Γιώργος Τζωρτζακάκης:΅Με αφορμή την επίσκεψη του Υπουργού υγείας στο νοσοκομείο Ρόδου

Rodiaki NewsRoom

Η πρόσφατη συνάντηση με τον Υπουργό Υγείας, κ. Γεωργιάδη, και την ηγεσία της ΥΠΕ στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου, στις 7 Αυγούστου, αποτέλεσε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της αποσύνδεσης μεταξύ της επίσημης ρητορικής και της σκληρής πραγματικότητας που βιώνουν οι εργαζόμενοι και οι ασθενείς στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Η συζήτηση, στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι ιατρών, εργαζομένων, συνδικαλιστές, ένας βουλευτής της ΝΔ αλλά και απλοί πολίτες, αποκάλυψε ένα χάσμα που δεν γεφυρώνεται εύκολα, αναδεικνύοντας τις βαθιές παθογένειες ενός συστήματος που βρίσκεται σε οριακό σημείο. Ως παρών στη συγκεκριμένη συνάντηση, και έχοντας παρέμβει δημόσια σε αυτή, παραθέτω τις σκέψεις και τα συμπεράσματά μου, με στόχο να φωτίσω τις κρίσιμες πτυχές αυτής της αντιπαράθεσης και να αναδείξω την επείγουσα ανάγκη για ουσιαστικές αλλαγές.

1. Το Ύφος του Δημόσιου Λόγου: Όταν η Εξουσία Επιλέγει την Επίθεση
Από τις πρώτες κιόλας στιγμές της συζήτησης, το κλίμα ήταν βαρύ, με τον Υπουργό Υγείας, κ. Γεωργιάδη, να υιοθετεί ένα εξαιρετικά επιθετικό ύφος απέναντι στους εκπροσώπους των νοσοκομειακών γιατρών. Η επιθετικότητα αυτή κλιμακώθηκε με τις προσωπικές αιχμές του αναπληρωτή διοικητή, κ. Σοκορέλου, εναντίων των γιατρών μελών του Διοικητικού συμβουλίου των νοσοκομειακών γιατρών, προκαλώντας έντονη δυσαρέσκεια στο ακροατήριο.

Η πλειοψηφία των παρευρισκομένων εξέφρασε τη διαμαρτυρία της απέναντι σε αυτή την απαράδεκτη στάση, η οποία δεν συνάδει με το δημόσιο ήθος και τον σεβασμό που απαιτείται σε έναν διάλογο για τόσο σοβαρά ζητήματα. Αυτή η τακτική, δυστυχώς, δεν είναι τυχαία. Αποτελεί μια συνειδητή προσπάθεια φίμωσης της κριτικής φωνής των εκπροσώπων των εργαζομένων, μια απόπειρα να αποσιωπηθούν τα σοβαρότατα προβλήματα και οι τεράστιες ελλείψεις που καταγγέλλουν καθημερινά οι γιατροί και οι εργαζόμενοι. Όταν η εξουσία επιλέγει την επίθεση αντί του διαλόγου, το μόνο που επιτυγχάνει είναι η περαιτέρω διάβρωση της εμπιστοσύνης και η όξυνση των προβλημάτων.

