Σεραφείμ Αθανασίου: «Η Ρόδος κάηκε, στα πόδια της όμως, σταθερά στέκεται»

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Σεραφείμ Αθανασίου
www.serathan.gr

Όπως όλος ο κόσμος έτσι κι εγώ αυτές τις μέρες με ψυχικό πόνο και μεγάλη αγωνία παρακολούθησα και δυστυχώς συνεχίζω να βλέπω την καταστροφή της αγαπημένης μας Πατρίδας της οποίας τα δάση και περιουσίες συνανθρώπων μας από τη λαίλαπα της φωτιάς εξαφανίζονται και το σπουδαιότερο, στην προσπάθειά τους να περισώσουν ό,τι μπορούσαν.

Παρανάλωμα πυρός πολλές ζωές έγιναν όπως συνέβη με τους ήρωες μας πιλότους, πυροσβέστες και όχι μόνο με αυτούς!

Πολλά έχουμε δει και δυστυχώς συνεχίζουμε να βλέπουμε: όμως εδώ θέλω να σταθώ στη φωτιά της Ρόδου η οποία για οκτώ ή εννιά ημέρες έκαιγε και στο πέρασμά της τα πάντα χωρίς οίκτο καταβρόχθιζε και, εξαιτίας αυτού του πύρινου περάσματος, περιουσίες πλουσίων και μικρών βιοπαλαιστών εξαφανίστηκαν!

Όλοι μας παρακολουθούσαμε το πως και εν ριπή οφθαλμού άδειασαν ξενοδοχεία και ολόκληρα χωριά αφήνοντας ξεκλείδωτα σπίτια( το διάβασα αυτό) και πανικόβλητοι έτρεχαν για να σωθούν από τη φωτιά που τους κυνηγούσε όμως, έστω και ζαλισμένοι, υπακούοντας στον αριθμό 112 και ιδιαίτερα στις υποδείξεις των υπευθύνων οργάνων (η υπακοή και η πειθαρχία συντελούν σε θετικά αποτελέσματα) τα μέγιστα πέτυχαν και εκεί στην όμορφη Ρόδο μας ευτυχώς- αν καλά γνωρίζω- δεν είχαμε ανθρώπινα θύματα!

Δε θα μακρηγορήσω για την καλή συμπεριφορά των Ροδίων προς τους ξένους τουρίστες και τούτο γιατί σχεδόν σε εκατομμύρια ανθρώπους γνωστή έγινε!

Θα πω μόνο τούτο: Οι Ρόδιοι και γενικά οι Δωδεκανήσιοι δεν αποκλείεται (υπερβολικό αλλά σωστό) πριν ακόμη βγουν από την κοιλιά της μάνας τους ίσως διδάσκονται ένα δικό τους κώδικα προσέγγισης συνανθρώπων στο πώς δηλαδή πρέπει να πλησιάσουν έναν ξένο, πώς να του φερθούν, πώς στη συνέχεια να τον κάνουν φίλο, δίδοντάς του να καταλάβει ότι η προσέγγισης αγνό σκοπό έχει.

Και αφού όλα αυτά τα κατορθώσει ο Ρόδιος και γενικά ο Δωδεκανήσιος (είναι πανέξυπνος λαός) αντιληφθεί ότι και ο ξένος σαν αυτόν σκέπτεται τότε του προσφέρει όχι μόνο την άδολη αγάπη του αλλά και απεριόριστη φιλοξενία!

Αυτά που λέω, άλλωστε, τα είδαν εκατομμύρια άνθρωποι στο να πραγματοποιούνται στο διαμαντένιο νησί της Ρόδου!

Οι φίλοι μας, Ρόδιοι, που είχαν αφήσει ανοιχτά τα σπίτια τους και κακήν κακώς, λόγω φωτιάς, από αυτά έφυγαν αλλά και με πολλούς άλλους που δεν κινδύνευαν μια συμπαγής μάζα έγιναν και με μπροστάρη τον δήμαρχό τους, τον κ. Αντώνη Καμπουράκη, βρήκαν το κουράγιο και έτρεχαν να δώσουν βοήθεια σε ξένες οικογένειες που εκεί παραθέριζαν και αυτοί οι ξένοι υπερέβαιναν σε αριθμό τις 20.000 άτομα στα οποία με απέραντη καλοσύνη και ζεστή συμπεριφορά τελείως δωρεάν τους πρόσφεραν για μέρες τροφή και χώρους παραμονής ανοίγοντας ακόμη και τα σπίτια τους, πέρα από άλλα κοινωφελή ιδρύματα στα οποία και εκεί με καλοσύνη τους υποδεχόντουσαν προσφέροντάς τους όχι μόνο τροφή και άνετο ύπνο αλλά και, ανυπόκριτη Δωδεκανησιακή φιλία!

