Η αγνόηση του Κώστα Κυπραίου στις εορτές της Ενσωμάτωσης

Rodiaki NewsRoom

Όταν ένας πολιτικός έχει την αναγνώριση των συμπολιτών του οι οποίοι, επιβραβεύοντας τους κατά την ιταλική κατοχή αγώνες του με την απόκτηση ελληνικής υπηκοότητας και την εν συνεχεία υπό δραματικές συνθήκες διαφυγή του στη Μέση Ανατολή, τον εξέλεξαν παμψηφεί πρώτο Έλληνα Δήμαρχο για να τους εκπροσωπήσει στις 7 Μαρτίου 1948 στην Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου, έχω την πεποίθηση ότι το γεγονός της αγνόησής του από τις σημερινές εορτές θα τον άφηνε παντελώς αδιάφορο, ίσως μάλιστα, με το γνωστό λεπτό του χιούμορ κα τη μεγαλοφροσύνη που τον διέκρινε και να το διασκέδαζε, αφού έχει πλέον την πανελλήνια αναγνώριση, όταν μόνον αυτόν και τον Δήμαρχο Ρόδου αναφέρουν και δημοσιεύουν με τις σχετικές φωτογραφίες τους, όλες οι εφημερίδες της εποχής.

Πέραν αυτών, αυτή η φωτογραφία του ευρίσκεται καταχωρημένη στη διδασκόμενη σήμερα ιστορία της Γ΄Λυκείου, την ιστορία της Εκδοτικής Αθηνών, στην Εικονογραμένη Ιστορία την εκδόσεων «Πάπυρος», με κορυφαία και σπουδαιότερη την αναφορά στο μνημειώδες τρίτομο έργο «Δωδεκάνησα» της Αθηνάς Ταρσούλη, η οποία, σχετικά με τη Σύμη, γράφει ότι «έχει τον καλύτερο Δήμαρχο.».

Δεν είναι επίσης τυχαία η έγγραφη δήλωση στην οποία, κατά τον θάνατο του Κώστα Κυπραίου, προέβη ο πρώην πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Τσαλδάρης, καθώς και ο πρώην υπουργός και διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας Κωνσταντίνος Βερροιόπουλος, στα «Συμαϊκά Νέα», με την οποία κατέληγε: «…..τας ικανότητας του οποίου εξετίμησα κατά την στενήν συνεργασίαν την οποίαν είχομεν και έχω την πεποίθησιν ότι θα αποτελέσει υπόδειγμα εμπνέον και οδηγούν τους διαδόχους αυτού εν τη διοικήσει του Δήμου.».

Μολονότι ο Κώστας Κυπραίος ανήκε και πολιτευόταν με τη δεξιά παράταξη, εντούτοις δεν δίστασε στις βουλευτικές εκλογές της 11.5.1958 να παραχωρήσει τον εξώστη των κεντρικών γραφείων του στον υποψήφιο βουλευτή της ΕΔΑ, δηλαδή του ΚΚΕ, Παρασκευά Φουντουραδάκη, προκειμένου να εκφωνήσει τον προεκλογικό λόγο του.
Η μακρά απουσία μου από την Ελλάδα, δεν μου επιτρέπει δυστυχώς να γνωρίζω τους λόγους αυτής της παράλειψης και τι ακριβώς συμβαίνει.

Περαίνοντας, θα ήθελα να υπογραμμίσω χωρίς φιλοφρονήσεις, ότι η Εφημερίδα αυτή, κατά τη διάρκεια των 100 χρόνων της έκδοσή της, αναδείχτηκε σε πρότυπο δημοσιογραφικής δεοντολογίας και παραμένει υψηλής στάθμης έντυπο ευρύτερης πέραν της Δωδεκανήσου αποδοχής, δημοσιεύοντας χωρίς «λογοκρισία» στις στήλες της όλες τις απόψεις.

Του Ηλία Κ. Κυπραίου
πολιτευτή Δωδεκανήσου