Γιορτάζει ο Νεομάρτυρας Κωνσταντίνος ο Υδραίος ο Προστάτης και Πολιούχος μας

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Πατήρ Κυριάκος Μανέττας
κληρικός - εκπαιδευτικός, εφημέριος Ιερού ναϋδρίου Αγίας Ειρήνης και Τριών Ιεραρχών Παν/μίου Αιγαίου

Κάθε χρόνο στις 14 Νοεμβρίου μαζί με τον Απόστολο Φίλιππο και τον Άγιο Γρηγόριο αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης τον Παλαμά είναι και η ημέρα μνήμης του νεομάρτυρα Αγίου Κωνσταντίνου Υδραίου, που μαρτύρησε στη Ρόδο.

Δύο νησιά, η ιστορική Ύδρα, που τον γέννησε και η νύμφη του Ηλίου, η όμορφη Ρόδος τον έχουν πολιούχο και τιμούν την ιερή του μνήμη με κάθε μεγαλοπρέπεια.
Υποχρέωση στην ιερή του μνήμη, σαν ελάχιστο δείγμα σεβασμού και τιμής καταθέτω εδώ και πολλά χρόνια λίγες σκέψεις μου, για τη ζωή και το μαρτύριο του.

Ο Κων/νος γεννήθηκε το 1770 στην Ύδρα από γονείς φτωχούς, τον Μιχάλη και τη Μαρίνα Δημαρά. Τουρκοκρατία παντού, ανάπηρος από επάγγελμα ναυτικού ο πατέρας του, είχε μια μικρότερη αδελφή και τη μάνα του να ξενοδουλεύει για να ζήσουν. Αφού τελείωσε στην Ύδρα το δημοτικό σχολείο, μέλλον δεν υπήρχε. Παρά τις μεγάλες προσπάθειες για εργασία θέλησε στα 16 χρόνια του να φύγει από εκεί. Παρά τις παρακλήσεις της μητέρας του θέλησε να έλθει στη Ρόδο όπου δούλευαν στον Ταρσανά και σαν ναυτικοί πολλοί Υδραίοι συμπατριώτες του. Είναι γνωστό ότι η Ρόδος υπήρξε μεγάλο λιμάνι και σταθμός στη Μεσόγειο και επί Τουρκοκρατίας.

Έρχεται στη Ρόδο, οι Υδραίοι τον δέχονται με αγάπη και αμέσως γίνεται αγαπητός σε Ρωμιούς, Ροδίτες και Τούρκους, για την καλωσύνη, την ευγένεια και την τιμιότητά του.
Του βρίσκουν δουλειά αρχικά στον Ταρσανά. Κουραστική και πολύωρη δουλειά για ένα νεαρό παιδί ζυμωμένο στη θάλασσα. Τα χρήματα, λίγα, δεν έφταναν να σπουδάσει και να συντηρεί την άπορη και πονεμένη του οικογένεια στην Ύδρα. Βρίσκει στη συνέχεια σε ένα εμπορικό κατάστημα στην περιοχή των Αγίων Αναργύρων, του Νικολάου Καλόγλου.

Όλοι οι πελάτες, Ρωμιοί, Φράγκοι, Τούρκοι και οι “Αχριάνηδες” Τούρκοι που εξισλάμιζαν, τον αγάπησαν αμέσως. Νέος, δυνατός, έξυπνος, εργατικός, φιλότιμος, τίμιος. Αγάπησε τη Ρόδο, τις ομορφιές μας και στο Ροδίνι πήγαινε σε ένα ερημίτη γέροντα.

Το ενδιαφέρον των Τούρκων για τον Κων/νο δεν άρεσε στους φιλότιμους Υδραίους, Ροδίτες και στα αφεντικά που δούλευε. Αυτό έγινε η αιτία να απολυθεί από το κατάστημα και οι Αχριάνηδες ανέλαβαν τον προσηλυτισμό, την άνεση για χρήματα, υποσχέσεις για θέσεις και αξιώματα.
Χιλιάδες άγιοι νεομάρτυρες σε όλη την ελληνική επικράτεια έχουν παρόμοια ζωή με τον Κων/νο τον Υδραίο.

