Το… θολό τοπίο και η αβεβαιότητα είναι που… σκοτώνουν

Rodiaki NewsRoom

Το ότι ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις που μέχρι τώρα βλέπαμε στις ταινίες και ούτε καν μας περνούσε από το μυαλό ότι μπορεί να συνέβαιναν στην πραγματικότητα, είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο.

Το τελευταίο διάστημα, λόγω της «καραντίνας» και των περιοριστικών μέτρων ακόμα και για την κυκλοφορία, αναπολώ τα παιδικά μου χρόνια.

Τώρα αντιλαμβάνομαι πόσο αθώα, ρομαντικά και κυρίως ανέμελα ήταν. Και θυμάμαι πως αυτό που μου την …έσπαγε ήταν το σχολείο και ορισμένοι καθηγητές. Φυσικά, νοσταλγώ εκείνες τις εποχές και πλέον παρακαλώ να γυρνούσε ο χρόνος πίσω. Να είχα τους ίδιους καθηγητές, να πήγαινα στο ίδιο σχολείο ακόμα και τα καλοκαίρια. Θα το προτιμούσα από την «μολυσμένη» πλέον καθημερινότητα που ζούμε όλοι μας εδώ και πολλά χρόνια.

Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει όλος αυτός ο εφιάλτης και σίγουρα είμαι ο τελευταίος άνθρωπος που θα μπορούσε να πει κάτι με σιγουριά. Για να το μεταφέρω και στο αθλητικό κομμάτι που στις συγκεκριμένες σελίδες είναι και η αρμοδιότητα της ενασχόλησής μας στην ιστορική εφημερίδα που κρατάτε στα χέρια σας, αυτό που πραγματικά «σκοτώνει» όλες τις ομάδες είναι η αβεβαιότητα. Το ότι όλα είναι ρευστά. Δεν γνωρίζουν πότε θα μπορέσουν να επανέλθουν σε μια κανονικότητα.

Αν ξέρανε ότι σε δυο μήνες, για παράδειγμα, οι συνθήκες θα ήταν πιο ευνοϊκές και θα μπορούσαν να κάνουν έστω προπονήσεις, θα μπορούσαν να σχεδιάσουν το νέο τους προγραμματισμό με βάση συγκεκριμένα δεδομένα. Κάτι θα μπορούσαν να κάνουν.

Στην προκειμένη περίπτωση δεν το ξέρουν ούτε αυτό και κανείς δεν τους λέει κάτι επίσημο. Αντ’ αυτού, οι παράγοντες, οι προπονητές και οι παίκτες βρίσκονται σε έναν …κυκεώνα απόψεων και τοποθετήσεων και πραγματικά έχουν …πελαγώσει. Είναι πραγματικά κάτι που δυσκολεύει ακόμα περισσότερο την ήδη βεβαρημένη καθημερινότητά τους.

Προς το παρόν το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσευχηθούμε να ξεπεραστεί αυτός ο εφιάλτης χωρίς σοβαρές απώλειες, να προφυλάξουμε τους συνανθρώπους μας και ειδικά τις ευπαθείς ομάδες και από εκεί και πέρα …έχει ο Θεός…

Δραγάτης Δημήτριος