Απαιτούνται άμεσες παρεμβάσεις για τη διάβρωση των παραλιών

Rodiaki NewsRoom

Τον κώδωνα του κινδύνου έκρουσε για μία ακόμα φορά ο ακαδημαϊκός, καθηγητής Ακτομηχανικής, κος Κώστας Συνολάκης, αναφορικά με το μεγάλο θέμα της διάβρωσης των παραλιών, μιλώντας πρόσφατα στη συνεδρίαση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Περιφερειών της Βουλής με θέμα: «Διάβρωση ακτών – Μέθοδοι αντιμετώπισης – Θεσμικό πλαίσιο».

Η Επιτροπή συνεδρίασε υπό την προεδρία του βουλευτή Δωδεκανήσου, κου Μάνου Κόνσολα, που είχε και την πρωτοβουλία ενώ παρευρέθηκαν και τοποθετήθηκαν επιστήμονες, ερευνητές καθώς και αυτοδιοικητικοί.

Μάλιστα, ο κος Συνολάκης, παρουσίασε παραδείγματα από τρεις περιοχές της χώρας, στις οποίες εντοπίζεται ιδιαίτερο πρόβλημα, μεταξύ των οποίων είναι και η Ρόδος και για τον λόγο αυτό, συμμετείχε στη συνεδρίαση, εκπροσωπώντας τον δήμαρχο Ρόδου και πρόεδρο της ΠΕΔ κο Αλέξανδρο Κολιάδη, ο ειδικός συνεργάτης δημάρχου, κος Μανώλης Σαββής.
Ειδικότερα, ο καθηγητής έφερε παραδείγματα από τα Χανιά, τη Ρόδο και τη Σίφνο, τονίζοντας ότι το θέμα είχε προσπαθήσει να το αναδείξει από το 2009, βασιζόμενος σε μια επιστημονική δημοσίευση, σύμφωνα με την οποία, σε 20 χρόνια μπορεί να βλέπουμε τις παραλίες σε… καρτ-ποστάλ, όπως είπε χαρακτηριστικά.

«Πολύ φοβάμαι, ότι τα τελευταία 15 χρόνια, δεν έχουμε κάνει σχεδόν τίποτα να αντιμετωπίσουμε αυτά τα θέματα. Το τεράστιο πρόβλημα διάβρωσης, το οποίο οφείλεται βασικά σε ανθρωποειδείς παρεμβάσεις, στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας και γενικά στην έλλειψη τεχνογνωσίας», είπε και τόνισε, ότι η Ελλάδα είναι η χώρα που παρατηρούνται ίσως οι πιο ακραίες διαβρώσεις στην Ευρώπη.

Μεταφέροντας την εικόνα που υπάρχει στην παραλία του Πλατανιά, αλλά και στο Κολυμπάρι Κρήτης, είπε, ότι είναι μια κατάσταση που δεν μπορεί να συνεχιστεί, ενώ ανέδειξε και την παράμετρο της απώλειας εσόδων από την εκμετάλλευση των παραλιών. Επίσης, παρουσίασε και αεροφωτογραφίες από την περιοχή Αφάντου στη Ρόδο, όπου αποτυπώθηκε η εικόνα από το 2015 έως το 2024, κατά την οποία υπήρξε μία απώλεια περίπου 1,5 μέτρων, σε μία απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου.
Σύμφωνα με τον κο Συνολάκη, η κλιματική αλλαγή δεν θα επιφέρει μονάχα επιπτώσεις στη στάθμη της θάλασσας, αλλά και ακραίες καταιγίδες, που θα σημειώνονται κάθε πέντε χρόνια ενώ παλιά συνέβαιναν κάθε 25 χρόνια. Επίσης, για την Ευρώπη, οι καταιγίδες, οι οποίες συνέβαιναν κάθε εκατό χρόνια, θα συμβαίνουν κάθε δέκα χρόνια στο καλύτερο δυνατό σενάριο, αν μειώσουμε τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα μέχρι το 2050.

Μία ακόμα παράμετρος είναι και το ύψος των κυμάτων. Από τις μετρήσεις που έκανε ο κ. Συνολάκης με τους συνεργάτες του στην Κρήτη, προκύπτει, ότι μπορεί να φτάσουν σε μια μεγάλη καταιγίδα ακόμα και τα 8,5 μέτρα.
Όπως επισημάνθηκε, η Ελλάδα έχει χάσει περίπου 250 τετραγωνικά χιλιόμετρα παραλιών στο διάστημα 1986 έως 2018. Το ετήσιο κόστος μπορεί να ανέρχεται σε περίπου 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ και αυτό το νούμερο δεν υπολογίζει το κόστος από την απώλεια υπηρεσιών, από τα οικοσυστήματα. Αυτό είναι απλώς το κόστος, το οποίο χάνεται, επειδή στην ουσία, δεν υπάρχει χώρος για να μπορέσουν να αναπτυχθούν οι ξαπλώστρες, ώστε να εξυπηρετούνται οι επισκέπτες. Το νούμερο αυτό, αυξάνεται κατά περίπου 81 εκατομμύρια τον χρόνο. Θα αρχίσει να αυξάνεται πολύ περισσότερο όταν αρχίσουν να παρασύρονται σπίτια, όπως τονίστηκε.

Άποψη του κου Συνολάκη είναι ότι πρέπει να υπάρξει ένας εμπλουτισμός των παραλιών ενώ πρότεινε και έναν ποσοτικό υπολογισμό του κόστους διάβρωσης από το υπουργείο Οικονομικών ή και Περιβάλλοντος.

Όπως είπε επίσης, θα πρέπει να έχουμε ένα νομοθετικό πλαίσιο που να προβλέπει τον εμπλουτισμό. Κατά τη γνώμη του, χρειάζεται η δημιουργία ενός Κεντρικού Γνωμοδοτικού Συμβουλίου για την παράκτια ζώνη, αντίστοιχου του ΚΑΣ, του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, που θα εγκρίνει οποιαδήποτε παρέμβαση στην παράκτια ζώνη. Χρειάζεται ένα Συμβούλιο που να εγκρίνει τις μελέτες. Το Συμβούλιο αυτό μπορεί να στελεχώνεται από ειδικούς επιστήμονες, από τα υπουργεία Περιβάλλοντος, Ναυτιλίας, Οικονομικών, επιστήμονες και μηχανικούς από τα Πανεπιστήμια και τα Ερευνητικά Κέντρα και φυσικά από το Τεχνικό Επιμελητήριο.

Υπάρχουν επιστήμονες, υπάρχουν μηχανικοί, αλλά δεν είναι η ειδικότητά τους, ούτε μπορούν να αξιολογήσουν, όταν παρουσιάζεται μία μελέτη, κατά πόσο εμπεριστατωμένη είναι, και σε τι στοιχεία βασίζεται. Στον Κλιματικό Νόμο που έχουμε τώρα στην Ελλάδα, απαιτούνται εκτιμήσεις, τουλάχιστον στις μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, για πάρα πολλά χρόνια, υπογράμμισε ο κος Συνολάκης.