Ν. Μαχαιράκης: «Όταν τους λέω είμαι από τη Ρόδο, τότε λάμπουν τα μάτια τους και μου λένε γιατί ήρθες εδώ, από ένα τόσο όμορφο νησί;»

Βαρβάρα Μπογδάνου

Ο συμπατριώτης μας Νίκος Μαχαιράκης, διηγείται την ιστορία του και εξηγεί πώς από μπάρμαν στο Φαληράκι έγινε υπομηχανικός, και σχεδιάζει έργα υποδομής στην Ελβετία, ζώντας μόνιμα εκεί με την οικογένειά του.

Η μοίρα τον οδήγησε χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα του τη Ρόδο, σε μία χώρα με υψηλό βιοτικό επίπεδο, αλλά κυρίως με ευκαιρίες για τους πολίτες που θέλουν να δημιουργήσουν στη ζωή τους.

Γνώρισε τη μετέπειτα σύζυγό του εδώ στο νησί μας και έφυγε σε νεαρή ηλικία, να ζήσει στη δική της χώρα, αποφασίζοντας να ανοίξει τα φτερά του για κάτι μεγαλύτερο, χωρίς εφόδια και ιδιαίτερες σπουδές αλλά με την επιμονή και την επιθυμία να ζήσει μία καλύτερη ζωή. Και κατάφερε αυτό που για πολλούς θα ήταν απλά ένα άπιαστο όνειρο.

Σήμερα μετά από σχεδόν 24 χρόνια, ομολογεί ότι οι κόποι και οι αγώνες του έπιασαν τόπο, ότι δικαιώθηκε στις επιλογές και τις αποφάσεις του και ζει πλέον ευτυχισμένος στην κωμόπολη Χέρισαου 90 χλμ. ανατολικά της Ζυρίχης.

Φυσικά τη Ρόδο δεν τη ξεχνά, την επισκέπτεται συχνά είτε μόνος είτε με την οικογένειά του και πάντα βρίσκει λίγο χρόνο για να συναντήσει συγγενείς και φίλους και να μιλήσουν για τα παλιά.

Έτσι έγινε και η συνάντηση μαζί του γι΄αυτή τη συνέντευξη λίγο πριν επιστρέψει στην οικογένεια και την εργασία του από τις καλοκαιρινές του διακοπές…

Ακολουθεί η συνέντευξη:

· Κε Μαχαιράκη, ζείτε για πάνω από δύο δεκαετίες στην Ελβετία με την οικογένειά σας, είναι αρκετά τα χρόνια, έχετε συνηθίσει στον τρόπο ζωής εκεί;
«Μπήκα γρήγορα στους ρυθμούς που είναι τελείως διαφορετικοί από ό,τι οι δικοί μας στη Ρόδο και μου αρέσει αυτός ο τρόπος ζωής, καθώς είναι πιο οργανωμένος από τον δικό μας».

· Πώς αποφασίσατε να φύγετε από τη Ρόδο;
«Ήθελα πάντα από μικρός, από έφηβος, να φύγω και να κάνω κάτι στο εξωτερικό, αλλά δεν μου δόθηκε η δυνατότητα. Έτυχε όμως να δουλεύω ως μπάρμαν στο Φαληράκι και να γνωρίσω τη σύζυγό μου που ήταν από την Ελβετία, οπότε η απόφαση ήταν εύκολη. Πήγα αρχικά για διακοπές μερικές φορές, είδα ότι μου άρεσε το τοπίο και ο τρόπος ζωής και μετά από ακόμα ένα καλοκαίρι στη Ρόδο αποφάσισα να πάω να κάνω μία νέα αρχή και από τότε έμεινα μόνιμα. Η απόφαση είχε παρθεί απολύτως συνειδητά…».

· Και κάνατε οικογένεια εκεί στην Ελβετία;
«Έκανα οικογένεια· η σύζυγός μου, όπως είπα, είναι Ελβετίδα και έχω και ένα γιο 14 ετών, που γεννήθηκε και μεγάλωσε εκεί».

· Σκέφτεστε να επιστρέψετε κάποτε στη Ρόδο;
«Το σκέφτομαι και εγώ μερικές φορές, αν θα ήταν μία λογική απόφαση. Προς το παρόν όμως όχι· μου αρέσει να έρχομαι να κάνω διακοπές στη Ρόδο αλλά δεν ξέρω αν στο μέλλον μου δοθεί η δυνατότητα φτάνοντας σε ηλικία συνταξιοδότησης ή αν υπάρξει κάποια επιλογή ή κάτι ανάλογο για τηλεργασία για λογαριασμό της εταιρίας στην οποία είμαι, ίσως για το καλοκαίρι, ώστε να απολαύσω τη Ρόδο που είναι πανέμορφη τότε.