Χωρίς να το καταλάβει, του έδωσαν δουλειά στους στάβλους του Χασάμπεη. Χρήματα περισσότερα, στολές και περιποίηση. Του έδωσαν στο Διοικητήριο καλύτερη θέση, πολλά χρυσά φλουριά και λίρες. Σ’ ένα βράδυ γλεντιού στο Σεράϊ, ο Χασάν Καπιτάν φωνάζει τον Χότζα και μπροστά στο Κοράνιο του κάνουν τελετή, του φορούν πολυτελή ρούχα και τον ονομάζουν Χασάν.

Δηλητηριάστηκαν με την είδηση αυτή οι Υδραίοι της Ρόδου και οι Ρωμιοί χριστιανοί. Δεν πίστευαν στα μάτια τους. Η αποστολή μεγάλης οικονομικής βοήθειας στην Ύδρα με ένα απεσταλμένο έφερε πίκρα στην παντρεμένη αδελφή, στα ανίψια και στους γονείς του. Ο πατέρας του μαράζωσε και πέθανε από καημό. Η μητέρα του Μαρίνα μοιρολογιόταν ότι “εγώ γέννησα υιό με το όνομα Κων/νος. Χασάν γιό, εγώ δεν έχω. Και πέταξε τα χρυσά και τις λίρες στα μούτρα του απεσταλμένου. Όλη η Ύδρα έκλαιγε το παιδί της που αλλαξοπίστησε.

Η καλοπροαίρετη αυτή ενέργεια του Χασάν, η στάση των συγγενών και συμπατριωτών, όπως επίσης και η περιφρόνηση που πήρε, όταν τόλμησε να πάει στην Ύδρα, τον έκανε να αλλάξει στάση. Η μάνα του δεν του άνοιξε την πόρτα του σπιτιού που γεννήθηκε.

“Πέθανε ο Κωνσταντής μου”, φώναζε. Η νονά του που ζήτησε νερό να ξεδιψάσει έσπασε τη στάμνα του νερού, να μην μολυνθούν οι άλλοι με τους αλλόθρησκους.

Γυρνά στη Ρόδο, ξυπνώντας από το κακό όνειρο. Έζησε ένα φρικιαστικό ταξίδι. Έχασε την τιμή και την αξιοπρέπειά του. Όπως ο ίδιος δέχτηκε να αλλαξοπιστήσει, ο ίδιος τώρα ξεκινά το δρόμο της επιστροφής στο Χριστό όπως ο Άσωτος γονιός της παραβολής. Πετάει τα πολυτελή ρούχα μπροστά στον Καπιτάν Χασάν, φοράει φτωχικά ρούχα, κλαίει στον γέροντα πνευματικό του στο Ροδίνι και αφού τον συμβουλεύτηκε φεύγει από τη Ρόδο πηγαίνει στην Κριμαία, μένει 3 χρόνια κοντά σε άγιους Γέροντες και δουλεύει σκληρά, τιμωρώντας τον εαυτό του.

Από εκεί πηγαίνει στην Κων/πολη, συναντά τον Άγιο και Εθνομάρτυρα Οικουμενικό Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε’, παίρνει δύναμη, παίρνει συγχώρηση και ευλογία και πηγαίνει στον Άγιο Όρος, στη Μονή Ιβήρων, ασκείται στη μοναχική ζωή και παίρνει το όνομα Κων/νος σαν Μοναχός. Έρχεται στη Ρόδο, πάνοπλος, πνευματικά ώριμος και θωρακισμένος για το μαρτύριο. Άκαρπες οι προσπάθειες των Τούρκων, για επιστροφή. Τίποτα δεν άλλαξε στη μεγάλη του απόφαση. “Χριστιανός και Ρωμιός Υδραίος γεννήθηκα και έτσι θα πεθάνω”. Έσκασαν από την απόφαση αυτή όλοι οι αξιωματούχοι Τούρκοι και ο Καπιτάν Χασάν, από αγάπη στον Κων/νο στην αρχή στράφηκε σε μίσος και εκδίκηση. Έφυγαν τα καλοπιάσματα και άρχισαν τα φρικτά βασανιστήρια. Η φυλάκιση σε μπουντρούμι, ο ξυλοδαρμός, τα φρικτά μαρτύρια και στο τέλος υπερήφανος, εξιλεωμένος τον κρέμασαν σε μια μουριά στις 13 προς 14 Νοεμβρίου το 1800 σε ηλικία 30 χρονών.

