το 1970 και κάλυψε απόσταση άνω των δέκα χιλιομέτρων στο διάστημα των περίπου δέκα μηνών που διήρκεσε η αποστολή του. Η τελευταία ραδιοεπικοινωνία του με τους σοβιετικούς χειριστές του στη Γη έλαβε χώρα το 1971 κι έκτοτε περιέπεσε στην αφάνεια και τη σιωπή.

Το όχημα διαθέτει στο πίσω μέρος του έναν ανακλαστήρα (κάτοπτρο), που μπορεί να αποδειχτεί πολύτιμος στη διεξαγωγή μετρήσεων μέσω αποστολής ακτίνας λέιζερ από τη Γη και αντανάκλασής της από το κάτοπτρο του οχήματος. Η μέτρηση με ακρίβεια (χάρη στο λέιζερ) του χρόνου και της απόστασης μεταξύ της εκπομπής και λήψης της ακτίνας μπορεί να αποκαλύψει στοιχεία για την ταλάντωση της Σελήνης.

Την μέθοδο αυτή έχουν ήδη εφαρμόσει οι αστρονόμοι με ανάλογους ανακλαστήρες που ορισμένες σεληνιακές αποστολές έχουν αφήσει στο φεγγάρι. Τρία κάτοπτρα άφησαν οι αποστολές «Απόλλων» και ένα βρίσκεται στο πίσω μέρος του ρομποτικού οχήματος τύπου-ρόβερ «Λούνοκχοντ 2», που διαδέχτηκε το πρώτο «Λούνοκχοντ»,

Τώρα, ήρθε η ώρα να ενεργοποιηθεί ξανά ο ανακλαστήρας του αρχικού «Βέλους 1». Ο δορυφόρος LRO της NASA εντόπισε, τον Μάρτιο, το «Λούνοκχοντ 1» στην επιφάνεια της Σελήνης προσδιορίζοντας το ακριβές στίγμα του, σύμφωνα με το New Scientist. Ομάδα αμερικανών επιστημόνων του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, υπό τον Τομ Μέρφι, έστειλαν τώρα μια ακτίνα λέιζερ στη Σελήνη και μέσα σε ελάχιστα λεπτά πήραν σήμα επιστροφής, καθώς με επιτυχία η ακτίνα ανακλάστηκε στο κάτοπτρο του «Βέλους 1» και επέστρεψε στη Γη.

Σε σχέση με τα υπόλοιπα κάτοπτρα που επίσης βρίσκονται στη Σελήνη, το πλεονέκτημα του «Βέλους 1» είναι ότι βρίσκεται κοντύτερα στην άκρη της πλευράς του φεγγαριού που «βλέπει» τον πλανήτη μας, σε σχέση με κάθε άλλο κάτοπτρο. Το γεγονός αυτό καθιστά πολύτιμο το «Βέλος 1» για την μέτρηση και της παραμικρής ταλάντωσης της Σελήνης, κάτι που θα βοηθήσει στην μελέτη της εσωτερικής δομής της.

Επίσης μπορεί να επιτρέψει τη διενέργεια με ακρίβεια πειραμάτων που αφορούν τη γενική θεωρία σχετικότητας του Αϊνστάιν, για να επιβεβαιωθούν οι θεωρητικές προβλέψεις της αναφορικά με την κίνηση της Σελήνης υπό την επίδραση της βαρύτητας της Γης, του ήλιου και των άλλων πλανητών του ηλιακού μας συστήματος.