Γιώργος Καραμίχος: «Αγόρασα σπίτι στη Νίσυρο την πρώτη μέρα που έφτασα στο νησί»

Rodiaki NewsRoom

Μέχρι να επισκεφθεί τη Νίσυρο, ο Γιώργος Καραμίχος πίστευε ακράδαντα ότι δεν πρέπει κανείς να δεσμεύεται αγοράζοντας σπίτι σε ένα μόνο νησί

Για έναν «κεραυνοβόλο έρωτα» που άλλαξε εντελώς την κοσμοθεωρία του για τα ταξίδια και τη διαμονή στα ελληνικά νησιά μίλησε ο Γιώργος Καραμίχος σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ. Ο γνωστός ηθοποιός, με αφορμή τις εμπειρίες του, περιέγραψε πώς μια τυχαία αλλαγή στα κινηματογραφικά πλάνα μιας παραγωγής τον οδήγησε στο να βρει τη δική του προσωπική «πατρίδα».

Η ανατροπή των δεδομένων και η πρώτη μαγική νύχτα
Μέχρι να επισκεφθεί τη Νίσυρο, ο Γιώργος Καραμίχος πίστευε ακράδαντα ότι δεν πρέπει κανείς να δεσμεύεται αγοράζοντας σπίτι σε ένα μόνο νησί, καθώς έτσι χάνει την ευκαιρία να εξερευνήσει άλλα μέρη. Παράλληλα, θεωρούσε αυτονόητο ότι αν κάποιος κάνει μια τέτοια αγορά, το οίκημα θα πρέπει να βρίσκεται είτε δίπλα στο κύμα είτε βαθιά στο βουνό.

Όλα αυτά ανατράπηκαν μέσα σε μόλις δύο ώρες από τη στιγμή που πάτησε το πόδι του στο νησί. Η αφορμή για το ταξίδι ήταν τα γυρίσματα της ταινίας «Αθανασία: Τα Καλά Κρυμμένα Μυστικά» του Πάνου Καρκανεβάτου. Αν και η ταινία επρόκειτο αρχικά να γυριστεί στην Κάρπαθο, η παραγωγή άλλαξε τοποθεσία την τελευταία στιγμή, φέρνοντάς τον για πρώτη φορά στη Νίσυρο.

Φτάνοντας στο νησί τα ξημερώματα, έπειτα από μια εξαντλητική 24ωρη νηστεία για τις ανάγκες του ρόλου του, αντί να κατευθυνθεί στο ξενοδοχείο, επέλεξε να ακολουθήσει την ταμπέλα προς το ηφαίστειο. Η εικόνα του απόκοσμου, άδειου κρατήρα των αρχών Απριλίου, με τα σύννεφα να βουτούν μέσα του, του έδωσε την αίσθηση ενός τεχνητού κινηματογραφικού σκηνικού. Λίγο αργότερα, περπατώντας στα στενά του Εμπορειού, ένιωσε μια βαθιά, σχεδόν παιδική οικειότητα με το μέρος. Αντικρίζοντας ένα μισοχαλασμένο σπίτι με θέα την ανατολή του ήλιου και τα μικρασιατικά παράλια, αποφάσισε να το κλείσει την ίδια κιόλας μέρα.

Η αυθεντικότητα και η ενέργεια της Νισύρου
Αναφερόμενος στον χαρακτήρα του νησιού, ο ηθοποιός τόνισε ότι η Νίσυρος είναι ένα μέρος χωρίς τίποτα το «δήθεν» ή το φανταχτερό. «Ή θα το αγαπήσεις ή θα το μισήσεις», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι οι ντόπιοι είναι άνθρωποι ευθείς και αυθεντικοί. Αυτή η αυθεντικότητα διασώθηκε, σύμφωνα με τον ίδιο, επειδή το νησί είχε εγκαταλειφθεί στο παρελθόν λόγω σεισμών και μετανάστευσης, με αποτέλεσμα να μείνει μακριά από την άναρχη τουριστική ανάπτυξη και το τσιμέντο, μέχρι που θεσπίστηκαν αυστηροί νόμοι για την προστασία της αρχιτεκτονικής του.