Το «όχι» του δημάρχου Ρόδου

Κυριακή Πετρίδου

Ο δήμαρχος, Αλέξανδρος Κολιάδης, έστειλε… το μήνυμα στην (παντοδύναμη) ΕΤΑΔ, με την άρνησή του να υπογράψει την προγραμματική σύμβαση για τις παραλίες, με τους «ληστρικούς», για τον δήμο Ρόδου, όρους που θέτει η Εταιρεία.

Το τι σημαίνει αυτό στην πράξη θα το δούμε στη συνέχεια, αν και είμαστε επιφυλακτικοί για το αποτέλεσμα. Ο λόγος είναι προφανής: η κεντρική διοίκηση αντιμετωπίζει τους δήμους ως το μέσο για να απομυζά τον κάθε τόπο και ειδικά έναν σαν την Ρόδο, δίχως να επιστρέφει τίποτα πίσω. Τους ρίχνει όλο και περισσότερα βάρη και τους απογυμνώνει από προσωπικό, μέσα και πόρους. Τους αντιμετωπίζει σαν να είναι οι… «παραδουλεύτρες» της!

Και μάλιστα, όσο πάει αυτό επιδεινώνεται. «Να είναι οι δήμοι αφεντικά στον τόπο τους», θυμόμαστε να είναι το μότο των αυτοδιοικητικών της Δωδεκανήσου τριάντα χρόνια πριν. Και αντί να μιλάμε σήμερα για δήμους ισχυρούς, Μητροπολιτικούς, δήμους-κυβερνεία, έχουμε φθάσει στο άλλο άκρο: απαξιωμένοι από την κεντρική διοίκηση, ασθμαίνουν να «βγάλουν» την καθημερινότητα, αδυνατώντας να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των δημοτών τους.

Το «όχι» του δημάρχου της Ρόδου, λοιπόν, για να είμαστε ειλικρινείς, δεν θεωρούμε ότι θα έχει κάποιο… συγκλονιστικό αντίκρισμα αφού η ιστορία έχει δείξει ότι, όταν θέλει κάτι το κράτος, θα γίνει. Έχει σημασία, όμως, ότι ειπώθηκε…

Κυρ. Π.