Παναγιώτης Κουνάκης: Η Ελλάδα είναι ένα καράβι στην πραγματικότητα ακυβέρνητο

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Παναγιώτης Κουνάκης

Η Ελλάδα είναι σαν το “Blue Horizon” ένα καράβι στην πραγματικότητα ακυβέρνητο, όπου όλα μπορούν να γίνουν, τίποτα δεν είναι αδύνατο, δεν πέφτουμε από τα σύννεφα με ό,τι κι αν συμβαίνει, και πάσχει αξιακά.

Ο Αντώνης, ο άνθρωπος που δολοφονήθηκε, αντιπροσωπεύει όλους αυτούς τους αδύναμους, που δεν έχουν επαφή με το σύστημα, αυτούς που η κοινωνία απορρίπτει, αυτούς που χωρίς βίντεο δεν μπορούν να βρουν το δίκιο τους, αυτούς που παλεύουν για ένα μεροκάματο χωρίς να είναι σίγουροι για το αύριο, μεροδούλι μεροφάι.

Ο ύπαρχος αντιπροσωπεύει την πολιτική στην Ελλάδα, είναι αυτός που κρατάει τους τύπους μόνο για όσους δε συμπαθεί, γι’ αυτούς που δεν τον ψηφίζουν, αυτούς που του κάθονται στον λαιμό είναι αυτός που ασκεί εξουσία στον αδύναμο, που ταλαιπωρεί στην Εφορία, στην Πολεοδομία, σε όλες τις υπηρεσίες του κράτους.

Και δίπλα είναι ο χειροκροτητής, ο κολλητός, ο δικός του, αυτός που είναι ασφαλής στο καράβι, που βρέξει-χιονίσει θα έχει δουλειά, αρκεί να κάνει τα στραβά μάτια σε όλες τις παρανομίες, αρκεί να μη μιλάει, αρκεί να χειροκροτεί, για να έχει την εύνοια του ύπαρχου.

Είναι αυτός που λέει με περηφάνεια «έφαγε, αλλά έκανε», που σε άλλες συνθήκες, αν δεν υπήρχε βίντεο, θα έλεγε «ο Αντώνης έπεσε μόνος του, γλίστρησε ο κακομοίρης.

Το βίντεο είναι το κομμάτι της κοινωνίας που δεν εφησυχάζει, που έχει τα μάτια της ανοιχτά για κάθε άδικο που συμβαίνει, που ενίοτε ξεσπαθώνει και δικαιολογεί την ύπαρξή της.

Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι ακριβώς αυτό που έγινε στη δολοφονία του Αντώνη. Κάθε αδύναμος πρέπει να τα βγάζει πέρα με 534 ευρώ, να πληρώνει υπέρογκους λογαριασμούς ΔΕΗ, να μην μπορεί να πάει σούπερ μάρκετ, να περιμένει να πεθάνει επειδή είναι στην ουρά για τις χημειοθεραπείες, να μην μπορεί να ζήσει αξιοπρεπώς, να παρακαλάει κάθε βουλευτή να τον αποκαταστήσει, να είναι πάντα με το κεφάλι κάτω, να μην προλαβαίνει να σκεφτεί.

Να πρέπει να διαλέξεις αν θα είσαι ο Αντώνης ή ο λοστρόμος, αυτός που αδικείται ή αυτός που κάνει τα στραβά μάτια και ευνοείται. Όλη η Ελλάδα είναι αυτό το βίντεο, η ελπίδα, όμως, δε χάνεται, υπάρχει, και η κοινωνία δεν έκλεισε τα μάτια, δεν πάτησε off, δε θα ξεχάσει.

Υπάρχει μέσα μας το δίκαιο, απλώς πρέπει να το διεκδικήσουμε και για τους άλλους, ώστε η κοινωνία να μη χάσει κανέναν άλλο Αντώνη.