Χρ. Γιαννούτσος: Ξενοδοχοϋπάλληλοι: Το αδικημένο «γρανάζι» της τουριστικής βιομηχανίας

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Χρήστος Γιαννούτσος*

Τις προηγούμενες ημέρες, βρισκόμουν στην Ιαλυσό για προσωπικές δουλειές και συνάντησα έναν φίλο που εργάζεται χρόνια στα ξενοδοχεία, και αναγνώστη της «Ροδιακής» και των άρθρων μου, και μου ζήτησε να γράψω κάτι και για τους ξενοδοχοϋπαλλήλους.

Συζητώντας μαζί του, το συμπέρασμά μου είναι ότι ο ξενοδοχοϋπάλληλος είναι το πιο αδικημένο «γρανάζι» της τουριστικής βιομηχανίας. Και θα σας εξηγήσω παρακάτω τους λόγους:

Πρώτον, οι μισθοί δεν αντικατοπτρίζουν την εποχική απασχόληση. Η πλειονότητα των εργαζομένων στα ξενοδοχεία της νησιωτικής Ελλάδας εργάζεται, στην καλύτερη περίπτωση, τους μήνες Μάιο-Οκτώβριο, δηλαδή 6 μήνες.

Ο βασικός μισθός στην Ελλάδα είναι 830 ευρώ μεικτά. Οπότε, οι ξενοδοχοϋπάλληλοι θα έπρεπε για την εξάμηνη απασχόλησή τους να λαμβάνουν τουλάχιστον 1.660 ευρώ μεικτά, άρα καθαρά 1.252 ευρώ, προκειμένου να είναι ίσοι με τον ιδιωτικό υπάλληλο πλήρους απασχόλησης σε 12μηνη βάση. Βλέπετε να συμβαίνει αυτό; Και δεν θα μπω καν στη διαδικασία να αναλύσω την κατάργηση των εφάπαξ στον ξενοδοχειακό τομέα.

Δεύτερον, οι συνθήκες εργασίας δεν αντικατοπτρίζουν την ευρωπαϊκή μας ταυτότητα. Πόσες περιπτώσεις έχουν ακουστεί στον δημόσιο διάλογο για τις τραγικές παροχές στέγασης και σίτισης στους ξενοδοχοϋπαλλήλους στα νησιά μας; Να υπενθυμίσω το περσινό περιστατικό στην Κρήτη με τον μάγειρα που κάηκε από το λάδι και τον βάλανε στο ψυγείο με ωμά κρέατα αντί να τον πάρουν στο νοσοκομείο διότι δεν τον είχαν δηλωμένο!

Τρίτον, οι ξενοδόχοι πανηγυρίζουν για την επιτυχημένη τουριστική σεζόν στην Ελλάδα, αλλά με εργαζομένους από τρίτες χώρες. Και γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι είναι πιο φθηνό εργατικό δυναμικό από τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, δηλαδή, κοστίζουν λιγότερο στον εργοδότη, δημιουργώντας για εκείνον μεγαλύτερα κέρδη!

Μην αναρωτιόμαστε, λοιπόν, γιατί οι ξενοδόχοι δεν μπορούν να καλύψουν τις θέσεις εργασίας στα ξενοδοχεία τους από ελληνικά χέρια.

Αν δεν βελτιωθούν οι αποδοχές και οι συνθήκες εργασίας μέσω συλλογικών συμβάσεων εργασίας, δεν επανέλθουν τα εφάπαξ και οι ξενοδόχοι δεν δουν τους ξενοδοχοϋπαλλήλους τους ως συνεργάτες και όχι ως εργάτες για την επίτευξη των στόχων της τουριστικής χρονιάς, τότε η παρακμή του ελληνικού τουρισμού βρίσκεται προ των πυλών.

Και αντί η αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να κοιτάξει στα μάτια τούς ξενοδοχοϋπαλλήλους και να προσπαθήσει να επιλύσει τα παραπάνω ζητήματα, φέρνει και 40.000 εργάτες από Αρμενία, Φιλιππίνες, Ινδία, Μολδαβία, Βιετνάμ και Γεωργία.

Είμαστε διατεθειμένοι ν’ αλλάξουμε το τουριστικό και το παραγωγικό μας μοντέλο, δίνοντας προτεραιότητα στην ενίσχυση του εισοδήματος και των συνθηκών των Ελλήνων;

Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε!

* Ο Χρήστος Γιαννούτσος είναι επαγγελματίας μεταφραστής στη Ρόδο και υποψήφιος διδάκτωρ του Τμήματος Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου.