Θανάσης Καραναστάσης: Κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Θανάσης Καραναστάσης

Χορτάσαμε κι εφέτος. Τα αμνοερίφια, ελληνοποιημένα ή όχι, είχαν και πάλι την τιμητική τους. Ομοίως και οι οβελίες ανά την Ελλάδα, τα κοκορέτσια και τα κοντοσούβλια επίσης. Συνοδεία πάντα κλαρίνων προς δόξαν της ελληνικής... λεβεντιάς.

Μαζί με όλα τ’ άλλα και οι αναβιώσεις παλαιών εθίμων! Τώρα, τι σόι αναβιώσεις είναι αυτές που συμβαίνουν μια φορά τον χρόνο αδυνατώ να καταλάβω.

Απαραίτητη «γαρνιτούρα» και η εικόνα με τα πλήθη να φεύγουν κατά χιλιάδες, με όλα τα μέσα, για να εορτάσουν αλλού το Πάσχα.

Χιλιάδες Ι.Χ. στους δρόμους, τα λεωφορεία γεμάτα και τα πλοία φορτωμένα μέχρι τα μπούνια.

Στις αργίες του Πάσχα οι... αγωνιστές συνδικαλιστές του Δημοσίου κόλλησαν εφέτος και τη μεταχρονολογημένη Πρωτομαγιά για να μην χάσουν τη φόρμα τους!

Ταλαιπωρημένοι ρεπόρτερ έτρεχαν από τ’ άγρια χαράματα σε σταθμούς, στα λιμάνια κια στα διόδια για να πάρουν από μερικούς ταξιδιώτες μιάμιση κουβέντα.

Η ίδια εικόνα κατά τη φυγή όσο και κατά την επιστροφή.

Δεν έλειψαν βέβαια και οι δηλώσεις κατά της ακρίβειας, η οποία φυσικά είναι υπαρκτή.

Αλλά, αν δεν έχεις συνείδηση καταναλωτή, το μόνο που σου μένει είναι η γκρίνια. Και, δυστυχώς, έχουμε γίνει γκρινιάρης λαός.

Αν είχαμε οργανωμένο καταναλωτικό κίνημα, αν στις μεγάλες γιορτές ψωνίζαμε τα εντελώς απαραίτητα κι αν δεν φεύγαμε μαζικά, έστω για μία φορά δοκιμαστικά, τι θα έκαναν οι άθλιοι κερδοσκόποι;

Θα καμάρωναν να βλέπουν τα ράφια τους γεμάτα;

Και τα μέσα μεταφοράς θα άντεχαν να φεύγουν άδεια;

Μια υπόθεση κάνω.

Κάθε χρόνο βλέπουμε και ακούμε τα ίδια και τα ίδια. Τα ίδια ήταν και πέρυσι και πρόπερσι και όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Τα κανάλια ασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά με ό,τι συμβαίνει στην Αθήνα.

Προβάλλουν δε, πάντα τους προορισμούς στους οποίους συρρέει το εγχώριο “lifestyle”.

Έχουν ωστόσο, άδεια πανελλήνιας εμβέλειας, αλλά αγνοούν συστηματικά τα θέματα της ελληνικής περιφέρειας.

Ό,τι παρουσιάζουν κάθε χρόνο στις εορταστικές περιόδους καταντά βαρετό και κουραστικό εν τέλει.