Αργοσβήνουν οι μικρές εταιρίες στα Δωδεκάνησα

Μιχάλης Μαστής

Ανάμεσά τους και οι ροδίτικες μεταφορικές που απέμειναν

Για μεταφορικό ισοδύναμο ακούνε εδώ και 15 χρόνια οι συμπατριώτες μας από τα Δωδεκάνησα και... μεταφορικό ισοδύναμο δεν βλέπουν.

Η κατάσταση, χρόνο με τον χρόνο γίνεται ακόμα χειρότερη και οικονομικά δυσβάστακτη για τους επιχειρηματίες που διατηρούν μικρές μεταφορικές εταιρίες και δραστηριοποιούνται στα νησιά του νομού μας αλλά εξίσου δύσκολη και για τους εμπόρους και βέβαια τους ίδιους τους καταναλωτές που επιβαρύνονται με το σχετικό κόστος, ως οι τελικοί αποδέκτες.

Για πάνω από 15 χρόνια, οι τοπικές κοινωνίες δια των περισσότερων εκπροσώπων μας, δίνουν μάχη με τους «καλοκαθούμενους» στα υπουργεία του Αθηναϊκού Κράτους, να καταλάβουν επιτέλους ότι οι νησιωτικές κοινωνίες, υποφέρουν από αυτές τις αλλοπρόσαλλες πολιτικές.

Με λόγια, υποσχέσεις και θεωρίες, όπως είναι γνωστό, κανένα πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται. Αντίθετα, διογκώνεται και γίνεται ολοένα και πιο δυσβάσταχτο.
Σε πραγματικούς αριθμούς, η Ρόδος και τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα, είναι σήμερα τα πιο αδικημένα νησιά σε ολόκληρη τη χώρα.

Επειδή αφενός συνεισφέρουν στον κρατικό κορβανά, όσα άλλες περιοχές δεν δίνουν ούτε σε μία ή δύο δεκαετίες, (φόρους, έσοδα από τουρισμό, έσοδα σε ασφαλιστικά ταμεία, τέλος αεροδρομίων κλπ) κι επειδή αφετέρου συνθλίβονται ανάμεσα σε πολιτικές που μας εξισώνουν με ηπειρωτικές περιφέρειες, εκεί δηλαδή που οι μεταφορές γίνονται με κόστος που ισοδυναμεί ακόμα και 80% φθηνότερα απ ότι για τα δικά μας νησιά.

Ακόμα και σε σύγκριση με άλλες νησιωτικές περιοχές της χώρας μας, τα Δωδεκάνησα παρουσιάζουν τεράστια απόκλιση αφού ο μετρικός τόνος ανάμεσα σε Ρόδο και Κρήτη για παράδειγμα είναι πολλαπλάσιος, τουλάχιστον για τις μικρές μεταφορικές εταιρίες του νησιού μας, που σήμερα αγωνίζονται με νύχια και με δόντια προκειμένου να κρατηθούν ζωντανές.

Η εξαίρεση της Ρόδου και της Καρπάθου από τα θετικά μέτρα τη αναστολής αύξησης του ΦΠΑ που πάρθηκαν πρόσφατα, φανερώνει για ακόμα μια φορά ότι και αυτή η κυβέρνηση μας έχει δεδομένους. Ξέρει ότι οι Ροδίτες, δεν είναι Κρητικοί, δεν είναι Κώοι δεν είναι Μυτιληνιοί να βγουν στους δρόμους και να αξιώσουν ό,τι δικαιούνται.

Ξέρουν επίσης, ότι οι περισσότεροι εκπρόσωποί μας στο κοινοβούλιο δεν πρόκειται να βγάλουν ούτε... κιχ.

Όσο οι «επαναστάσεις» μας λοιπόν θα γίνονται στα καφενεία, στα Facebook και 10 μέρες πριν και 10 μέρες μετά τις εκλογές, τόσο αυτοί θα αφαιρούν από τα νησιά μας, ό,τι με κόπο, οικοδομήθηκε μετά την απελευθέρωση, από τους πατέρες και τους παππούδες μας.
Πόσο ακόμα χρονικό διάστημα θα χρειαστούν οι Ροδίτες για να μπορέσουν ενωμένοι και φωνάξουν το «ως εδώ και μη παρέκει;»