Μάνος Κόνσολας: «Όταν η τοξικότητα και η εχθροπάθεια απειλούν τη σταθερότητα της χώρας»

Rodiaki NewsRoom

Άρθρο του Μάνου Κόνσολα

Βουλευτή Δωδεκανήσου της Νέας Δημοκρατίας

Το υπαρκτό σκάνδαλο με τις παράνομες επιδοτήσεις που έπαιρναν κάποιοι από τον ΟΠΕΚΕΠΕ είναι υπαρκτό. Είναι όμως, και διαχρονικό.

Αποτυπώνει την αδυναμία του Ελληνικού Κράτους να επιβάλλει όρους διαφάνειας και ορθολογικής λειτουργίας σε ένα οργανισμό που ιδρύθηκε το 1998 (επί κυβέρνησης Σημίτη) και διαχειριζόταν ευρωπαϊκούς πόρους.

Όσοι μιλούν για το πρόστιμο των 400 περίπου εκατομμυρίων ευρώ που επιβλήθηκε στη χώρα μας – μετά την αποκάλυψη των έκνομων ενεργειών και πράξεων –ξεχνούν, σκοπίμως, να αναφέρουν μια σειρά άλλων στοιχείων που επιβεβαιώνουν ότι πρόκειται για ένα διαχρονικό σκάνδαλο αφού:

1ον: Από το πρόστιμο των 400 περίπου εκατομμυρίων ευρώ, τα 103 εκατομμύρια αφορούν την περίοδο 2016-2019 που ήταν κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ.

2ον: Μόνο την περίοδο 1998-2004 (την περίοδο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ) επιβλήθηκαν πρόστιμα συνολικού ύψους 860 εκατομμυρίων ευρώ).

Προφανώς, υπάρχουν διαχρονικά προβλήματα και διαχρονικές ευθύνες.

Η προτεραιότητα του πολιτικού συστήματος δεν είναι το «κυνήγι μαγισσών» ή η επίρριψη ευθυνών σε άλλους (κατά πως μας βολεύει), αλλά η δημιουργία ενός αυστηρού πλαισίου και μηχανισμού που θα μοιράζει τις επιδοτήσεις με διαφάνεια και κυρίως σε αυτούς που τις δικαιούνται.

Δυστυχώς, ο τρόπος με τον οποίο κάποια κόμματα της αντιπολίτευσης (και κυρίως όσοι κυβέρνησαν) αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο ζήτημα, προκαλεί προβληματισμό. Και πρόκειται για μια άκρως επιεική διαπίστωση.

Κυριαρχούν η τοξικότητα, η εχθροπάθεια, οι απαράδεκτοι χαρακτηρισμοί, ενώ θα έπρεπε να κυριαρχεί η αποκάλυψη της αλήθειας με στοιχεία και όχι με αυθαίρετες εκτιμήσεις.

Αλήθεια, που οδηγούν όλα αυτά; Το έχουν συνειδητοποιήσει κάποιοι;

Ο τελευταίος πρωθυπουργός που κατηγορήθηκε για εσχάτη προδοσία ήταν το 1920, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.

105 χρόνια μετά και με την Ελλάδα να διάγει την πιο μακρά περίοδο ομαλότητας και δημοκρατικού βίου, ήρθε στη Βουλή από την αντιπολίτευση πρόταση κατηγορίας κατά του Πρωθυπουργού για «εσχάτη προδοσία».

Μαζί με ένα πλήθος υβριστικών και πρωτοφανών χαρακτηρισμών που διατυπώνονται στο δημόσιο βίο. Ούτε στις περιόδους της πιο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης δεν εκτοξεύονταν χαρακτηρισμοί όπως «Καμόρα», «Συμμορία», «Εγκληματική Οργάνωση», «Κυβέρνηση δολοφόνων», «κόμμα παιδεραστών».

Και, όμως, όλα αυτά έχουν ειπωθεί και ανακυκλώνονται διαρκώς, χωρίς να συνοδεύονται από την ελάχιστη νομιμοποίηση ή τεκμηρίωση.

Η χώρα διολισθαίνει σε μια περίοδο τοξικότητας, αχρείαστης πολιτικής όξυνσης και ακραίας εχθροπάθειας, τη στιγμή που θα πρέπει να διαμορφώσει τις προϋποθέσεις της μέγιστης δυνατής συναίνεσης και εθνικής ενότητας γύρω από τις πραγματικές προτεραιότητες που είναι:

– η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στην πολιτική και στον θεσμό της δικαιοσύνης.

– η επιβίωση της χώρας που απειλείται από το οξύ δημογραφικό πρόβλημα αλλά και τις γεωπολιτικές και οικονομικές αναταράξεις.

– η αντιμετώπιση της υπαρκτής τουρκικής απειλής και της αμφισβήτησης συνόρων και κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

Και κάτι τελευταίο ως επίλογο.

Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και η διαχείρισή της από το πολιτικό σύστημα συνολικά αναδεικνύει μια άλλη αναγκαιότητα: την αναθεώρηση του Συντάγματος για να σταματήσουν να κάνουν η Βουλή και οι βουλευτές τους ανακριτές με εξεταστικές και προανακριτικές. Όλοι οι πολιτικοί να κρίνονται και να ερευνώνται από τη Δικαιοσύνη, όπως ισχύει και για τον κάθε πολίτη αυτής της χώρας.