Κυριάκος Μιχ. Χονδρός: Ο Ήλιος της Ρόδου στο ποτήρι τους

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Κυριάκος Μιχ. Χονδρός
chondros.kyr@gmail.com

Οι ποιητές είναι ίσως παράξενοι άνθρωποι!
Μπαίνουν σε ένα σκάφος και λάμνουν σε θάλασσες αίματος. Καταγράφουν με τα κουπιά, σηματοδοτούν με τα πανιά και τιμονιάρουν με τις σκέψεις τους.
Και λάμνουν...

Οι ποιητές δεν εγκωμιάζουν αλλά μεταγράφουν και διατυπώνουν τον σύγχρονο κόσμο και κλαίνε σιωπηρά. Το αλμυρό νερό της θάλασσας είναι από τα δάκρυά τους.
Ένας από αυτούς τους ποιητές διαβάζει καταμεσής του πελάγους μια επιγραφή που λέει «Για να θησαυρίσεις κάψε Ευαγγέλια και Κοράνια, κάψε Αριστοτέλη και Πλάτωνα».

Οι μεγάλοι ποιητές διαπνεόμενοι από τα ιδανικά των μεγάλων ανθρωπιστικών κινημάτων υπέρ της ειρήνης, της κοινωνικής δικαιοσύνης ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Και λάμνουν...

Σαν ξετυλίξουν οι ποιητές τους παπύρους τους, ανακεφαλαιώνουν τις εμπειρίες και συσσωρεύουν εικόνες της αλλοτρίωσης της σύγχρονης κοινωνίας.

Λάμνουν σε κύκλους νερού, σε ανερμάτιστα κύματα, σε ανέμους - θεριά ανήμερα.
Έμπλεοι από λύπη και σκεπτικισμό καταγράφουν την ανθρώπινη μοίρα.
Έχει φορές που δεν έχουν τη δύναμη να αποδώσουν ποιητικά την ανθρωποφαγία. Γιατί βλέπουν μπροστά τους να βιάζουν τη γη τους. Θάλασσες, παραλίες, δάση, βουνά.

Ο Ήλιος της Ρόδου, στο ποτήρι τους.
Ένας ήλιος που τον ύμνησαν μεγάλοι συγγραφείς και διανοούμενοι, τώρα βυθισμένος, ταλαιπωρημένος, γκρίζος, χωρίς τη λάμψη που είχε κάποτε.

Οι ποιητές είναι ληξίαρχοι της Γέννησης και του Θανάτου.
Μπορεί να μην ανατρέπει η ποίησή τους, είναι όμως ένα βραδύκαυστο φιτίλι...