«Προσεγγίσεις μετά την απόσταση»

Rodiaki NewsRoom

Ένα ποιητικό έργο του Σουλεϊμάν Αλαγιαλή-Τσιαλίκ

Γράφει ο
Αγαπητός Ξάνθης*
Αρχιτέκτονας

Η νέα ποιητική συλλογή του κ. Αλαγιαλή-Τσιαλίκ είναι γεγονός. Ένας βραβευμένος και καταξιωμένος ποιητής της Ρόδου, ανοίγει και πάλι την καρδιά του και καταθέτει έναν αριθμό ποιημάτων που εκφράζουν το «κλίμα» και την αισθητική της εποχής.

Στα ποιήματά του, οι έννοιες έρχονται σαν βροχή στον αναγνώστη για να αποδώσουν τα συναισθήματα που μπορεί κανείς να ανακαλύψει μέσα από τις στροφές των 30 ποιημάτων.

Κλέβω γραμμές από το τελευταίο ποίημα της σειράς:
«Ποιος θα μιλήσει λοιπόν για τη σχετικότητα της μνήμης;
Ώστε με τα πηδάλια των διαθέσεων, ν’ αναιρέσουμε τις στροφές των ποιημάτων.
Αυτές που φλεγόμενες εκρήγνυνται, κι οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν λέξη,
θυμίζοντας ταινία του Αγγελόπουλου με τις πολλές-πολλές σιωπές των όντων».

Ο ποιητής προσδίδει έτσι μια βούληση ανατροπής της επιβληθείσας σιωπής, «Σιωπή» που την συναντάμε και στο ποίημα «Η άκαμπτη σιωπή».

Σ’ αυτό το ποίημα ο δημιουργός ανακαλύπτει την ανθρώπινη επαφή με τα μάτια, με τους ψίθυρους μέσα από το γαλαξιακό αιγιαλό.
Το όλο πόνημα εμπεριέχει μια μυστικότητα, μια μαγεία που διαβάζοντάς το μπορείς να ανακαλύψεις τα δικά σου βιώματα.

Ειδικά στα δύο ποιήματα για τη «Μάνα που Δακρύζει» και για το «Μονοπάτι του Πατέρα» τα οποία σηκώνουν το βάρος της ζωής μεταξύ των ονείρων των παιδιών αλλά των υπαρξιακών διλημμάτων που επιζητούν το θρόισμα των συμβουλών μπορούμε να διακρίνουμε τη στοργή αλλά και τη συμβουλή των γονέων μας.

Αλλά και τα άλλα ποιήματα είναι γεμάτα από αντιστάσεις, μεταμορφώσεις και ασυμβίβαστες καταστάσεις. Ο δημιουργός αναζητεί διεξόδους μέσα από την αλήθεια του φωτός, από τα νεύματα αλλά και με την αφωνία των νεκρών με τρόπο τελετουργικό. Ο ποιητής γράφει για τη «στιγμή της μεταμορφώσεως» που φεύγουν οι τζογαδόροι των αισθημάτων για να μπορούμε να διακρίνουμε μέσα από τον καθρέπτη το ερωτηματικό της ύπαρξης της αγάπης. Και αυτή η πρόκληση έρχεται να δέσει στο τόλμημα του «ασυμβιβάστου», όπου σε μια ασημαντότητα υποκρύπτονται λέξεις αιχμηρές που μπορούν να σε οδηγήσουν στην αιωνιότητα.

Οι «εξισώσεις της αιωνιότητας», ένα άλλο ποίημα που κρύβει μέσα την έρευνα της λάμψης ή αντίστροφα τα αναρριγήματα της μοναξιάς; Παρουσιάζεται ως μία δύσκολη εξίσωση μεταξύ της τιθάσευσης στο ξέφωτο αλλά και με τον παραλληλισμό των επιρρημάτων της αγάπης.

Σε δύο ακόλουθα ποιήματα του, ο Σουλεϊμάν αγγίζει την αισθητική της σημασίας της αρχιτεκτονικής από την πλευρά της ομιλίας στον χώρο. Το πρώτο «Όταν ζωντανεύουν τ’ αγάλματα», αυτά με τρόπο διακριτικό αφηγούνται το αποτύπωμά τους με μορφή τέτοια που μας κάνουν να ξεχνάμε τη σήψη των πεθαμένων και να προσβλέπουμε στο λευκό του λεπτού του μέλλοντος.

Το δεύτερο ποίημα «Στη γειτονία των Αμπελόκηπων», ο ποιητής ανοίγει τον λεπτό διάλογο του χώρου με τα χρώματα αλλά και με τη λασπωμένη βλάστηση σε συνάρτηση με τους κλόουν του εκάστοτε παρόντος με τη χρήση της δαιμονικής όμως γλώσσας. Για να συνεχίσει το ποίημα για την τελική εύρεση του ξέφωτου των δυνάμεων της φύσης χρησιμοποιώντας την κίνηση στα βαθιά μαζί με την ευθύνη της ενηλικίωσης για να μπορεί να ξαναχτιστεί το αύριο της πληροφόρησης.

Το βιβλίο ανοίγει με την επίκληση του «χρόνου ως ανέκφραστος» σ’ ένα πρωτο-προβληματισμό για τη στατικότητα των πραγμάτων, την ανέκφραστη πλευρά του χρόνου που πρέπει να μπει στη λήθη μας για να πάψει να παίζει τη τυφλόμυγα με τη μοίρα μας.

Εδώ εμφανίζεται ο χρόνος ως αναγκαίος για την ανατροπή ως στοιχείο δυναμικής σκέψης, σκέψη που διακατέχει όλη τη σύνθεση.
Επιμένω ότι το πόνημα έχει μια επαναστατικότητα στην όδευση για την ανατροπή των τετελεσμένων γιατί οι «άνθρωποι κουραστήκαν». Οι άνθρωποι σήμερα δεν ονειροποιούν, περιπλανιόνται σε τοπία ερημικά μέσα από τη γύμνια της μοναξιάς και συνοδεύουσας μελαγχολίας.

Ζητείται έτσι, η γλύκα της αγάπης αλλά το άγγιγμα της Ιστορίας για την καταγραφή της μπέσας ως ένα σύνολο αέρινων φιγούρων της νέας αυγής.
Και μέσα από την προσδοκώμενη αυγή, στο προτελευταίο ποίημα της σειράς «Μια αίγλη ανεξήγητη» ανασυντάσσονται τα όνειρα για να δημιουργήσουν μια αίγλη ανεξήγητη που εξοργίζει ακόμα και τους σοφούς αλλά σύναμμα μέσα από αυτήν αναδύονται άστρα φωτεινά στην ποδιά της νύχτας.

Θέλω να πιστεύω ότι η συλλογή από τις εκδόσεις «Δωδώνη», δεν θα λείψει από τη βιβλιοθήκη εκείνων που ονειρεύονται, που θέλουν να περπατήσουν στους κήπους της αγαλλίασης και του φωτός.

• Ο Αγαπητός Ξάνθης είναι μεταδικατορικός υπότροφος του πανεπιστημίου Αιγαίου, σε θέματα διεθνών σχέσεων, γεωοικονομίας, περιβάλλοντος και αειφόρου ανάπτυξης των νησιών και μέλος του Εργαστηρίου Μεσογειακής Πολιτικής του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών.