Διαμεσολάβηση: Τι να περιμένω από τον διαμεσολαβητή

Rodiaki NewsRoom

Της Καλλιόπης Παπαπαύλου-Βαρδέλλη*

Η διαμεσολάβηση γίνεται όλο και περισσότερο γνωστή στους πολίτες ως ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την ποιοτική και ταχεία εξωδικαστική επίλυση των διαφορών τους. Ένας θεσμός που, ιδίως στην παρούσα δύσκολη χρονική συγκυρία, παρέχει ένα ασφαλές πλαίσιο για την ουσιαστική και βιώσιμη διευθέτηση μιας διαφοράς.

Ο νέος νόμος για τη διαμεσολάβηση, κομίζοντας ένα νέο κοινωνικό πρότυπο εξοπλίζει τον πολίτη με τη δυνατότητα να πετύχει την επίλυση της διαφοράς του με συναίνεση. Όσοι επιλέξουν τη συγκεκριμένη διαδικασία για την επίλυση της διαφοράς τους έχουν σε σύντομο χρονικό διάστημα στα χέρια τους μια συμφωνία πλήρως προσαρμοσμένη στις ανάγκες τους, η οποία μάλιστα έχει ισχύ δικαστικής απόφασης ως προς την εκτέλεση.

Τι είναι όμως αυτό που ο πολίτης μπορεί να περιμένει από έναν διαμεσολαβητή;
Το πρώτο και πιο ουσιαστικό που θα πρέπει να γνωρίζουμε για τον θεσμό είναι ότι ο διαμεσολαβητής δεν είναι δικαστής, δεν εκδίδει απόφαση, δεν δίνει εκείνος τη λύση. Δεν πρόκειται λοιπόν για έναν θεσμό δικαιοδοτικό.

Η αποστολή του είναι ως ουδέτερος τρίτος να καθοδηγήσει και να υποστηρίξει τα μέρη ώστε, μέσα από τη διαδικασία και αφού διερευνηθούν και αναδειχθούν τα συμφέροντα και οι πραγματικές τους ανάγκες, να καταλήξουν σε μια συμφωνία με την οποία και οι δύο πλευρές θα είναι απολύτως ικανοποιημένες. Λειτουργώντας ως καταλύτης έρχεται να δώσει έναν νέο προσανατολισμό στον τρόπο με τον οποίο τα μέρη βλέπουν τη διαφορά. Με τη δική του συμβολή τα μέρη αποκτούν «κοινή θεώρηση του προβλήματος» έτσι ώστε μέσω της διαμεσολάβησης να βρουν μια αμοιβαία αποδεκτή λύση στο πρόβλημά τους.

Τα ίδια τα μέρη της διαφοράς είναι εκείνα που έχουν τον πλήρη έλεγχο του αποτελέσματος και κανένας τρίτος. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ο διαμεσολαβητής θα αποτελέσει τη γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ των μερών, θα γίνει η πηγή των νέων πληροφοριών, θα καθοδηγήσει και θα περιφρουρήσει καθ’ όλη τη διάρκεια τη διαδικασία.

Ο διαμεσολαβητής ως ουδέτερος τρίτος θα είναι εκεί, παρών για ν’ ακούσει την «αλήθεια» και των δύο πλευρών και να τους υποστηρίξει στην εξεύρεση της λύσης με την ουσιαστική συνδρομή των νομικών τους παραστατών. Έχει παράλληλα την υποχρέωση να επιφυλάσσει ίση μεταχείριση προς όλους και να λειτουργεί με πλήρη αμεροληψία και απόλυτη εχεμύθεια σε ό,τι τα μέρη του εμπιστευτούν.

Για όσους λοιπόν επιλέξουν τη διαδικασία της διαμεσολάβησης για την επίλυση της διαφοράς τους οι προτάσεις είναι οι εξής: μπείτε στη διαμεσολάβηση με ανοικτό μυαλό, προετοιμασμένοι μεν σωστά για τη διαπραγμάτευση που θα λάβει χώρα αλλά και έτοιμοι για το ενδεχόμενο να συζητήσετε λύσεις που μπορεί να μην έχετε καν σκεφτεί. Μιλήστε ελεύθερα στον διαμεσολαβητή για ό,τι σας προβληματίζει και θέστε όλα τα ζητήματα που σας απασχολούν στο τραπέζι.

Η διαδικασία είναι άτυπη, ευέλικτη, προσαρμοσμένη στη φύση και τις ξεχωριστές ανάγκες της κάθε διαφοράς. Να είστε λοιπόν έτοιμοι να διηγηθείτε την δική σας ιστορία και εκδοχή της υπόθεσης, να ακούσετε την άλλη πλευρά και να εμπλακείτε ενεργά στην διαδικασία έτσι ώστε, φεύγοντας από τον χώρο της διαμεσολάβησης να έχετε αφήσει για πάντα πίσω τη διαμάχη η οποία σας έφερε εκεί.
Αξιοποιήστε στο έπακρο έναν θεσμό που μόνο θετικά έχει να προσφέρει και είναι εκεί για να σας εγγυηθεί λύσεις διαρκείας μέσα από τη συνεννόηση.

* Η Καλλιόπη Παπαπαύλου-Βαρδέλλη είναι Δικηγόρος-Διαπιστευμένη Διαμεσολαβήτρια, Γ. Γραμματέας του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου και ιδρυτικό μέλος της Α.Μ.Κ.Ε. «Επίλυσις-Διαμεσολάβηση Ρόδου»