Στο έλεος του... Θεού τα παιδιά με ειδικές ανάγκες που χρειάζονται οδοντίατρο

Rodiaki NewsRoom

Ανοιχτή επιστολή του Κώστα Σαμιωτάκη

Με τίτλο «Ήρθε η ώρα να σπάσουμε τη σιωπή μας» ο γνωστός συμπολίτης μας δημοσιογράφος κος Κώστας Σαμιωτάκης, τοποθετείται δημόσια με επιστολή του, αναφερόμενος σε ένα εξαιρετικά λεπτό ζήτημα, που αφορά παιδιά, άτομα με ειδικές ανάγκες τα οποία χρειάζονται την βοήθεια οδοντιάτρου.

Στην επιστολή του, θίγει το ζήτημα της οδοντιατρικής περίθαλψης των παιδιών αυτών, αφού ακόμα και για την πιο απλή πράξη, απαιτείται να γίνεται μερική ή ολική νάρκωση, έτσι ώστε να μπορεί να εργαστεί αποτελεσματικά και με ασφάλεια ο οδοντίατρος.

Αναφέρει συγκεκριμένα στην επιστολή του:
« Αυτή τη στιγμή και κάθε στιγμή στο νησί μας κάποιοι ΆΝΘΡΩΠΟΙ παιδιά και ενήλικες με σοβαρά προβλήματα, με ΕΙΔΙΚΈΣ ΑΝΆΓΚΕΣ υποφέρουν φρικτά από πόνους στα δόντια. Κάποιοι απ' αυτούς κάποια παιδιά δυστυχώς δεν μπορούν να συνεργαστούν ούτε κατ' ελάχιστον με οδοντίατρο. Χρειάζονται μερική ή ολική νάρκωση για μια εξαγωγή, ένα σφράγισμα μια απονεύρωση... Η στοματική υγιεινή; Λέξη άγνωστη. Τα ιδρύματα Άγιος Ανδρέας, τα Κολύμπια, τα ειδικά σχολεία ξέρουν τι συμβαίνει.

Αν έχεις λεφτά κουράγιο και υπομονή μπορείς να πάρεις το παιδί σου στην Αθήνα στη Θεσσαλονίκη κ.λ.π
Πόσες φορές όμως για πόσα σφραγίσματα για πόσες εξαγωγές;

Το νοσοκομείο μας έχει ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΟΛΟΓΟΥΣ έχει οδοντιατρείο.
Ο Οδοντιατρικός Σύλλογος προσφέρεται εθελοντικά. Κι όμως λύση δεν υπάρχει. Τα έχουμε όλα κι όμως κάποιες Ανθρώπινες Υπάρξεις είναι καταδικασμένες στην εγκατάλειψη. Ο λόγος; Κανείς δεν ενδιαφέρεται πραγματικά να λύσει ένα πρόβλημα. Τον ενδιαφέρει απλά να διαχειριστεί την διοικητική του θέση υπηρετώντας το "γράμμα του νόμου " Εν τω μεταξύ παιδιά υποφέρουν και οικογένειες δυστυχούν.

ΥΓ: Το παράλογο και σχιζοφρενικό στην όλη υπόθεση είναι ότι όλη η Ελλάδα όλα τα παιδιά με Ειδικές Ανάγκες μετακινούνται στην Αθήνα για Οδοντίατρο, Παιδοψυχίατρο, Παιδονευρολόγο, κ.λ.π αντί να μετακινείται ένας γιατρός μια στις τόσες... Τόσες διοικήσεις τόσες ΔΥΠΕ τόσοι υπουργοί... τι κρίμα... αλλά μάλλον είναι πολλά τα λεφτά που παράγει ο ανθρώπινος πόνος.»