24 Aπριλίου - Ημέρα Μνήμης Ολοκαυτώματος των Αρμενίων

Rodiaki NewsRoom

Στ’ αδέρφια της Αρμενίας

Δεν μαρμαρώνουν οι ψυχές
τα στήθια κι αν πεθαίνουν
δικαιοσύνη κράζουνε
και λευτεριά προσμένουν.

Άσπαρτο δρόμο διαβήκαν
η στράτα τους κατάρα...
Οι χρόνοι τρέχαν δίσεχτοι
οι μέρες τους φαρμάκι.

Τον ήλιο τον ζηλέψανε
λαχτάρισαν το φως του...
Αητοί λεβεντογέννητοι
κάναν φωλιά το μνήμα.

Κελάρυσμα χρυσοπηγής
και τ’ ουρανού το μάνα,
πόσο Θεέ πεινάσανε
πόσα διψάσαν χείλια.

Οχτρός λεπίδι ψήλωσε
σφαχτάρια τα κορμιά τους...
Οι ποταμοί κοκκίνισαν
δακρύσαν οι Καιάδες!

Μανάδες εστραγγίξανε
μωρά βυζιά πετάξαν,
τους θάψανε τα σπλάχνα τους
σταυρώσαν πατεράδες

Χορτάριασαν τα μνήματα
οι πέτρες αγκαθιάσαν...
Τ’ αδέρφια μες τη μαύρη γη
ζητούν ν’ αναπαυθούνε...

Μα πάνωθέ τους οι ψυχές
οι αδικοσφαγμένες
πώς καρτερούν, πώς προσμονούν,
πώς Θέ μου συγκρατούνται...

Ν’ αρπάξουν τη ρομφαία τους
να μπουν στα κόκκαλά τους
και να χυμήξουν στον οχτρό
να νεκραναστηθούνε!

Ας φέξει πάλι όμορφος
διπλά φχαριστημένος
ο τόπος που τον πότισαν
πικρά τα δάκρυά τους...

Και να φουντώσει, να σταθεί,
να πρασινοφυλλίσει
το δέντρο μας της λευτεριάς
καρπούς χρυσούς να βρέξει...

Να ξεδιψάσει του ραγιά
η διψασμένη κόρη,
να ποτιστεί η ρίζα μας
να μπολιαστεί το αίμα...

Να γίνει μήτρα μας το χτες
το σήμερα αγώνας
κι αύριο φως να γεννηθεί
το Πάσχα το δικό μας!

Δεν μαρμαρώνουν οι ψυχές
τα στήθια κι αν πεθαίνουν
δικαιοσύνη κράζουνε
και λευτεριά προσμένουν...

Aπό την ποιητική συλλογή του Δανιήλ Σπάρταλη
«Από το παλιό ξεχασμένο τετράδιο» - Ρόδος 2002