Όσοι με γνωρίζουν και μαθαίνουν ότι είμαι Έλληνας, η πρώτη ερώτηση που μου κάνουν είναι “Από πού είσαι;” Και όταν τους λέω “Είμαι από τη Ρόδο”, τότε λάμπουν τα μάτια τους και μου λένε “Γιατί ήρθες εδώ, από ένα τόσο όμορφο νησί;”… Εγώ τότε τούς εξηγώ την ιστορία μου και με καταλαβαίνουν».

· Κατανοούν γιατί πήρατε αυτή την απόφαση;
«Κατανοούν πλήρως γιατί πήρα αυτή την απόφαση· γιατί δεν γνωρίζουν μόνο τα θετικά για την Ελλάδα αλλά και τα αρνητικά, που τα γνωρίζουμε και εμείς καλύτερα από όλους, αλλά γνωρίζουν την Ελλάδα γιατί υπάρχουν Έλληνες εκεί από διάφορα μέρη της και κυρίως από την κεντρική χώρα. Όταν ακούνε όμως ένα νησί, αυτό τους κεντρίζει το ενδιαφέρον και θέλουν να μάθουν περισσότερα».

· Βέβαια, όταν ζεις και εργάζεσαι στη Ρόδο, τα πράγματα είναι διαφορετικά από το αν κάνεις διακοπές. Δε συμφωνείτε;
«Φυσικά, έρχεσαι με πιο χαλαρούς ρυθμούς για να κάνεις διακοπές, αν και πάντα υπάρχουν κάποιες υποθέσεις να διεκπεραιώσεις, κάτι που γίνεται και διαδικτυακά ευτυχώς».

· Μας είπατε ότι απασχολείστε ως υπομηχανικός σε εταιρεία. Πώς ασχοληθήκατε με αυτό το αντικείμενο; Γιατί δεν είχατε τέτοιες γνώσεις φεύγοντας από τη Ρόδο, έτσι δεν είναι;
«Όχι, αλλά πάντα από μικρός είχα τάση στο σχέδιο και αυτό ήταν το χάρισμα που δεν μπόρεσα να αναπτύξω στην Ελλάδα, λόγω του συστήματος εκπαίδευσης που έχουμε για να μπεις σε μία ανάλογη σχολή, το οποίο στην Ελβετία δεν υπάρχει. Αν έχεις κλίση σε κάτι, το κράτος σού δίνει τις ευκαιρίες που είναι υποχρεωμένο να σου δώσει για να κάνεις το επάγγελμα που θέλεις».

· Και πώς έγινε με εσάς και φτάσατε εκεί που βρίσκεστε σήμερα;
«Πήγα και δεν ήξερα ούτε μία λέξη γερμανικά. Εκεί τα έμαθα, αλλά γνώριζα πολύ καλά αγγλικά που είχα μάθει εδώ λόγω δουλειάς και από μαθήματα, και αυτό με βοήθησε να μάθω και μία δεύτερη γλώσσα. Στην αρχή πήγα εκεί ως καθαριστής…

Όταν πας σε μία χώρα και δε γνωρίζεις τη γλώσσα, δεν μπορείς να κάνεις και πολλά· αυτό ίσχυε όταν πήγα εγώ εκεί πριν από 24 χρόνια.
Δουλεύοντας επί 3,5 χρόνια σε μία εταιρεία καθαρισμού και βλέποντας ποιες ήταν οι δυνατότητες ανάπτυξης σε οικονομικό επίπεδο, είδα ότι ήθελα να κάνω κάτι παραπάνω. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι αυτό θα ήταν το μέλλον μου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι απαξιώνω αυτή την εργασία. Μου άρεσε, μου άρεσε να καθαρίζω, αλλά ήθελα να κάνω κάτι περισσότερο.

Πήγα πάλι μέσω του κράτους και έκανα μια διαβούλευση για το τι θα μπορούσα να κάνω με βάση τι είχα κάνει και στην Ελλάδα και μου πρότειναν ποιο θα ήταν το επάγγελμα που θα μου ταίριαζε. Η εκπαίδευση αρχικά ως σχεδιαστής ήταν, όπως έχουμε εμείς τα προγράμματα του ΟΑΕΔ, μία σχολή τεχνική που συνοδεύεται από πρακτική εργασία.

