Εθνική Αντίσταση (ή πως εξευτελίζονται οι έννοιες)

Του Δημήτρη Ν. Πατσάκη Προσκαλούμενος από τους τοπικούς αυτόκλητους υπερασπιστές της Υγείας «του λαού» στην ενίσχυση των χαρακωμάτων του πολυϊατρείου του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. στην περιοχή, προκειμένου να μην αλωθεί από «των εχθρών τα φουσάτα» που θα καταγράψουν τα όσα βρίσκονται εντός, αρνήθηκα με ευγένεια, αντιτάσσοντας την προσωπική μου άποψη για την παράσταση που συνεχίζεται να παίζεται, έχοντας θεατές τους κομπάρσους του θιάσου που ονομάζεται «λαϊκός παράγοντας». Επιπροσθέτως, θα ήθελα να υποβάλω τα παρακάτω ερωτήματα: -Υφίστανται δικαιώματα ιδιοκτησίας του προσωπικού στα κινητά πράγματα που βρίσκονται εντός των εγκαταστάσεων και πώς αποκτήθηκαν; -Σε τί ακριβώς αποσκοπεί η κωλυσιεργία, σε ό,τι αφορά στην απογραφή, προκειμένου να γίνει με τον ορθό τρόπο η σφράγιση-παραλαβή και σε συνέχεια παράδοση στο υπό συσταση δίκτυο; -Ποιός μπορεί να εξηγήσει (χωρίς δικολαβίστικα επιχειρήματα) πώς ακριβώς υποστηρίζεται η παροχή υπηρεσιών α΄βάθμιας περίθαλψης σε όσους δεν έχουν την δυνατότητα της επίσκεψης στα ιδιωτικά ιατρεία των μονίμων, συμβασιούχων και συμβεβλημένων ιατρών του Οργανισμού; -Πόσες συνεδρίες (απλής συνταγογράφησης, εξέτασης και διάγνωσης), πόσες συνταγές φαρμάκων και πόσα παραπεμπτικά για διαγνωστικές εξετάσεις πραγματοποιήθηκαν στην διάρκεια της απεργίας των ιατρών, σε σύγκριση με το αμέσως προηγούμενο ίδιο χρονικό διάστημα; -Πόσες αποδείξεις Παροχής Υπηρεσιών εξέδωσαν οι ιδιωτικά ασκούντες το επάγγελμα ίδιοι πάροχοι, για την ίδια περίοδο; Οι «αντιστασιακοί» και το πολυσυλλεκτικό «λαϊκό μέτωπο» το οποίο τους υποστηρίζει, θα είχαν, ενδεχομένως, την συμπάθεια της Κοινής Γνώμης, ιδιαίτερα των λαϊκών στρωμάτων, για τα συμφέροντα των οποίων κόπτονται, κατά δηλωσή τους εφόσον, εν όψει του «take it or leave it» διλήμματος της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης στον νέο φορέα και των όντως χαμηλών αποδοχών που προσφέρει, αντέτασσαν: -Το καθαρό (εισπράξεις μείον δαπάνες, πλέον rebate/claw-back) εισόδημά τους από την άσκηση του επαγγέλματος εκτός Ε.Ο.Π.Υ.Υ. -Την δέσμευση για αναπροσαρμογή αμοιβής, μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες και πάντως με χρονικό ορίζοντα ανατρεπτικής αίρεσης, με κριτήρια: -Παραγωγικότητας με ποιοτικούς όρους (όχι με «το κεφάλι» και μόνον) -«P4P» (με αξιολόγηση, rating, bonus/malus, συνθηκών άσκησης έργου) κ.τ.λ. Με απλά λόγια, ας αποφασίσουν να δεχθούν πώς όλοι οι λειτουργοί της υγείας δεν είναι «ίδιοι», δεν προσφέρουν το ίδιο έργο παντού, δεν τους διακρίνει μόνον το «δέμα» και το «θάμβος» του ιατρείου και της πινακίδας στην είσοδο και την εξώπορτα. Ακόμη, κάποιοι που ασκούν το επάγγελμα π.χ. του παθολόγου στην μακρινή Ιθάκη, επιλέγοντας να παραμείνουν εκεί, ενδεχομένως να δικαιούνται μικρού επιμισθίου, ακριβώς γιατί επέλεξαν να «μείνουν» και όχι «να την κάνουν».