Πέθανε ο βασιλιάς

Πέθανε ο βασιλιάς

Πέθανε ο βασιλιάς

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 892 ΦΟΡΕΣ

Γράφει ο Γιάννης Παρασκευάς

Εθιμοτυπικό, που ισχύει όμως εδώ και πολλούς αιώνες, σε όλα τα μήκη και πλατη της Γης, που ίσχυσε το πολίτευμα της Βασιλείας, πέθαινε ο Βασιλιάς και ο αρμόδιος τελετάρχης ανακοίνωνε ταυτόχρονα την αλλαγή.

Με στεντορεία φωνή, σε προύχοντες και Λαό ανακοίνωνε το «ο Βασιλεύς απέθανε, ζήτω ο βασιλεύς».

Στα χρόνια μας ο Βασιλιάς φαίνεται να είναι πεθαμένος, μα κανένας δεν βγαίνει να κάνει τη σχετική ανακοίνωση και να στέψει τον επόμενο Βασιλια.

Και για τα Κράτη που ακόμη ισχύει η Βασιλεία, με την όποια μορφή της, βασιλιάς δεν είναι αυτός που κατ’ όνομα κατέχει τον τίτλο, αλλά κάποιος άλλος.

Μέσα στην πολυπλοκότητα του κόσμου μας, ένας ήταν ο αδιαφιλόνικητος αφέντης και βασιλιάς.

Για πολλά χρόνια και με πολλές μεταμφιέσεις, δεν εμφανιζόταν με το πραγματικό του πρόσωπο, προβάλλονταν πάντα με διάφορες μορφές και προτάσεις, οι δικές του επιλογές με τέτοιο τρόπο, που να είναι εύληπτες και δήθεν προς το συμφέρον του Κοινωνικού συνόλου.

Αφέντης και κυρίαρχος των πολιτικών και Κοινωνικών εξελίξεων, όπου Γης, ήταν ένας: «Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ».

Παραμένει Παγκόσμιο και διαχρονικό φαινόμενο η δυνατότητα που έχει, να προσαρμόζεται στις όποιες εξελίξεις, ή αυτός να διαμορφώνει τις εξελίξεις σε όλα τα επίπεδα.

Ο απλός πολίτης βομβαρδίζεται καθημερινά για τη δήθεν δύναμη των «αγορών, του χρηματωπιστωτικού συστήματος και των Τραπεζών» και καμιά κουβέντα δεν γίνεται για το μεγάλο αφεντικό τον «ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ».

Tι είναι αυτό το τέρας που παραμένει αδηφάγο και στα πολλά που κατακτά, βάζει πάντα στόχο του τα «πιο πολλά».

Δεν κατάφερε μόνο να έχει υπό τον έλεγχό του όλα τα μέσα παραγωγής, κατάφερε να χειραγωγήσει όλες τις μορφές εξουσίες και το χειρότερο, χειραγωγεί κατά τον αθλιότερο τρόπο τις συνειδήσεις των ανθρώπων.

Στα χρόνια μας, σε Παγκόσμιο επίπεδο, δυστυχώς δεν υπάρχουν «ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ».

Έχουν γίνει υποχείρια των αγορών και των χρηματοπιστωτικών συστημάτων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και τη μετατροπή του απλού ανθρώπου από πολίτη σε κατευθυνόμενο καταναλωτή.

Οι όροι επιβίωσης και εξέλιξης, πολιτών και Κρατών, έπαψαν προ καιρού να είναι ευθύνη των Κυβερνήσεων και την ευθύνη οι Κυβερνήσεις την εκχώρησαν στο μεγάλο αφεντικό τον «ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ».

Στο υποσυνείδητό μας ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ νοείται σαν δήθεν οικονομικό σύστημα, δεν είναι όμως αυτή η πραγματική αλήθεια. «Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ».

Για πολλές δεκαετίες διαχειρίστηκε την πολιτική και οικονομική εξουσία Παγκοσμίως και σήμερα που πολλά δεινά πλήττουν την Παγκόσμια κοινότητα, είναι ώρα να κάνουμε τον απολογισμό αυτής της διαχείρισης.

Επιδημίες, κατακλυσμοί, φωτιές, φτώχεια, ανεργία, αδυναμίες Κρατικών πολιτικών παρεμβάσεων, διαμορφώνουν τον καμβά αυτού που σήμερα βιώνει όλη η ανθρωπότητα.

Καθημερινά μας δείχνει το «σκαιό πρόσωπό της η Κλιματική αλλαγή» και διάφοροι εκπρόσωποι του «ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ» και όχι οι εκπρόσωποι όπως τούς ονομάζουν, των αγορών, του χρηματοπιστωτικού συστήματος, των Τραπεζών και των Κυβερνήσεων, προσπαθούν να μας πείσουν, πως με διάφορα προγράμματα και χρηματοδοτήσεις θα λύσουν το πρόβλημα.

Στάχτη στα μάτια, η προσπάθειά τους δήθεν, μοιάζει με την προσπάθεια υποστύλωσης πολυκατοικίας υπό κατάρρευση.

Στα χρόνια της παντοδυναμίας του συστήματος, άλλο στόχο δεν είχαν, οι του συστήματος, παρά μόνο την κατεδάφιση των πυλώνων της «πολιτικής δημοκρατίας και Κοινωνικής συνοχής».

Στις πολλαπλές κρίσεις που σήμερα βιώνουμε, εν τοις πράγμασι σηκώνουν τα χέρια ψηλά, αποποιούνται των ευθυνών τους, καθιστούν υπεύθυνα τα Κράτη και τις Κυβερνήσεις και μέσα στην παραζάλη πολιτών και εντεταλμένων από αυτούς Κυβερνήσεων, προτείνουν δήθεν μέτρα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων.

Μέτρα που θυμίζουν γέρο πεισματάρη που ψυχορραγεί, προτείνουν μέτρα για διαδίκτυο, μέτρα για την δήθεν προστασία του περιβάλλοντος με την πράσινη ανάπτυξη, μεταρρυθμίσεις για την προστασία των δικών τους συμφερόντων και πίσω από όλα αυτά διαφαίνεται η προσπάθεια στήριξης των δικών τους πυλώνων.

Να γιατί το εθιμικό, «ο Βασιλιάς πέθανε ζήτω ο Βασιλιάς» ακόμη δεν ακούστηκε. H ευθύνη μεταφέρεται σε αυτούς που πρέπει να επιλέξουν τον «ΝΕΟ ΒΑΣΙΛΙΑ».

Διαβάστε ακόμη

Θάνος Ζέλκας: Το ταλέντο να χαλάμε τα απλά

Ηλίας Καραβόλιας: Να μην αγνοούμε την πραγματικότητα

Μαρία Καρίκη: Άνθρωποι που δεν ήρθαν για να μείνουν

Αγαπητός Ξάνθης: Κάποιοι στοχασμοί για το τραγούδι «FERTO»

Γιάννης Σαμαρτζής: Η διεύρυνση του χάσματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών στην ΕΕ: η θέση της Ελλάδας

Γιώργος Ατσαλάκης: Το δολάριο, η τουρκική λίρα και ο νέος παγκόσμιος νομισματικός πόλεμος

Αργύρης Αργυριάδης: Ελπίδα, Μπάρτσα και… κοπάνα

Δημήτρης Γάκης: Έφυγε ο Νικόλας Μουσούρης, η πηγή ζωής της Αστυπάλαιας