Φοιτητές ΤΕΠΑΕΣ Πανεπιστημίου Αιγαίου: στη Ρόδο… ο φοιτητής περισσεύει και ο τουρίστας πληρώνει»!

Rodiaki NewsRoom

«Στη Ρόδο ο φοιτητής περισσεύει και ο τουρίστας πληρώνει», λένε οι εκπρόσωποι του φοιτητικού συλλόγου του Τμήματος Προσχολικής Αγωγής (ΤΕΠΑΕΣ) του Πανεπιστημίου Αιγαίου, σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησαν χθες, στο πλαίσιο πανελλαδικής κινητοποίησης που πραγματοποιείται σήμερα, Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου, για το στεγαστικό πρόβλημα που είναι το πιο πιεστικό, και όχι μόνο.

Σε αδιέξοδο βρίσκονται τα τελευταία χρόνια εκατοντάδες νέοι που επιλέγουν τη Ρόδο για τις σπουδές τους, αφού λόγω της απόστασης, του κόστους ζωής και της έλλειψης αλλά και του κόστους στέγης, διαπιστώνουν ότι η δωρεάν μόρφωση μετατρέπεται σε ακριβό προνόμιο για λίγους.

Για το μείζον αυτό θέμα αλλά και για το πώς είναι η ζωή στη Ρόδο για τους φοιτητές, μίλησαν χθες, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν, η πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου του ΤΕΠΑΕΣ, Δήμητρα Κουτσοχρόνη, και η αντιπρόεδρος, Σοφία Φούτρη.

«Εκφράζουμε την αγωνία χιλιάδων φοιτητών και των οικογενειών τους που αντιμετωπίζουν το τεράστιο κόστος της φοιτητικής στέγης», τονίζει αρχικά η Δήμητρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Συλλόγου, η μέση τιμή ενοικίασης ενός μικρού διαμερίσματος στην πόλη της Ρόδου αγγίζει τα 600 ευρώ τον μήνα. Αν σε αυτό το ποσό προστεθούν οι λογαριασμοί (σ.σ. ρεύμα, νερό, θέρμανση, ίντερνετ), το πάγιο κόστος στέγασης εκτοξεύεται στα 750 ευρώ, χωρίς να υπολογίζονται τα έξοδα για τρόφιμα και βασική διαβίωση.

«Το στεγαστικό επίδομα των 166 ευρώ τον μήνα αποτελεί σταγόνα στον ωκεανό όταν το συνολικό κόστος διαβίωσης αγγίζει τα 1.000 ευρώ», υπογραμμίζει η πρόεδρος του Συλλόγου.

Το πιο εξωφρενικό στοιχείο του ροδιακού στεγαστικού προβλήματος είναι η «ημερομηνία λήξης» των μισθώσεων. Μόλις ολοκληρωθεί το εαρινό εξάμηνο, οι φοιτητές εξαναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. «Το καλοκαίρι πρέπει να φύγουν γιατί το σπίτι θα δοθεί σε τουρίστες. Στη Ρόδο, όταν τελειώνουν τα μαθήματα… ο φοιτητής περισσεύει και ο τουρίστας πληρώνει», λένε χαρακτηριστικά οι φοιτητές.

Ως αποκαρδιωτική περιέγραψαν την κατάσταση στις ελάχιστες διαθέσιμες φοιτητικές εστίες: όπως λένε, οι υπάρχουσες υποδομές καλύπτουν λιγότερο από το 4% των φοιτητών στη Ρόδο, τη στιγμή που ο πανελλαδικός μέσος όρος είναι ήδη χαμηλός, στο 7%. Φέτος, οι δικαιούχοι κλινών μειώθηκαν στους 125, από 147 την προηγούμενη χρονιά.

Αλλά και όσοι καταφέρνουν να εξασφαλίσουν ένα δωμάτιο, έρχονται αντιμέτωποι με άσχημες συνθήκες υγιεινής, όπως τις περιγράφουν. Παράλληλα, δεν υπάρχει πόσιμο νερό, τα πλυντήρια λειτουργούν με επιπλέον χρέωση, ενώ οι φοιτητές δέχονται αιφνιδιαστικές επισκέψεις για τον έλεγχο των εγκαταστάσεων.

