Γιώργος Χατζηδιάκος: «Αν το ΠΑΣΟΚ θέλει να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου, θα πρέπει να δείξει πράξεις και όχι υποσχέσεις»

Rodiaki NewsRoom

Τις θέσεις και την εκτίμησή του, μετά την ολοκλήρωση της εσωκομματικής διαδικασίας στο ΠΑΣΟΚ κατέθεσε λίγες ώρες μετά την εκ νέου ανάδειξη του Νίκου Ανδρουλάκη στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, ο συμπολίτης μας κ. Γιώργος Χατζηδιάκος, αδελφός του αείμνηστου δημάρχου Ρόδου Φώτη Χατζηδιάκου.

Σε ένα καλά «ζυγισμένο» αλλά και φορτισμένο συναισθηματικά κείμενο, καταγράφει τη δική του εκτίμηση, για το πώς πρέπει ίσως να πορευτεί από δω και πέρα το ΠΑΣΟΚ αλλά και γενικότερα ο χώρος της πολιτικής έτσι ώστε να υπάρξει αποτελεσματικότητα. Αναφέρει συγκερκιμένα:

"Μέχρι τώρα, σεβόμενος τη μνήμη του αδελφού μου, απέφευγα να εκφραστώ δημόσια για τα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ. Περιοριζόμουν στην καταγραφή τάσεων και σε κάποιες ιδιωτικές συζητήσεις εξέθετα τις απόψεις μου.

Γνωρίζω πως η φωνή μου δεν έχει ιδιαίτερη ισχύ εδώ στο νησί, αλλά αυτό δεν με ενοχλεί. Άλλωστε, η πολιτική για μένα ήταν πάντα μια διαδικασία ψυχρής λογικής. Διαφέρουμε στον τρόπο που τη βλέπουμε· εγώ προτιμώ την ευθύτητα, ενώ ο πολιτικός επιλέγει τον ελιγμό. Μου αρέσει η καθαρότητα των απόψεων, παρά το δαιδαλώδες παιχνίδι που συχνά βλέπουμε στην πολιτική.

Σήμερα ολοκληρώθηκε ένας μαραθώνιος με νικητή τον νυν Πρόεδρο, Νίκο Ανδρουλάκη. Εδώ θα ήθελα να σταθώ. Αφήνω στην άκρη το ζήτημα της στάσης του Προέδρου απέναντι στον αδελφό μου. Ήταν μια ανθρώπινη πτυχή που λίγοι μπορούν να κατανοήσουν, και για αυτόν τον λόγο δεν μίλησα, δεν εξέφρασα ανοιχτά τα συναισθήματά μου – ίσως μόνο για τον χαμό του.

Τότε, όπως και τώρα, σκέφτομαι κάποιες μικρές παραμέτρους που οδήγησαν στην ήττα του Δούκα. Νιώθω άβολα όταν βλέπω ανθρώπους με ικανότητες και λογική να τον υποστηρίζουν χωρίς αμφισβήτηση. Έχω χορτάσει από μεγάλα λόγια και εντυπωσιακά βιογραφικά. Αυτό που χρειαζόμαστε στην πολιτική είναι ανθρώπους με όραμα, ανθρώπους ανιδιοτελείς που θα τολμήσουν να συγκρουστούν με το κατεστημένο, να σταθούν γερά στα πόδια τους και να μην χρειάζονται ξένα δεκανίκια.

Η πολιτική σήμερα δείχνει να έχει χάσει τη ζωντάνια της. Απουσιάζει η αυθεντικότητα, η ειλικρίνεια, και βλέπουμε έναν συνεχώς επαναλαμβανόμενο κύκλο από υποσχέσεις χωρίς ουσία. Χρειαζόμαστε έργα και όχι άλλα λόγια – από αυτά έχουμε χορτάσει. Αυτό ισχύει σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.

Αναρωτηθήκατε γιατί δεν τα κατάφερε στην Αθήνα; Οι Αθηναίοι, όπως και πολλοί άλλοι σε διάφορες περιοχές, περιμένουν έργα. Δεν βλέπουν αποτελέσματα και, όταν οι μετοχές του ανεβαίνουν, αποφασίζει να εγκαταλείψει το δύσκολο καράβι της Αθήνας για μια φιλοδοξία που θα μπορούσε να περιμένει. Αυτή η κίνηση προκάλεσε απογοήτευση, διότι οι πολίτες περιμένουν συνέπεια στις επιλογές των ηγετών τους.

Για μένα, η πολιτική δεν ήταν ποτέ μια ευκαιρία για προσωπική ανέλιξη ή ρητορική επίδειξη. Πάντα πίστευα πως χρειάζεται κάτι περισσότερο από οράματα που στηρίζονται σε πράξεις και όχι απλώς σε λόγια. Ο αδελφός μου υπήρξε ένα τέτοιο παράδειγμα ανθρώπου, που πάλευε με ήθος και ευθύτητα, χωρίς να ψάχνει ευκαιρίες για ελιγμούς.

Στο μέλλον, αυτό που ελπίζω είναι να δούμε ανθρώπους στην πολιτική που θα έχουν τη δύναμη να παραμείνουν σταθεροί στις αξίες τους, να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις με θάρρος και χωρίς να χάνουν το ηθικό τους ανάστημα. Αν το ΠΑΣΟΚ θέλει να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου, θα πρέπει να δείξει πράξεις και όχι υποσχέσεις, σταθερότητα και όχι φιλοδοξίες που εγκαταλείπονται για κάτι μεγαλύτερο.

Η μνήμη του αδελφού μου με κρατά δεμένο με την ελπίδα ότι μπορεί να υπάρξει μια πολιτική που θα είναι αντάξια των ανθρώπων της – όχι των συμφερόντων και των παιχνιδιών εξουσίας.»