Ο Φώτης Χατζηδιάκος θα ζει για πάντα στις καρδιές μας

Μιχάλης Μαστής

Ένας ολόκληρος χρόνος συμπληρώνεται από τον θάνατο του Φώτη Χατζηδιάκου. Ενός ανθρώπου, που ξεκίνησε και τερμάτισε την πορεία του με ταπεινότητα και σύνεση. Με ενθουσιασμό, με σθένος, με μαχητικότητα αλλά κυρίως, με πλήρη επίγνωση στο έργο που κάθε φορά αναλάμβανε, με λαϊκή πάντα εντολή. Γιατί, ο Φώτης, δεν είχε δεχθεί ποτέ να τοποθετηθεί ως διορισμένος, σε καμία πολιτική θέση.

Θα χρειάζονταν ίσως χιλιάδες σελίδες για να περιγράψει κανείς, τον άνθρωπο, τον επιστήμονα, τον πολιτικό, Φώτη Χατζηδιάκο. Αλλά δεν χρειάζεται. Γιατί ο ίδιος ήταν ένα «ανοιχτό βιβλίο». Σε ολόκληρη τη διαδρομή του.

Ανήκε στην κατηγορία των ανθρώπων εκείνων, που δεν χρωστούσε αλλά δεν χαριζόταν και σε κανέναν. Πατούσε δυνατά τα πόδια του μέσα στην κοινωνία και έπαιρνε φόρα και δύναμη από αυτήν και την οικογένειά του. Δεν έλειψε από πουθενά. Δεν κρύφτηκε στα δύσκολα και δεν υποχωρούσε μπροστά στο δίκαιο και την αλήθεια.
Έμαθε από παιδί, ότι τίποτε δεν χαρίζεται. Κι ότι τα πάντα κατακτιούνται με κόπο, με μάχες, και επιμονή.

Ήταν ο δικός του Κώδικας, τον οποίο υπηρέτησε σε όλα τα επίπεδα της πορείας του:
-Ως μαθητής, παίρνοντας μέρος στους κοινωνικούς αγώνες, σε εποχές γκρίζες και δύσκολες.
-Ως φοιτητής, που κατάφερε επίσης, με κόπους και θυσίες, να αριστεύσει ως νομικός.
-Ως επαγγελματίας δικηγόρος, που ποτέ δεν δίστασε να συγκρουστεί με κατεστημένα, υπερασπιζόμενος το δίκαιο και τους αδύναμους.

-Ως αντινομάρχης και δήμαρχος, αφήνοντας πίσω ανεξίτηλο το αποτύπωμά του, παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.

Ο Φώτης, έφυγε πολύ νωρίς από κοντά μας. Αλλά από τις καρδιές μας, η μορφή, το έργο του, αλλά κυρίως το χαμόγελό του, δεν θα φύγουν ποτέ.