Η αντιπρόεδρος, Σοφία Φούτρη, καυτηριάζει την πολιτική των εργολαβιών και των ΣΔΙΤ: «Το Πανεπιστήμιο προχώρησε σε αγορά οικοπέδου για ανέγερση εστιών μετά από πιέσεις, αλλά αυτό μας βάζει σε μια χρονοβόρα τροχιά διαγωνισμών. Αντί για αποκλειστική κρατική ευθύνη, το κράτος νοικιάζει δωμάτια από ξενοδόχους. Λεφτά υπάρχουν για να πληρώνεται ο ιδιώτης, αλλά όχι για να εξασφαλιστεί το δικαίωμα των φοιτητών στη στέγαση», λέει.

Η ακρίβεια, βέβαια, επεκτείνεται στη σίτιση, όπου όσοι φοιτητές δεν πληρούν τα αυστηρά εισοδηματικά κριτήρια υποχρεούνται να πληρώνουν 3 ευρώ την ημέρα για ένα γεύμα, αλλά και στις μετακινήσεις. Την ίδια ώρα, το κόστος για ένα ακτοπλοϊκό ή αεροπορικό εισιτήριο προκειμένου ένας φοιτητής να δει την οικογένειά του, αφού μπορεί να προέρχεται από την… άλλη άκρη της χώρας, ξεκινά από τα 100 ευρώ ανά διαδρομή.

Σε ερώτηση πώς είναι η ζωή των φοιτητών στη Ρόδο, όπως λέει η Σοφία, το νησί έχει ελλείψεις σε υποδομές για τη νεολαία, καθώς δεν υπάρχει καμία κρατική μέριμνα για δωρεάν χώρους άθλησης ή πολιτιστικές διεξόδους. «Το κράτος αντιμετωπίζει τη φοιτητική μέριμνα ως κόστος και όχι ως αυτεπάγγελτη υποχρέωση. Επειδή ο πολιτισμός και ο αθλητισμός για τους φοιτητές δεν αφήνουν κέρδος, επιλέγουν να μην φτιάχνουν γήπεδα και υποδομές», λέει.

Το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης έχει «παρενέργειες», αφού πολλοί εισακτέοι (σ.σ. είναι περίπου 150 ανά έτος σε κάθε τμήμα) αναγκάζονται να μην έρθουν ποτέ στο νησί. Επιλέγουν να μένουν στον τόπο κατοικίας τους, να εργάζονται και να ταξιδεύουν στη Ρόδο μόνο για τις υποχρεωτικές πρακτικές ή την εξεταστική. Αρκετοί από αυτούς, τελικά, εγκαταλείπουν οριστικά τις σπουδές τους.

«Η μόρφωση και η φοιτητική ζωή δεν μπορεί να είναι προνόμιο για λίγους. Κανένας φοιτητής να μην στερείται τις σπουδές του επειδή δεν μπορεί να πληρώσει το κόστος της στέγης», καταλήγουν οι εκπρόσωποι των φοιτητών.

Ο Φοιτητικός Σύλλογος ξεκαθαρίζει πως δεν πρόκειται να μείνει θεατής και καλεί σε συλλογική οργάνωση και διεκδίκηση. Το πλαίσιο των αιτημάτων τους περιλαμβάνει:

-Αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για τη φοιτητική μέριμνα.

-Άμεση ανέγερση σύγχρονων εστιών, αποκλειστικά δημόσιων και δωρεάν.

-Αύξηση του στεγαστικού επιδόματος τουλάχιστον στα 500 ευρώ τον μήνα με μηνιαία καταβολή.

-Επιβολή πλαφόν στα ενοίκια και στο ηλεκτρικό ρεύμα (ένταξη στο κοινωνικό τιμολόγιο).

-Δωρεάν σίτιση, μετακίνηση και ίντερνετ για όλους τους φοιτητές.

-Ρητή απαγόρευση έξωσης φοιτητών από τις εστίες κατά τους θερινούς μήνες για χάρη της τουριστικής αγοράς.