2. Η Άρνηση της Πραγματικότητας: Το Ζήτημα των Ελλείψεων Προσωπικού
Ένα από τα πλέον κρίσιμα σημεία της συζήτησης ήταν η κατηγορηματική άρνηση του Υπουργού Υγείας να αναγνωρίσει την ύπαρξη προβλήματος έλλειψης ιατρικού προσωπικού. Αυτή η άρνηση έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις τεκμηριωμένες προτάσεις των νοσοκομειακών γιατρών, οι οποίοι δεν ζητούν την κάλυψη όλων των οργανικών θέσεων, αλλά επιπλέον προσλήψεις γιατί δεν αντέχουν πλέον την εξουθενωτική καθημερινότητα και την υπερεφημέρευση. Ο λόγος είναι απλός: χωρίς επαρκές προσωπικό, το νοσοκομείο οδηγείται σε πραγματική αδυναμία να προσφέρει τις υπηρεσίες που θα μπορούσε, ειδικά στους πιο ευάλωτους πολίτες μας που δεν έχουν τη δυνατότητα να απευθυνθούν στον ιδιωτικό τομέα. Η δήλωση του κ. Ροϊλού ότι το νοσοκομείο Ρόδου είναι το «καλύτερο περιφερειακό νοσοκομείο» φαντάζει ως ειρωνεία μπροστά στην καθημερινή αγωνία των γιατρών και των ασθενών.
Είναι προφανές ότι τόσο η πολιτική ηγεσία όσο και ο αναπληρωτής διοικητής αρνούνται την ύπαρξη του προβλήματος, καθιστώντας αδύνατη την εξεύρεση λύσεων. Η άρνηση της πραγματικότητας δεν μπορεί να αποτελέσει βάση για την επίλυση των προβλημάτων, αλλά αντίθετα, τα διαιωνίζει και τα επιδεινώνει.

3. Η Γενικότερη Κατάσταση της Δημόσιας Υγείας στην Ελλάδα: Μια Εικόνα Απαξίωσης
Ο Υπουργός Υγείας, στην τοποθέτησή του, παρουσίασε μια ειδυλλιακή εικόνα της δημόσιας υγείας στην Ελλάδα, υποστηρίζοντας ότι δίνονται αρκετά χρήματα και ότι η κατάσταση δεν ήταν ποτέ καλύτερη. Αυτή η άποψη, ωστόσο, διαψεύδεται από τα επίσημα στοιχεία και τις εκθέσεις ανεξάρτητων αρχών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα πορίσματα της πρόσφατα εκδοθείσας έκθεσης της Επιτροπής Ανταγωνισμού (αρχές Αυγούστου 2025), μιας ανεξάρτητης αρχής της οποίας η πρόεδρος διορίστηκε από την ίδια την κυβέρνηση πριν από δύο χρόνια. Τα πορίσματα αυτής της έκθεσης είναι αποκαλυπτικά:

Αναδεικνύουν μία εικόνα σταδιακής απαξίωσης του Εθνικού Συστήματος Υγείας, η οποία αφενός ωθεί ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού στις ιδιωτικές υπηρεσίες υγείας, εφόσον διαθέτει το απαραίτητο βαλάντιο, αφετέρου «εξαναγκάζει» το πλέον αδύναμο τμήμα του πληθυσμού σε δημόσιες υπηρεσίες κατώτερες των απαιτήσεων.
Η έκθεση τονίζει ότι η εικόνα αυτή είναι αναστρέψιμη, αλλά απαιτείται αύξηση της χρηματοδότησης του δημόσιου συστήματος Υγείας. Ωστόσο, η έρευνα της Επιτροπής Ανταγωνισμού καταδεικνύει ότι το ποσοστό των δημόσιων δαπανών και επενδύσεων στην υγεία είναι σημαντικά χαμηλότερο του ευρωπαϊκού μέσου όρου:
«...το ποσοστό των συνολικών δαπανών που καλύπτεται από το δημόσιο ανήλθε σχεδόν στο 60% το 2019 και αυξήθηκε στο 62% το 2022, ωστόσο είναι σημαντικά χαμηλότερες από τον μέσο όρο της ΕΕ (81%)». Η Ελλάδα έχει κατά κεφαλήν δαπάνες υγείας που είναι περίπου 45% χαμηλότερες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Επιπλέον, όσον αφορά τις δημόσιες δαπάνες για τον τομέα Υγείας, η έκθεση σημειώνει ότι, αν και διαμορφώνονται ως ποσοστό στο 5,85% του ΑΕΠ(ΕΛΣΤΑΤ, 2023) έναντι 6,6% στην ΕΕ27, αυτή η διαφορά:
«...δύναται να επηρεάσει την παροχή αξιόπιστης και ποιοτικής ιατρικής και νοσοκομειακής φροντίδας στον πληθυσμό, και ιδίως σε εκείνους που δεν έχουν τις εναλλακτικές της προσφυγής σε ιδιώτες παρόχους...»
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Υπουργός, στην απάντησή του, δεν αμφισβήτησε τα στοιχεία αυτά, αλλά προσπάθησε να βρει δικαιολογίες για τα χαμηλά ποσοστά. Ωστόσο, τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν μια εξαιρετικά δυσμενή και επιδεινούμενη εικόνα του δημόσιου συστήματος υγείας, ειδικά κατά τα τελευταία έξι και πλέον έτη διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία.

