Δημήτρης Τσιόδρας προς Κομισιόν: Άμεσες ενέργειες για την αντιμετώπιση των συνεπειών του Κανονισμού για τις συσκευασίες στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις

Rodiaki NewsRoom

Άμεσες ενέργειες για την αντιμετώπιση των συνεπειών του Κανονισμού για τις συσκευασίες στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜμΕ), ζητάει ο Δημήτρης Τσιόδρας, με ερώτησή του προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Με δεδομένο ότι ο Κανονισμός δημιουργεί σημαντικό διοικητικό και οικονομικό κόστος με δυσανάλογες επιπτώσεις ιδίως για τις πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, ερωτά την Κομισιόν εάν εξετάζει την μόνιμη απλοποίηση των υποχρεώσεων διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού για τις ΜμΕ και την αναίρεση της υποχρέωσης ορισμού εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου σε άλλα Κράτη Μέλη.

Ο Ευρωβουλευτής και εκπρόσωπος τύπου της ευρωομάδας της Νέας Δημοκρατίας αναφέρεται, συγκεκριμένα, στις νέες σημαντικές υποχρεώσεις που συνεπάγεται ο Κανονισμός, ιδίως σε σχέση με την εγγραφή στα εθνικά Μητρώα και την εφαρμογή των κανόνων Διευρυμένης Ευθύνης του Παραγωγού (EPR).

Ο Δημήτρης Τσιόδρας καταλήγει υπογραμμίζοντας την ανάγκη δημιουργίας ενός ενιαίου ευρωπαϊκού σημείου εισόδου για τις εγγραφές και τη δυνατότητα υποβολής μιας δωρεάν ή με αναλογικό κόστος εγγραφής για όλα τα Κράτη Μέλη στα οποία δραστηριοποιείται μια επιχείρηση.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης προς την Επιτροπή

Θέμα: Ενέργειες για την αντιμετώπιση των συνεπειών της εφαρμογής του Κανονισμού για τις Συσκευασίες και τα Απορρίμματα Συσκευασίας (PPWR) στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις

Ο Κανονισμός (ΕΕ) 2025/40 για τις Συσκευασίες και τα Απορρίμματα Συσκευασίας (PPWR) δημιουργεί σημαντικές νέες υποχρεώσεις για τις επιχειρήσεις, ιδίως σε σχέση με την εγγραφή στα εθνικά Μητρώα και την εφαρμογή των κανόνων Διευρυμένης Ευθύνης του Παραγωγού (EPR).

Συγκεκριμένα, η υποχρέωση ορισμού εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου για σκοπούς διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού δημιουργεί σημαντικό διοικητικό και οικονομικό κόστος με δυσανάλογες επιπτώσεις ιδίως στις πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, περιορίζοντας, στην πράξη, την πρόσβασή τους στην ενιαία αγορά.

Δεδομένου ότι έχει ήδη προταθεί η αναστολή της εφαρμογής της σχετικής υποχρέωσης έως την 1η Ιανουαρίου 2035, ερωτάται η Επιτροπή:

1. Πώς προτίθεται να διασφαλίσει ότι η εφαρμογή του Κανονισμού και των υποχρεώσεων EPR δεν θα δημιουργεί δυσανάλογο βάρος για τις ΜμΕ ούτε εμπόδια στις διασυνοριακές δραστηριότητές τους στην ενιαία αγορά;
2. Πέραν της προσωρινής αναστολής που προτείνεται στο Environmental Omnibus (VIII), εξετάζει την μόνιμη απλοποίηση των σχετικών υποχρεώσεων για τις πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και την αναίρεση της υποχρέωσης ορισμού εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου σε άλλα Κράτη Μέλη;
3. Εξετάζει τη δημιουργία ενός ενιαίου ευρωπαϊκού σημείου εισόδου για τις εγγραφές και τη δυνατότητα υποβολής μιας δωρεάν ή με αναλογικό κόστος εγγραφής για όλα τα Κράτη Μέλη στα οποία δραστηριοποιείται μια επιχείρηση;