Έρευνα ΙΟΒΕ: Αύξηση φαρμακευτικής δαπάνης

Ερευνα του ΙΟΒΕ δείχνει αύξηση της φαρμακευτικής δαπάνης στην Ελλάδα, η οποία δεν συνδέεται τόσο με την αύξηση των τιμών των φαρμακευτικών προιόντων όσο με την αύξηση της κατανάλωσης φαρμάκων λόγω δημογραφικών και άλλων παραγόντων. Η μηχανοργάνωση του συσ

Ερευνα για τη φαρμακευτική δαπάνη παρουσίασε το απόγευμα του Σαββάτου το Ιδρύμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για την σχετική κατά κεφαλή δαπάνη υγείας και τις σχετικές τιμές υγείας, το 2007 εμφανίζεται διόγκωση δαπανών στη χώρα μας (με το μέσο όρο του ευρωπαϊκού δείκτη να ορίζεται στο 100 στην Ελλάδα ο σχετικός δείκτης εμφανίζεται στο 125) και κύρια αιτία της διόγκωσης των δαπανών υγείας αποτελεί η υπερκατανάλωση των υπηρεσιών και όχι η τιμή τους.

Ως αιτίες της αύξησης της δαπάνης υγείας αναφέρονται οι εξής:

- κοινωνικοοικονομικοί και δημογραφικοί παράγοντες, όπως η αλλαγή της ηλικιακής σύνθεσης του πληθυσμού -γήρανση του πληθυσμού - λόγω αύξησης του προσδόκιμου επιβίωσης και αυξηση του αριθμού των μεταναστών,

- οι εξελίξεις στην ιατρική τεχνολογία και τη βιοτεχνολογία,

- τα ακριβότερα νέα φάμακα που ενσωματώνουν υψηλότερες δαπάνες και ανάπτυξης αλλά κυρίως οι σπατάλες του συστήματος υγείας.

Ο γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ Γ. Στουρνάρας, παρουσιάζοντας την έρευνα που υπογραφουν για το Παρατηρητήριο Οικονομικών της Υγείας του ΙΟΒΕ οι Ε. Βίτσου και Ε. Πάλακα, οι σπατάλες του συστήματος υγείας αποδίδονται στην:

- ανυπαρξία ελέγχου καθώς δεν υπάρχει ακριβής μέτρηση, έλεγχος και αξιολόγηση των παρεχόμενων υπηρεσιών,

- έλλειψη μηχανοργάνωσης στο συνολο του συστήματος υγείας που δυσχεραίνει τον έλεγχο των δαπανών, καθώς δεν υπάρχει ακριβής καταγραφή του όγκου της κατανάλωσης πρτοϊόντων και υπηρεσιών υγείας,

- έλλειψη ,μέχρι σήμερα, συστήματος αποζημίωσης με εφαρμογή κριτηρίων οικονομικής αποτελεσματικότητας,

- υπερτιμολόγηση ιατρικών εξετάσεων, ιατρικών συσκευών και ειδικών υλικών ( βηματοδότες, τεχνητές κεφαλές κ.λπ.)

- έλλειψη ελέγχου στην αλυσίδα διακίνησης φαρμακων: απαραίτητη κρίνεται η μηχανοργάνωση των φαρμακείων με ενιαίο μηχανογραφικό σύστημα και η ηλεκτρονική διασύνδεσή τους με τα ασφαλιστικά ταμεία για την παρακολουθηση της κατανάλωσης φαρμάκων,

- ανυπαρξία ,μέχρι σήμερα, ανταγωνισμού σε επίπεδο τιμών μεταξύ πρωτοτύπων και γενοσήμων,

- έλλειψη κινήτρων για συνταγογράφηση γενοσήμων και

- σπατάλη στη χρήση των φαρμάκων εντός των νοσοκομείων ως αποτέλεσμα των ακατάλληλων για νοσοκομειακή χρήση συσκευασιών.

