Σελίδες Ιστορίας: Οι μεγάλες στιγμές της ροδιακής δημοσιογραφίας. Πώς αποκαλύφθηκε ο δράστης της ανώνυμης επιστολής

Rodiaki NewsRoom

Ύποπτοι, μια Ροδίτισσα κι ένας εξέχων συμπολίτης μας

Γράφει ο Κώστας Τσαλαχούρης

Είναι ντοκουμέντο. Όταν γράφαμε το κείμενο για την ανώνυμη επιστολή που στάλθηκε τον Γενάρη του 1916, στον εκδότη και διευθυντή της εφημερίδας «Νέα Ρόδος», Γεώργιο Κοκκίδη, προς εκφοβισμό, να μην γράφει εναντίον του νέου μητροπολίτη Ρόδου Αποστόλου Τρύφωνος, σημειώναμε ότι το γεγονός και μόνον αυτό, αποτελεί μια από τις μεγάλες στιγμές της ροδιακής δημοσιογραφίας, που ο χρόνος δεν επέτρεψε να χαθεί και δεν το παρέσυρε στο πέρασμά του. Το άφησε για τον ερευνητή του αύριο.

Ο ίδιος ο διευθυντής και εκδότης με το πέρασμα του χρόνου, στον Μεσοπόλεμο, και αργότερα μέχρι τον θάνατό του, έγινε ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του εθνάρχη-έτσι αποκαλούνταν ο μητροπολίτης-μάλιστα δε σε προσωπικές επιστολές που αντάλλασσαν, τον αποκαλούσε πατέρα!

Γράφαμε επίσης ότι η ανώνυμη επιστολή, βλέπει το φως, και μετά τη δημοσίευσή της, δεν γίνεται πλέον λόγος γι’ αυτήν, ούτε ως επιχείρημα από της πλευράς της εφημερίδας ή των ιδιοκτητών της. Ούτε και από την πλευρά του μητροπολίτη ή άλλων ενδιαφερομένων. Ποτέ, μα ποτέ. Όλα αυτά τα χρόνια, μέχρι τον Αύγουστο του 2020, όταν την φέραμε στο φως, σημειώνοντας ότι έπρεπε να περάσουν 104 χρόνια, ναι, εκατόν τέσσερα χρόνια για να μάθουμε την αλήθεια, τον συντάκτη αυτής της επιστολής.

Το όνομα του υπογράφοντος την ανώνυμη επιστολή, δεν ενδιαφέρει-γράφαμε επίσης ότι δεν μπορούμε να δώσουμε καμιά φωτό της πραγματογνωμοσύνης, γιατί κάπου όλα αυτά βρίσκονται στους σκληρούς εξωτερικούς δίσκους μας. Αλλά όταν βρεθούν θα τις δημοσιεύσουμε, αυθωρεί.

Δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν βρέθηκαν, αλλά μας δόθηκαν και πάλιν από την ίδια πηγή, τα οποία στάλθηκαν ταχυδρομικώς, στις 21 Αυγούστου. Η πραγματογνωμοσύνη αποτελείται από 36 σελίδες, συν το εξώφυλλο με τη φίρμα “Perizia de Scrittura”- επικεφαλής ήταν o καθηγητής Nicola d’ Urso.

Η επιστολή με την υπογραφή «υιός κακούργου» και «κακούργος», έφτασε από τη Ρόδο, τις ιταλικές μυστικές υπηρεσίες, στα χέρια του δικαστή Λουίτζι Πετρέττι του Ειδικού Δικαστηρίου της Ρώμης, στις 7 Ιουλίου 1916, και αμέσως δόθηκε στις αρμόδιες υπηρεσίες, για την εξακρίβωση του δράστη.

Στις 27 Αυγούστου 1916, ήλθε η απάντηση των 36 σελίδων, από την οποία ξεχωρίσαμε 11 τις οποίες παραθέτουμε:

Η πρώτη είναι η έβδομη σελίδα της πραγματογνωμοσύνης, αναφέρεται στο φάκελο της επιστολής με ημερομηνία αποστολής 24.1.1916 και αποδέκτη τον Γεώργιο Κοκκίδη στα ελληνικά και ιταλικά

Η δεύτερη φωτό είναι η επιστολή με την υπογραφή «υιός Κακούργου Κακούργος», σελίδα 10 της πραγματογνωμοσύνης. Το αξιοσημείωτο είναι ότι η επιστολή γράφτηκε από άνθρωπο που γνωρίζει καλά την ελληνική, γιατί δεν υπάρχει κανένα ορθογραφικό λάθος!

Η τρίτη φωτό είναι από κείμενο που έγραψε Ροδίτισσα με το όνομα Βικτωρία-γράφεται και το επώνυμο. Μάλλον το κείμενο πάρθηκε από επιστολή, όχι από το λεύκωμα που γράφει. Πάντως ο υπογράφων έχει υπόψη λεύκωμα ροδίτικο, των αρχών της δεκαετίας του 1930, το οποίο έχει στην κατοχή του, ολόκληρο, σε αντίγραφο.

Η τέταρτη φωτό είναι από επιστολή εξέχοντος Ροδίου-αναγράφεται το όνομα πιο κάτω-δια να συγκριθεί με την ανώνυμη. Σελίδα 20 της πραγματογνωμοσύνης

Η πέμπτη είναι απόσπασμα κειμένου για τις θερμοπηγές, χωρίς ορθογραφικά λάθη. Από το κείμενο αυτό άρχισε να ξετυλίγεται ο μίτος για να βρεθεί ο δράστης-Σελίδα είκοσι τρία της πραγματογνωμοσύνης.

Η έκτη φωτό με το όνομα του δράστη το οποίον φυσικά αφαιρέθηκε. Απ’ αυτή τη σελίδα ξετυλίγεται το κουβάρι για να αποκαλυφθεί ο γραφικός χαρακτήρας αυτού που το έγραψε-Σελίδα πραγματογνωμοσύνης είκοσι έξι.

Έβδομη φωτό. Εδώ γίνεται σύγκριση των κεφαλαίων της ανώνυμης επιστολής. Στη δεύτερη σειρά και τα κεφαλαία «Κ», υπάρχει το όνομα του δράστη που αφαιρέθηκε-Σελίδα πραγματογνωμοσύνης είκοσι εννέα.

Όγδοη φωτό. Κι εδώ γίνεται σύγκριση γραμμάτων με την ανώνυμη επιστολή-σελίδα πραγματογνωμοσύνης τριάντα μία.

Ένατη φωτό, το ίδιο με την προηγούμενη-Σελίδα τριάντα τρία.

Η δέκατη φωτό αναφέρεται στα περιεχόμενα της πραγματογνωμοσύνης. Είναι η σελίδα τριάντα έξι. Στη σελίδα 21 έχει σβηστεί το όνομα του δράστη.

Η τελευταία ενδέκατη σελίδα είναι το εξώφυλλο της πραγματογνωμοσύνης.

Τότε, στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ο μητροπολίτης Ρόδου Απόστολος Τρύφωνος αποτελούσε για τον Ροδίτη τον ηγέτη του. Η λατρεία που του έδειχνε, μπορεί να γραφτεί, ήταν θεϊκή!

Ο Κοκκίδης Γεώργιος