Ξεκίνησα λοιπόν ως σχεδιαστής· η εκπαίδευση ήταν διάρκειας τεσσάρων ετών, είδα ότι ήταν το επάγγελμα που μου άρεσε και ήθελα να κάνω από μικρός και στη συνέχεια έκανα μετεκπαίδευση ως υπομηχανικός παράλληλα με την εργασία μου».

· Και ποιο είναι ακριβώς το αντικείμενό σας σήμερα;
«Το αντικείμενό μου είναι έργα υποδομής… Η εταιρεία μας προσφέρει μεγάλη γκάμα υπηρεσιών, δηλαδή κτιριακές εγκαταστάσεις, αλλά δεν είναι αυτό το δικό μου αντικείμενο. Περιλαμβάνει χάραξη νέων δρόμων, σιδηροδρομικές γραμμές και πλατφόρμες, αποχετευτικά δίκτυα, διάνοιξη σηράγγων, γέφυρες… Ο τομέας στον οποίο ανήκω εγώ ασχολείται περισσότερο με δίκτυα αποχέτευσης, οδοποιία και σιδηροδρομικές γραμμές. Η εταιρεία διαθέτει περίπου 100 άτομα και απασχολούνται σε μεγάλα και μικρά έργα.
Ένα από τα τελευταία έργα που αποπερατώθηκε το 2023 ήταν η διάνοιξη μίας νέας οδού που συνδέει δύο κύριους άξονες με κυκλικό κόμβο προϋπολογισμού περίπου 20 εκ. και εκεί ήμουν ο κεντρικός σχεδιαστής και υποστηρικτής του project manager και της επίβλεψης έργου. Είχαμε δύσκολες καταστάσεις να αντιμετωπίσουμε, όπως συμβαίνει με τα εργοτάξια, αλλά το καλό ήταν ότι το έργο αποπερατώθηκε εντός του χρονοδιαγράμματος με πολύ προσπάθεια και πολλές δυσκολίες και βλέποντας το αποτέλεσμα υπήρξε ικανοποίηση, γιατί δεν είναι μόνο απλά σχεδιαγράμματα αλλά και το ίδιο το έργο όταν αυτό τελειώσει».

· Έχετε συναδέλφους από Ελλάδα στην εταιρεία;
«Έχουμε εργαζόμενους από αρκετές εθνικότητες, συνήθως είναι παιδιά μεταναστών που έχουν γεννηθεί και έχουν μεγαλώσει στην Ελβετία, όπως από την πρώην Γιουγκοσλαβία, νότια Αμερική, από Γερμανία αλλά όχι από Ελλάδα».

· Έχετε φίλους Ροδίτες ή Έλληνες, και πώς περνάτε τον ελεύθερό σας χρόνο;
«Ροδίτες δεν έχουμε εκεί, εγώ γνωρίζω μόνο δύο νέα παιδιά και έχουμε επαφές, αλλά σε γενικές γραμμές η ζωή στην Ελβετία μετά την εργασία περιλαμβάνει κυρίως εκδρομές ή περιπάτους στον ελεύθερο χρόνο. Το καλό είναι ότι μπορείς από εκείνο το σημείο να πας και σε άλλες περιοχές της Ευρώπης».

· Τι σας λείπει στην Ελβετία; Οι δικοί σας, οι φίλοι σας, ο καιρός της Ρόδου…
«Ο καιρός σίγουρα· και μάλιστα στην Ελβετία μπορεί να αλλάξει πολύ γρήγορα, να είναι καλοκαίρι και ξαφνικά να χαλάσει, όπως όταν πριν φύγω για να έρθω Ρόδο. Συγγενείς και φίλοι, εννοείται, ότι μου λείπουν, γι’ αυτό όταν έρχομαι προσπαθώ να βρισκόμαστε, αλλά είναι περιορισμένος ο χρόνος και δεν μπορεί να γίνει συνάντηση με όλους. Και το φαγητό μου λείπει… το οποίο προσπαθώ όσο γίνεται να μαγειρεύω».

· Δηλαδή, τι φαγητά φτιάχνετε;
«Σχεδόν τα πάντα ό,τι μπορείτε να φανταστείτε».

· Η σύζυγος μαγειρεύει φαγητά της Ρόδου;
«Όχι ιδιαίτερα, αλλά το έχω αναλάβει εγώ αυτό το κομμάτι περισσότερο, και μαγειρεύω από τα κλασικά φαγητά: μουσακά, παστίτσιο, φασολάδα, μέχρι τζατζίκι και γύρο».

