Δημήτρης Προκοπίου: Οι μαρίνες της Ελλάδας και η ιδιοκτησία τους

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Δημήτρης Προκοπίου

Η Ελλάδα, με τη μεγάλη ακτογραμμή και τα πολυάριθμα νησιά της ως αρχιπέλαγος, αποτελεί φυσικό πόλο έλξης τουριστικής ζήτησης για τον θαλάσσιο τουρισμό και τη δραστηριότητα του yachting. Είτε πρόκειται για ιστιοπλοϊκά, είτε για θαλαμηγούς, μικρές και μεγαλύτερες. Οι μαρίνες, κάποτε δημόσιες και τώρα ιδιωτικές ή δημοτικές, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο, όχι μόνο ως υποδομές ελλιμενισμού, αλλά και ως τουριστικοί κόμβοι που επηρεάζουν την εμπειρία των επισκεπτών και την οικονομική ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών.

Η παροχή και η ποιότητα των υπηρεσιών στις μαρίνες της Ελλάδας είναι ένα σημαντικό ζήτημα, ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη τη σημασία του θαλάσσιου τουρισμού για την ελληνική οικονομία. Η προστιθέμενη αξία είναι μεγάλη. Η Ελλάδα διαθέτει ένα εκτεταμένο δίκτυο μαρίνων, με στρατηγική γεωγραφική θέση στη Μεσόγειο, που εξυπηρετούν ιδιοκτήτες σκαφών αναψυχής, ναυτικούς και τουρίστες που εξερευνούν το Αιγαίο, το Ιόνιο και την Κρήτη, καθιστώντας την εξαιρετικά δημοφιλή προορισμό για ιδιοκτήτες σκαφών και ιστιοπλόους. Τα τελευταία χρόνια έγιναν πολλές νέες επενδύσεις.

Η Ελλάδα διαθέτει πάνω από 100 μαρίνες διάσπαρτες στα νησιά και την ηπειρωτική χώρα. Αυτές οι εγκαταστάσεις είναι απαραίτητες για τον εφοδιασμό (π.χ. νερό, ηλεκτρικό ρεύμα, καύσιμα και αποκομιδή απορριμμάτων) και προσφέρουν μια σειρά από σύγχρονες ανέσεις, όπως υπηρεσίες συντήρησης, ασφάλεια και εστίαση. Παρατηρείται σποραδικά αδυναμία είσπραξης των τελών ελλιμενισμού. Η ποιότητα ποικίλλει ανάλογα με την τοποθεσία: δημοφιλείς τοποθεσίες όπως αυτές στην Αθήνα ή στα Ιόνια Νησιά έχουν υψηλή βαθμολογία για τον επαγγελματισμό και την προστασία που προσφέρουν, κερδίζοντας συχνά πιστοποιήσεις «Γαλάζια Σημαία» για τα περιβαλλοντικά πρότυπα. Ωστόσο, οι μικρότερες ή απομακρυσμένες μαρίνες ενδέχεται να αντιμετωπίζουν προβλήματα όπως ασταθής συντήρηση, θόρυβος από κοντινά μπαρ ή εποχιακή υπερπληρότητα.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι μαρίνων, ανάλογα με τη διαχείριση, τις υποδομές και τον προορισμό:

• Κρατικές/Δημοτικές μαρίνες, με τις βασικές υποδομές, αλλά πάσχουν από έλλειψη επενδύσεων και συντήρησης.
• Ιδιωτικές μαρίνες, συνήθως καλύτερα οργανωμένες, με πλήρες φάσμα υπηρεσιών.
• Μικροί λιμένες – Τουριστικά καταφύγια, περιορισμένων δυνατοτήτων, αλλά λειτουργικοί για μικρά σκάφη.
• Πολλά από αυτά τα λιμάνια είναι χωρίς συγκεκριμένο ιδιοκτησιακό καθεστώς ως αδέσποτα…
• Μαρίνες συνδεδεμένες με θέρετρα ή ξενοδοχεία, οι οποίες συνδυάζουν φιλοξενία και παροχή υπηρεσιών υψηλού επιπέδου.

Οι μαρίνες προσφέρουν ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, χώρους υγιεινής και καύσιμα. Βέβαια, πρώτα από όλα, η μαρίνα πρέπει να είναι ασφαλής από τον καιρό, για αυτό το σκοπό κατασκευάζεται εξάλλου. Επίσης, πρέπει να είναι ασφαλής από οποιαδήποτε κακόβουλη πράξη. Σε μεγάλες οργανωμένες μαρίνες υπάρχει και επισκευαστική βάση με ανύψωση-καθέλκυση καθώς και καταδυτικές υπηρεσίες. Τέτοιες μαρίνες είναι διαθέσιμες κυρίως σε μαρίνες όπως Olympic Marine (Λαύριο), Γουβιά (Κέρκυρα), ή Φλοίσβος Κω και Ρόδου. Πολλές μικρές μαρίνες βασίζονται σε τοπικά συνεργεία.

Οι οργανωμένες που είναι σε κλειστές εκτάσεις έχουν εστίαση, καταστήματα για ναυτικά ρούχα, είδη ένδυσης και σούπερ μάρκετ. Σε μαρίνες σε μικρούς οικισμούς όπως στην Αίγινα, την Ύδρα και τον Πόρο, όλες οι επιπλέον υπηρεσίες αγοράς ειδών πάσης φύσεως παρέχονται σε καταστήματα των οικισμών.

Η μαρίνα της Ρόδου παρέχει τη μοναδική εμπειρία να βρίσκεται σε απόσταση που διανύεται με τα πόδια η μοναδική παγκοσμίως Μεσαιωνική Πόλη.