Το ΙΟΒΕ εκτός από την μηχανοργάνωση του συστήματος προτείνει η εφαρμογή θεραπευτικών πρωτοκόλλων και ο καθορισμός μέσου κόστους θεραπείας να γίνεται ανα τύπο περιστατικού, καθώς αυτό δίνει τη δυνατότητα για καλύτερο προγραμματισμό και επιτρέπει την ανιχνευση των περιπτώσεων υπερκοστολόγησης ή υπερσυνταγογράφησης ενώ εκτιμά ότι απαιτείται συνεργασία και συντονισμός όλων των εμπλεκόμενων υπουργείων.

Το ΙΟΒΕ επισημαίνει και σε αυτή την έρευνα ότι η αύξηση της φαρμακευτικής δαπάνης στην Ελλαδα δεν συνδέεται τόσο με την αύξηση των τιμών των φαρμακευτικών προιόντων, οι οποίες ρυθμίζονται από το κράτος, όσο με την αύξηση της κατανάλωσης φαρμάκων λόγω δημογραφικών και άλλων παραγόντων.

Η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη δείχνει ότι ανεβαίνει κάθε χρόνο κατά 0,5 δισ ευρώ.

Το ΙΟΒΕ σημειώνει ιδιαίτερα ότι το μεγαλο πρόβλημα της εξαγωγής ασφαλών συμπερασμάτων είναι η αμφισβήτηση της αξιοπιστίας των πηγών και των στατιστικών δεδομένων της ελληνικής οικονομίας από τις ευρωπαϊκές αρχές, καθώς παρουσιάζεται σημαντική απόκλιση των δεδομένων της Ελλ.Στατ. και των στοιχείων που εστάλησαν στον ΟΟΣΑ.

Σημειώνεται σε αυτό το σημείο ότι η συνολική δαπάνη υγείας ως ποσοστό του ΑΕΠ στην Ελλάδα διαμορφώνεται σε ελαφρώς χαμηλότερα επίπεδα από αυτά της Ευρωζώνης, αλλά σε αυτά τα νούμερα δεν περιλαμβάνονται τα χρεή των νοσοκομείων προς τους προμηθευτές του που ανεχονται σε περίπου 500 δισ ευρώ.

Η σύνθεση της δαπάνης υγείας στην Ελλάδα αφορά κατά 62,9% στη δημόσια υγεία και η ιδιωτική αποτελεί το 37,1% (ποσοστό που είναι πολύ υψηλό σε συγκριση με παγκόσμια πρότυπα που έχουν εθνικό συστημα υγείας και ως αιτίες γι'αυτό αξιολογούνται οι φτωχές υπηρεσίες του δημόσιου συστήματος, οι παθογένειες του δημόσιου συστήματος, η αυξηση του επιπεδου κατανάλωσης, οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες κλπ).

Η συνολική φαρμακευτική δαπάνη στη χώρα μας αποτελεί το 2,4% του ΑΕΠ με 1,6% στην Ευρωζώνη.

Σχετικά με τη δομή της τιμής των φαρμακευτικών προιόντων στην ΕΕ των 27 και στην Ελλάδα προκύπτει ότι η λιανική τιμή με βάση το 100 δείχνει ότι στην ΕΕ ο παραγωγός εισπράττει το 64,2% και στην Ελλάδα το 62,1%, ο χονδρέμπορος στην ΕΕ παίρνει το 8,4% και στην Ελλάδα το 5,2% τα φαρμακεία στην ΕΕ το 20,9% και στην Ελλάδα ττο 23,6% και ο ΦΠΑ στην ΕΕ αποτελεί το 6,5% και στην Ελλάδα το 9,1%.

Σχετικά με τη νάα αγορανομική διάταξη του υπουργείου Οικονομίας για τον καθορισμό των τιμών φαρμάκων, το ΙΟΒΕ εκτιμά ότι δημιουργεί στρεβλώσεις η ρύθμιση που προβλέπει ότι «λόγω κατεπείγοντος και επιτακτικού δημοσιου συμφέροντος που απαιτεί μεταβατική ρύθμιση με προσωρινή διαμόρφωση των τιμών χονδρικής πώλησης των φαρμακευτικών προιόντων», οι τιμές υπολογίζονται βάσει επίπεδων μειώσεων στις τιμες των φαρμάκων, που αγγίζουν το 27%.