Ηλίας Καραβόλιας: Ο παράς που κινεί τον κόσμο

Rodiaki NewsRoom

Του Ηλία Καραβόλια

Εμείς «βλέπουμε» Τραμπ, Πούτιν, Ευρώπη, Ιράν, Κίνα και… γεωπολιτική. Αλλά δεν βλέπουμε το πραγματικό παίγνιο: Chevron, Lockheed Martin, Raytheon, Boeing (ΗΠΑ), Rheinmetall, Naval (Γερμανία, Γαλλία), Lukoil, Gazprpom (Ρωσία), BP (Αγγλία): σε αυτούς τους κολοσσούς ενέργειας και πολεμικών εξοπλισμών, είναι ο αληθινός ανταγωνισμός συμφερόντων και ο χορός των τζίρων και των κεφαλαιοποιήσεων.

«Παράς κινεί τον κόσμο», αλλά στους ισολογισμούς τους μέσα, όχι στις τσέπες μας: από αυτές απλά «φεύγει» ο παράς, με την ακρίβεια, και γίνεται κέρδη για τους ομίλους.

Γεωοικονομία και φόβος ενώνονται στα κιτάπια τους. Και έχουμε να κάνουμε με δις γύρω από το δυνητικό του ολέθρου, που όσο δεν έρχεται τόσο αυξάνεται το παγκόσμιο ομόλογο του θανάτου σε αποδόσεις, γιατί αυτό είναι το αληθινό ομόλογο που εκδίδουν για το κέρδος τους.

Το χρήμα χορεύει για το χρήμα, αλλά αγκαζέ με τον φόβο και τον πατριωτισμό μας. Και αν σου βρουν «εχθρό», εσύ απλά τον αποδέχεσαι για να μην βλέπεις αυτόν ακριβώς τον παγκόσμιο χορό του χρήματος.

Αλλά και για να μην καταλαβαίνεις τον άλλο εχθρό: όλους αυτούς που σε εξουσιάζουν με την ψήφο σου, ώστε να αποδέχεσαι το ταγκό της πολεμικής μηχανής με το κεφάλαιο και τις αγορές.

Σήμερα, που φθάνει σε επίπεδα ρεκόρ 25-30 ετών το κόστος στο «μελλοντικό» δολάριο, στο 30ετές αμερικανικό ομόλογο, που το πετρέλαιο πήρε την ανηφόρα, ο παγκόσμιος πληθωρισμός θα γίνει στασιμοπληθωρισμός (stagflation).

Και μετά την ύφεση θα έλθει το jobless recovery (ανάκαμψη χωρίς δουλειές, μόνο αυξήσεις στα ΑΕΠ στην ουσία).

Και αυτή η «ανάκαμψη» θα έχει ήδη χρεωθεί στο δισκοπότηρο της τεχνητής νοημοσύνης, που εν τω μεταξύ την κρατούν ψηλά στην Wall Street (τις μετοχές των εταιρειών της) ως asset μόνιμης δυνητικής υπεραξίας.

Αυτό το «δυνητικό σκηνικό» φουσκώνει και τις μελλοντικές συντάξεις των Αμερικανών στην Wall Street, αφού εκεί επενδύουν τα pension funds, ενώ ο μέσος Αμερικανός αγοράζει μετοχές υψηλής τεχνολογίας και σηκώνει την αξία του συνταξιοδοτικού του λογαριασμού.

Αν αυτό το κυκλικό αυτοτροφοδοτούμενο δεν σκάσει τη φούσκα, τότε απλά θα εκτροχιάσει την προσφορά και τη ζήτηση, θα στήσει ευαίσθητη ανισορροπία.

Και αν δεν γίνει φθηνότερος ο βίος (κάτι που δεν συμφέρει κανέναν μεγάλο συνασπισμό βιομηχανικών κεφαλαίων αυτή τη χρυσή περίοδο κερδοφορίας από τον πληθωρισμό), τότε πάλι θα μας έλθει ένας «παρατεταμένος πόλεμος».

Κάτι θα βρεθεί, κάπου θα πέσουν τα drones και οι πύραυλοι που θα ετοιμάσουμε, αντί για κλίνες και εξοπλισμό σε νοσοκομεία, αντί για υποδομές στις ζωές μας.