· Τα τρώει αυτά τα φαγητά η οικογένεια;
«Και η οικογένεια και οι γονείς της συζύγου μου, τα πεθερικά μου· και μου αρέσει και ασχολούμαι πολύ τα τελευταία χρόνια με σούσι και μάλιστα έχω φτάσει σε ένα καλό επίπεδο, αλλά αυτό είναι ευχή και κατάρα γιατί όλοι θέλουν να τους φτιάξω σούσι. Η αλήθεια είναι ότι τους… κακομαθαίνω, αλλά μου αρέσει να τους περιποιούμαι με διάφορες γεύσεις, και αρέσουν και στους φίλους μου, οπότε υπάρχει και ένας, ας το πούμε, ανταγωνισμός…».

· Είστε δηλαδή ταλέντο και στη μαγειρική;
«Εγώ πιστεύω ότι οποιοσδήποτε μπορεί να μαγειρέψει, είναι θέμα διάθεσης· αν θέλεις να μαγειρέψεις, θα το κάνεις· δε νομίζω ότι χρειάζεται κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο, απλά δοκιμάζοντας και αφού πειραματιστείς βελτιώνεσαι.
Συμβουλεύομαι και άλλους, διαβάζω… αλλά πιστεύω ότι ακόμα και πράγματα που δε γνωρίζουμε θα προσπαθήσουμε να τα μάθουμε από αυτούς που γνωρίζουν, ώστε να φτάσουμε στο σημείο να κάνουμε κάτι διαφορετικό για να το βελτιώσουμε».

· Ποια είναι τα υπέρ και ποια τα κατά της ζωής σας στο εξωτερικό;
«Είναι πολύ δύσκολη ερώτηση και πολύ δύσκολη η απάντηση γιατί για τον καθένα είναι εντελώς προσωπικό. Στην Ελβετία σίγουρα η οργάνωση δεν είναι θέμα που μπορεί να αμφισβητήσει κάποιος ότι υπάρχει, αλλά αυτό έρχεται με ένα τίμημα.
Πρέπει δηλαδή και εσύ να είσαι συνεπής σε όλα σου· το βλέπω στην εργασία μου, στην καθημερινή μου ζωή, το πόσο πρέπει να είσαι συνεπής στα ραντεβού, στις υποσχέσεις, στα ορόσημα που θέτεις.
Κομβικό είναι επίσης το πόσο εύκολα μπορείς να μάθεις τη γλώσσα και πόσο ανοιχτός είσαι ως χαρακτήρας. Πιστεύω για εμένα ότι δεν υστερώ σε αυτό· μπορώ να είμαι κοινωνικός. Στην Ελβετία βρίσκω και ελληνικά προϊόντα, έχω τους φίλους μου…».

· Στη Ρόδο έρχεστε κάθε χρόνο; Και πόσο μένετε; Έρχεστε μαζί με την οικογένεια; Ή με κάποιους φίλους σας από την Ελβετία;
«Έχει έρθει η οικογένεια της συζύγου μου· τα τελευταία δύο χρόνια έρχομαι μόνος λόγω του προγράμματος των σχολείων στα οποία πηγαίνει ο γιος μου, αλλά έχουν έρθει και φίλοι και συγγενείς και έχουμε σκοπό κάποια στιγμή στο μέλλον να το επαναλάβουμε για να τους δείξω την πατρίδα μου.
Μάλιστα, πολλοί φίλοι και συγγενείς έρχονται να μου ζητήσουν συμβουλές όταν θέλουν να έρθουν στη Ρόδο για το πού να μείνουν, πού να φάνε, οπότε εμένα με ευχαριστεί ως Ροδίτη του εξωτερικού αν μπορώ να δώσω τις πληροφορίες και τις γνώσεις μου για το νησί, ώστε να κάνω την εμπειρία τους ακόμα πιο όμορφη και μάλιστα με ικανοποιεί όταν όλοι επιστρέφουν ευχαριστημένοι.
Οι διακοπές μου διαρκούν συνήθως δύο εβδομάδες, γίνονται το καλοκαίρι γιατί μπορώ να δω περισσότερους φίλους και να έχω πιο χαλαρό πρόγραμμα».

· Και όταν τελειώσουν οι διακοπές και επιστρέψετε υπάρχει το συναίσθημα της μελαγχολίας;
«Όχι ιδιαίτερα, γιατί λείπω πάνω από 20 χρόνια· οπότε αυτό το έχω συνηθίσει. Έχω προετοιμαστεί ψυχολογικά ότι οι διακοπές τελειώνουν και θα ξεκινήσω και πάλι την εργασία μου· εξάλλου δεν ενθουσιάζομαι πριν τις διακοπές… ενώ αφήνω και κάποιο μικρό διάστημα για να ξεκινήσω και πάλι τη δουλειά, ώστε να προσαρμοστώ».