Ο δικός μας Καπετάνιος»: Ένας χρόνος χωρίς τον ιατρό Θεοφάνη Μούκα – Η συγκινητική πρωτοβουλία των κατοίκων του Έμπωνα

Rodiaki NewsRoom

Ένας χρόνος συμπληρώνεται από την ημέρα που έφυγε από κοντά μας ο αγαπημένος μας σύζυγος, πατέρας, αδερφός και ιατρός, Θεοφάνης Μούκας.Συμπληρώνεται ένας χρόνος από την ημέρα που η Ρόδος αποχαιρέτησε έναν από τους πιο αφοσιωμένους λειτουργούς της δημόσιας υγείας.

Την ερχόμενη Κυριακή, 29 Μαρτίου, μετά την πρωινή λειτουργία της εκκλησίας του Έμπωνα, η οικογένεια, οι φίλοι, οι συνάδελφοι και ολόκληρο το χωριό θα συγκεντρωθούν για το ετήσιο μνημόσυνο του ιατρού και Διευθυντή του Κέντρου Υγείας, Θεοφάνη Μούκα.Ο Θεοφάνης Μούκας δεν γεννήθηκε στον Έμπωνα, αλλά αγάπησε τον τόπο και τους ανθρώπους του σαν να ήταν η δική του γη.

Δεν άσκησε απλώς την ιατρική· έδωσε την ψυχή του, πολλές φορές ξεπερνώντας τα όρια των προσωπικών του αντοχών, για να κρατήσει όρθια τη δημόσια υγεία στη Δυτική Ρόδο.Για τους κατοίκους δεν ήταν απλώς ο Διευθυντής του Κέντρου Υγείας. Ήταν το δικό τους παιδί, ο «Καπετάνιος» τους, ο άνθρωπος που στάθηκε ακούραστος αρωγός στα δύσκολα, χωρίς να κάνει ποτέ διακρίσεις. Το Κέντρο Υγείας δεν ήταν ο χώρος εργασίας του, ήταν το δεύτερο σπίτι του.Αυτή την ανεκτίμητη προσφορά, οι άνθρωποι του Έμπωνα δεν την ξεχνούν. Την προσεχή Κυριακή, ημέρα μνήμης και τιμής, ο λόγος περνάει στους ίδιους τους πολίτες.

Με μια βαθιά, πηγαία και ανεξάρτητη πρωτοβουλία, οι κάτοικοι του χωριού προχωρούν στη συλλογή υπογραφών, ζητώντας το αυτονόητο: την επίσημη μετονομασία του Κέντρου Υγείας σε «Κέντρο Υγείας Έμπωνα – Θεοφάνης Μούκας».Ήταν άλλωστε η δική τους πιεστική φωνή και η ανυπόκριτη αγάπη που παρακίνησε εξ αρχής την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και τον αρμόδιο Αντιπεριφερειάρχη κ. Νίκο Τσουκαλά να δεσμευτεί δημόσια για την ονοματοδοσία.Τώρα, οι ίδιοι οι κάτοικοι ενώνουν τις φωνές τους ζητώντας να γίνει άμεσα αυτή η δέσμευση, επίσημη διοικητική πράξη.

Το βιβλίο υπογραφών θα βρίσκεται διαθέσιμο την Κυριακή στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας, αποτελώντας ένα ανοιχτό κάλεσμα προς όλους τους Ροδίτες να στηρίξουν το δίκαιο αυτό αίτημα.Πίσω από αυτή την παλλαϊκή απαίτηση της τοπικής κοινωνίας, κρύβεται η πιο βαθιά, ανθρώπινη ανάγκη. Η ονοματοδοσία του Κέντρου Υγείας δεν είναι απλώς μια τυπική τιμή. Είναι ο μόνος τρόπος να νιώσουν τα τρία του παιδιά – ο Νικόλας, η Σοφία και η Ελευθερία – ότι ο πατέρας τους δεν έφυγε ποτέ.

Είναι η ελπίδα όλων όσων τον αγάπησαν ότι τα παιδιά του, μεγαλώνοντας και ανεβαίνοντας στον Έμπωνα, θα μπορούν να σταθούν μπροστά στην είσοδο του Κέντρου Υγείας, να σηκώσουν τα μάτια τους στην ταμπέλα με το όνομά του, και να ξέρουν με περηφάνια ότι σε αυτόν τον χώρο, ο μπαμπάς τους αγάπησε και αγαπήθηκε όσο λίγοι.Την Κυριακή, ο Έμπωνας θυμάται, τιμά και διεκδικεί για τον δικό του “Καπετάνιο”.