Πονούσε και πονά η ψυχή μου και δεν μπορώ να παρακολουθώ τα όσα καταστροφικά για την Πατρίδα μου από φωτιές γίνονται όμως δεν μπορώ να μη πω δυο λόγια και για την πόλη του Βόλου στην οποία για μισό και πλέον αιώνα ζω.

Πριν λίγες μέρες καταστρεπτική λαίλαπα φωτιάς είχαμε στον Βόλο. Από τα σπίτια τους χιλιάδες άνθρωποι έφυγαν (εγώ ο 100ντάχρονος το σπίτι μου δύο μέρες το εγκατέλειψα).

Θα σημειώσω όμως τούτο: Ο δήμαρχος του Βόλου, ο κ. Αχιλλέας Μπέος παντού και όπου βρισκόταν φωτιά έτρεχε χωρίς να κλείνει μάτι παράλληλα δε με εντολή του και για ολόκληρες οικογένειες ή μεμονωμένα άτομα που ξεσπιτώθηκαν δωρεάν καταλύματα και τροφή για μέρες πρόσφερε.

Ως εκ τούτου στον ίδιο και στους συνεργάτες του θα μου επιτραπεί να τους απευθύνω ένα μεγάλο μου ΕΥΓΕ !

Και επιστρέφοντας στην αγαπημένη μου Ρόδο θέλω να πω τούτο:

Ανάμεσα στους Δωδεκανησίους εγώ ο Ρουμελιώτης ως Αστυνομικό όργανο κάπου δέκα οκτώ χρόνια έζησα τα,δε, περισσότερα από αυτά στη Ρόδο τα πέρασα.

Και η αρχή της γνωριμίας μου με του Δωδεκανησίους έγινε με την απελευθέρωση των νήσων στις 31 Μαρτίου του ευλογημένου έτους 1947! Πριν δηλαδή 76 χρόνια!

Τα όμορφα λοιπόν εκείνα χρόνια πολύ καλά είχα γνωρίσει τους προγόνους (προπάππους, προ-γιαγιές, παππούδες και γιαγιάδες αλλά και γονείς) των σημερινών Ροδίων!

Γνώρισα την αγνότητα της ψυχής τους, τον άδολο χαρακτήρα τους, τον αγνό τους αυθορμητισμό στο να σε υποδέχονται με ένα διάπλατο χαμόγελο! Με δύο λέξεις, γνώρισα καλά τη φιλοξενία τους!

Ε, λοιπόν, αυτά τα τόσο όμορφα που βγαίνουν μέσα από μία αγνή ψυχή καλού ανθρώπου οι σημερινοί Ρόδιοι τα κληρονόμησαν από εκείνους τους δικούς τους εξ αίματος συγγενείς και σε δεδομένη στιγμή αφειδώς, χωρίς κανένα αντάλλαγμα τα προσφέρουν, ακόμη και σε τελείως άγνωστα πρόσωπα (βλέπετε τις 20.000 ξένους τουρίστες) που πολλά εξ αυτών (των αγνώστων προσώπων εννοώ) ψάχνουν στη συνέχεια να βρουν (το διάβασα και αυτό) εκείνους που τους φιλοξένησαν για να γίνουν φίλοι τους!

Αγαπητέ δήμαρχε της Ρόδου, κ. Αντώνη Καμπουράκη, θερμά συγχαρητήρια για όσα πράξατε και δικαιολογημένα οι Ρόδιοι σας έχουν επιλέξει στο να είστε ο πρώτος, μεταξύ ίσων, πολίτης αυτού του υπέροχου Λαού!

