Βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη

Χρόνο με χρόνο το περιβάλλον καταπατείται, η επιβάρυνση με ρύπους σταδιακά υποβαθμίζει το επίπεδο ζωής στον πλανήτη με ανεξέλεγκτα επακόλουθα.

Χρόνο με χρόνο το περιβάλλον καταπατείται, η επιβάρυνση με ρύπους σταδιακά υποβαθμίζει το επίπεδο ζωής στον πλανήτη με ανεξέλεγκτα επακόλουθα. Η ερήμωση, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η τρύπα του όζοντος, η ρύπανση της θάλασσας των ακτών και της ενδοχώρας, η εξαφάνιση μέρους της πανίδας και της χλωρίδας και η υποβάθμιση του δομημένου και πολιτιστικού περιβάλλοντος, αποτελούν τους άξονες καταπάτησης του παγκόσμιου περιβάλλοντος. Η κατάσταση αυτή δε διακόπτεται αλλά εξαπλώνεται. Η πλειοψηφία των κυβερνήσεων του πλανήτη θέτει στόχο την βιώσιμη ανάπτυξη, οι δράσεις όμως και τα έργα της βιώσιμης ανάπτυξης δεν έχουν παντού την ίδια έκταση και το ίδιο βάρος, όλοι την ευαγγελίζονται αλλά μερικοί την υλοποιούν σε μεγάλο βαθμό. Οι ανερχόμενες βιομηχανικές δυνάμεις μάλιστα δεν κάνουν σχεδόν τίποτα. Ως προς τον ορισμό της Βιώσιμης Ανάπτυξης δεν υπάρχει απόλυτη συμφωνία. Ο γνωστότερος ορισμός της ανήκει στην πρώτη πρωθυπουργό της Νορβηγίας Gro Harlem Brundtland. Ως πρόεδρος της Παγκόσμιας Επιτροπής για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη, η κ. Brundtland παρέδωσε στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 1987, την αναφορά της, με τίτλο «Το Κοινό μας Μέλλον», γνωστή ως “Brundtland report”, στην οποία η βιώσιμη ανάπτυξη ορίζεται ως: η ανάπτυξη που ικανοποιεί τις ανάγκες της παρούσας γενιάς χωρίς να θέτει σε κίνδυνο την ικανότητα των μελλοντικών γενεών να ικανοποιούν τις δικές τους ανάγκες. Στη Διεθνή Συνδιάσκεψη του Ρίο, το 1992, διατυπώθηκαν για πρώτη φορά και επίσημα οι αρχές της Βιώσιμης Ανάπτυξης. Εκεί η Βιώσιμη Ανάπτυξη ορίζεται ως: η ανάπτυξη που παρέχει μακροπρόθεσμα οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά οφέλη φροντίζοντας τις ανάγκες της παρούσας και των μελλοντικών γενεώνII. Η αειφόρος ανάπτυξη ή βιώσιμη ανάπτυξη αναφέρεται στην οικονομική ανάπτυξη που σχεδιάζεται και υλοποιείται λαμβάνοντας υπόψη την προστασία του περιβάλλοντος και τη βιωσιμότηταIII. Η χρήση των φυσικών πόρων δεν είναι εντατική που να τους εξανεμίζει πλήρως και να αφήνει όπου είναι δυνατό απαραίτητες προϋποθέσεις για την αναγέννηση τους. Γνώμονας της αειφορίας είναι η μέγιστη δυνατή απολαβή αγαθών από το περιβάλλον, χωρίς όμως να διακόπτεται η φυσική παραγωγή αυτών των προϊόντων σε ικανοποιητική ποσότητα και στο μέλλον. Η εφαρμογή της βιώσιμης ανάπτυξης στην ανάπτυξη και τη λειτουργία της τουριστικής βιομηχανίας αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για: Υψηλό επίπεδο ποιότητας προορισμών, δηλαδή: • Ποιοτική παροχή τουριστικών υπηρεσιών • Διατήρηση του φυσικού και αστικού περιβάλλοντός σε καλή κατάσταση • Διατήρηση του ανθρώπινου περιβάλλοντος με υψηλό επίπεδο συμπεριφοράς και πολιτισμού • Διατήρηση του πολιτιστικού περιβάλλοντός και ανάδειξη πολιτιστικών αγαθών υψηλού επιπέδου • Διαβίωση των μονίμων κατοίκων σε ανθρώπινες πόλεις και χωριά με επακόλουθο τη έντονη πολιτισμική ατμόσφαιρα φιλοξενίας. • Υποστήριξη των πλεονεκτημάτων του φυσικού περιβάλλοντος που υποστηρίζουν δράσεις εναλλακτικού τουρισμού Χωρίς δράσεις για βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη και περιβαλλοντικά ποιοτικούς προορισμούς και ειδικότερα όταν οι προορισμοί υποφέρουν από: • Καταπάτηση του περιβάλλοντός • Ανεπαρκή διαχείριση αποβλήτων αστικών και απορριμμάτων • Με εκφυλισμό του αρχιτεκτονικού χαρακτήρα • Αισθητικά άσχημες πόλεις • Ανεπαρκή ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών ενέργειας • Ανυπαρξία χρήσεων γης • Υποβάθμιση πολιτιστικού περιβάλλοντός Σε αυτή την περίπτωση οι αφίξεις φθίνουν και η ποιότητα της τουριστικής ζήτησης μειώνεται. Ο συνδυασμός αυτός των επιπτώσεων οδηγεί έναν προορισμό στην παρακμή I Δημήτρης Προκοπίου Υπ. Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Πειραιώς II Συμβούλιο για τη βιώσιμη Αναπτυξη, http://www.sevbcsd.org.gr/about_sustainable_development, 4-5-10 III http://el.wikipedia.org/ * Του Δημήτρη Προκοπίου Υποψήφιος Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Πειραιώς