Τον παρέλαβαν με υπερηφάνεια οι Υδραίοι και οι Ροδίτες κρυφά από τους Τούρκους και τον έθαψαν πίσω από το Ιερό στο Ναό των Εισοδίων Θεοτόκου στο Νιοχώρι.
Με συγκίνηση τον έθαψε ο Μητροπολίτης Ρόδου, Αγάπιος, με προκρίτους. Οι Υδραίοι του έφτιαξαν χειροποίητη μαρμάρινη πλάκα του τάφου του, που σώζεται μέχρι σήμερα.
Μετά από λίγα χρόνια ήλθε υπερήφανη η μητέρα του, Μαρίνα, και παρέλαβε με συγκίνηση και τιμή τα λείψανα του μάρτυρα αγίου γιού της Κων/νου και τα πήρε στην πατρίδα του, την Ύδρα. Στη Ρόδο δόθηκε τεμάχιο αγίας ωλένης του χεριού του αγίου.

Τα θαύματα μεγάλα του αγίου. Γλυτώσαμε από τον τουρκικό ζυγό. Το 1951 μετά την ένωσή μας με τη μητέρα Ελλάδα, Μητροπολίτης Ρόδου εκλέχθηκε ο Απαρείας, βοηθός επίσκοπος του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γεννάδιου Αλεξιάδη, ο Σπυρίδωνας Συνοδινός από το Ληξούρι της Κεφαλλονιάς. Με προσωπικές του ενέργειες σε ένα υπόδουλο επί 640 χρόνια λαό κάνει προσπάθειες και με βασιλικά και προεδρικά διατάγματα από το 1955, δηλαδή εφέτος ακριβώς 60 χρόνια γίνεται επισήμως με κάθε μεγαλοπρέπεια ο άγιος Κων/νος ο Υδραίος, συμπολιούχος της Ρόδου και της Ύδρας. Άρχισε να εορτάζεται και ενώριτερα από το 1953, ανεπισήμως.

Ο μεγαλοπρεπής αυτός Ιεράρχης ο Σπυρίδωνας Συνοδινός ο ξεχωριστός και αξέχαστος πνευματικός μου πατέρας, μαζί με τον ανεπανάληπτο Πρωτοσύγκελλό του, Αλέξανδρο Θεοδωρακόπουλο δημιούργησαν ιστορία, μύθο, μεγαλοπρεπή λιτανεία, εορταστικές εκδηλώσεις και παρήλασαν εκατοντάδες εκκλησιαστικές, πνευματικές και πολιτικές μορφές της Ελλάδας κάθε χρόνο στην πανήγυρη του Αγίου. Το μοναδικό δημαρχείο επί Μιχαήλ Πετρίδη που διαθέτει παρεκκλήσιο του Νεομάρτυρα Κων/νου του Υδραίου.
Ανέστησα επί δημαρχίας Γιώργου Γιαννόπουλου, εγώ, τις βραδινές λειτουργίες και παρακλήσεις στο δημαρχιακό αυτό παρεκκλήσιο.

Ευγνωμοσύνη σε όσους πέρασαν, κληρικούς και λαϊκούς από τον ιστορικό ναό Εισοδίων Νεοχωρίου. Στον παππού μου παπα Κυριάκο Μανέττα, που τιμούσε τον άγιο με πολύ πίστη, που γιάτρεψε και απάλυνε τον πόνο χιλιάδων ανθρώπων, ανεξαρτήτως θρησκείας και καταγωγής ευλαβώς καταθέτω την αιωνία τους η μνήμη.
Και μάλιστα εφέτος που ο παπα Κυριάκος Μανέττας ο λεβεντο παππάς του Αγίου Φανουρίου στην Παλιά Πόλη και στο Νιοχώρι συμπλήρωσε στις 14 Σεπτεμβρίου 2015 40 χρόνια από την Κοίμησή του το 1975.

Η ευχή του Αγίου Κων/νου του Υδραίου και των αγίων μορφών που εμνημόνευσα μαζί με τον Απόστολο Φίλιππο, και τον Γρηγόριο τον Παλαμά, να προστατεύει την πολύπαθη πατρίδα μας, τη νεολαία και τον κόσμο όλο από κάθε κακό. Να δίνουν την ευλογία και τον αγιασμό στις ψυχές μας. Αμήν.

Καλή Σαρακοστή των Χριστουγέννων αύριο που αρχίζει και καλό πνευματικό και προσωπικό αγώνα σε όλους μας.