4. Αγεφύρωτο Χάσμα εντός του νοσοκομείου
Η γενικότερη ένταση που επικράτησε στη συζήτηση, ιδίως εκ μέρους του Υπουργού και του αναπληρωτή διοικητή, υποδηλώνει ένα αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας και των γιατρών. Πώς μπορεί να διοικήσει, έστω και προσωρινά, το νοσοκομείο ο κ. Σοκορέλος, όταν επιτίθεται με τέτοιο τρόπο στους γιατρούς που υπηρετούν σε αυτό; Δεν απαιτούνται σπουδές στη διοίκηση επιχειρήσεων υγείας για να αντιληφθεί κανείς ότι αυτή είναι η λάθος προσέγγιση απέναντι σε ένα προσωπικό που εξουθενώνεται καθημερινά, αλλά παρόλα αυτά, κρατά όρθιο το νοσοκομείο. Η ηγεσία οφείλει να επιδεικνεύει σεβασμό, διάλογο και αναγνώριση της προσφοράς του κάθε εργαζόμενου, όχι επιθέσεις και άρνηση της πραγματικότητας. Επίσης οφείλει το υπουργείο υγείας να διορίσει άμεσα κανονικό διοικητή(με διοικητικό συμβούλιο), όπως απαιτεί ο νόμος. Επί ένα χρόνο λειτουργεί χωρίς διοικητικό συμβούλιο το νοσοκομείο ενώ η ύπαρξη Δ.Σ. είναι απολύτως αναγκαία για τη νόμιμη, πλήρη λειτουργία του νοσοκομείου.

Συμπέρασμα
Η συνάντηση αυτή δεν ήταν απλώς μια συζήτηση, αλλά μια αποκάλυψη της βαθιάς κρίσης που βιώνει το δημόσιο σύστημα υγείας στην Ελλάδα. Η άρνηση της πολιτικής ηγεσίας να αναγνωρίσει τα προβλήματα, η επιθετική ρητορική και η έλλειψη ουσιαστικού διαλόγου, δημιουργούν ένα περιβάλλον δυσπιστίας και απογοήτευσης. Είναι επιτακτική ανάγκη να αλλάξει η προσέγγιση, να δοθεί προτεραιότητα στην ενίσχυση του ΕΣΥ με ανθρώπινο δυναμικό και πόρους, και να υπάρξει ένας ειλικρινής διάλογος με τους λειτουργούς της υγείας. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να διασφαλίσουμε την παροχή αξιόπιστης και ποιοτικής δημόσιας ιατρικής φροντίδας για όλους τους πολίτες, ειδικά για τους πιο αδύναμους. Τα παραπάνω γεγονότα αναδεικνύουν την ανάγκη συγκρότησης ενός μετώπου υπεράσπισης της δημόσιας υγείας στην περιοχή μας. Το Νομαρχιακό τμήμα της ΑΔΕΔΥ, οι εκπρόσωποι των εργαζομένων στο νοσοκομείο και οι τοπικοί φορείς θα πρέπει να διεκδικήσουν μια πρωτοβάθμια περίθαλψη στο ύψος των αναγκών μας και όχι όσο επιτρέπει ο κουτσουρεμένος προϋπολογισμός της κυβέρνησης. Το μέτωπο αναγκαστικά θα πρέπει να συγκρουστεί και με τους τοπικούς απολογητές της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου υγείας. Προς την κατεύθυνση αυτή μπορούν να συμβάλλουν όλοι οι ενδιαφερόμενοι.

Γιώργος Τζωρτζακάκης
Γ. Γραμματέας Νομαρχιακού Τμήματος ΑΔΕΔΥ Δωδεκανήσου