Μακάρι και εγώ να βρισκόμουνα κοντά σας, άλλωστε Δημότης σας είμαι (εσείς μου δώσατε αυτή την τιμή και σας ευχαριστώ , ανεξάρτητα αν εγώ από τα γεννοφάσκια μου Ροδίτης νοιώθω) και αν μπορέσω στις Δημοτικές εκλογές θα έρθω στη Ρόδο να ψηφίσω. Όμως δεν σας λέω ποιον επειδή η ψήφος είναι... μυστική!

Να δούμε όμως, ο εδώ σημερινός δραστήριος δήμαρχος κ. Αχιλλέας Μπέος θα μου το «επιτρέψει» να απουσιάσω εκείνη τη μέρα χωρίς βέβαια και εκείνος να γνωρίζει ποιον θα ψηφίσω επειδή, όπως είπαμε, η ψήφος είναι... μυστική!

Και μια που αναφέρομαι στον Δήμαρχο Βόλου, τον κ.Αχιλλέα Μπέο, τον οποίο ποτέ δεν έχω από κοντά συναντήσει, θέλω να πω τούτο: Έχει κάνει έναν Βόλο αγνώριστο.

Τύφλα να έχει το Μόντε Κάρλο ή δεν ξέρω εγώ ποιο άλλο φημισμένο για την ομορφιά του κράτος ή πολιτεία!

Μάλιστα σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα προ ημερών με τον δήμαρχο της Καλύμνου κ. Δημήτρη Διακομιχάλη (τον ίδιο μόνο από τηλεφώνου γνωρίζω, γνώριζα όμως τον πατέρα του επειδή για κάποιο διάστημα ως αστυνομικό όργανο είχα υπηρετήσει στο Βαθύ της Καλύμνου).

Στην τηλεφωνική μας λοιπόν εκείνη επικοινωνία μου είπε: «Κύριε Σεραφείμ θα προσπαθήσω σύντομα να έρθω στον Βόλο να σας γνωρίσω και από κοντά.

Και θέλω να έρθω όχι μόνο για σας αλλά και να θαυμάσω την πανέμορφη πολιτεία σας την οποία μέρα με την ημέρα ο καλός σας και πολύ δραστήριος δήμαρχος κ. Αχιλλέας Μπέος με τις όποιες προοδευτικές του ιδέες την έχει κάνει αγνώριστη ιδιαίτερα με τους “κυκλικούς της κόμβους” και τις ασφαλτοστρώσεις κεντρικών και συνοικιακών δρόμων!».

Κύριε δήμαρχε της Ρόδου, κ. Αντώνη Καμπουράκη, ειλικρινά σας συγχαίρω επειδή ο κόσμος όλος για σας και τους φιλόξενους Ροδίτες μιλάει!

Φίλοι Δωδεκανήσιοι, ιδιαίτερα αγαπημένοι μου Ρόδιοι, πιστέψτε πως δεν σας αγαπώ μόνο αλλά, κυριολεκτικά, σας λατρεύω και στην προκειμένη περίπτωση μέσω των εφημερίδων «Ροδιακή» και «Ταχυδρόμο» -οι οποίες κατά χρονικά διαστήματα με φιλοξενούν και τις ευχαριστώ- θέλω και εγώ να σας συγχαρώ για τη φιλοξενία που προσφέρατε στους ξένους οι οποίοι στις μέρες της πύρινης λαίλαπας στη Ρόδο παραθέριζαν και μη γνωρίζοντες το πού να πάνε για να γλιτώσουν σαν χαμένοι στο διάστημα περπατούσαν!

Και αυτή σας τη φιλοξενία ποτέ δεν θα την ξεχάσουν και ας μου επιτραπεί να συμπληρώσω ότι η αγαπημένη μας Πατρίδα, η Ελλάδα μας, μια που έχει τη δύναμη ακόμη και από την τέφρα της να αναγεννάται και συνεπώς τις καταστροφές που υπέστη γρήγορα θα τις επανορθώσει, όπως θα γίνει και στην περιοχή του Βόλου και της Ρόδου στην οποία Ρόδο: «ΜΕΡΟΣ ΑΥΤΗΣ ΚΑΗΚΕ ΟΜΩΣ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΗΣ ΣΤΑΘΕΡΑ ΣΤΕΚΕΤΑI».

ΚΑΛΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ, ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ ΣΑΣ, ΧΡΟΝΙΑ.