Επώδυνες μνήμες

Rodiaki NewsRoom

Γράφει η
Μαίρη Παπανδρέου

Ο Αμερικανός Ψυχίατρος Thomas Szazz (1920-2012), έχει διατυπώσει: «Ο έξυπνος συγχωρεί αλλά δεν ξεχνά». Και βέβαια, η τοποθέτηση, χρειάζεται και διευκρίνιση, για το ρήμα της φράσης: «συγχωρεί», που έχει άμεση σχέση με τα ενδότερα αισθήματα του ατόμου που «υπέστη» την προσβολή (λεκτική ή έμπρακτη) και όχι με τον «θύτη», καθώς όλοι «ζούμε» με τα δικά μας συναισθήματα και αισθήματα και όχι με τα συναισθήματα ή τα αισθήματα των άλλων.

Η υπενθύμιση της ρήσης του Αμερικανού Ψυχιάτρου Thomas Szazz, γίνεται γι’ αυτούς που λανθασμένα ερμηνεύουν τη «διπλωματική ευγένεια» με την «πνευματική άνοια», ή «ανοησία». Πρέπει ακόμα να θυμόμαστε, τη συμβουλή του Μάρτιν Λούθερ King, που είχε πει: «…Στο τέλος δε θα θυμόμαστε τα λόγια των εχθρών μας, αλλά τη σιωπή των φίλων μας…». Η μικρή απαραίτητη εισαγωγή, είναι διευκρινιστική, για την αναφορά της εξαιρετικής Πατριωτικής και Ανθρωπιστικής Στάσης των Ροδιτών, όταν έγινε η «Εισβολή» των 30.000 Τούρκων στην Κύπρο στις 20 Ιουλίου 1974.

Λίγες μόνον ώρες μετά την «Εισβολή» των Τούρκων και στο Ελληνικο/Κυπριακό ελεύθερο κράτος, οι Εισβολείς, άρχισαν τις εκτελέσεις και τις κακοποιήσεις των Ελληνο/Κυπρίων, με παντός είδους εγκληματικές πράξεις και βαρβαρότητες εναντίον του άμαχου πληθυσμού, οι Ροδίτες αντέδρασαν με πολλούς ανθρωπιστικούς και πολιτικούς τρόπους.

Αξίζει να θυμηθούν οι παλαιότεροι και να μάθουν οι νεότεροι, τον Πατριωτισμό και τον Αγώνα των Ροδιτών, για να πληροφορηθεί η Διεθνής Πολιτισμένη Κοινότητα για την παράνομη Εισβολή στο Ελεύθερο και Ανεξάρτητο Κράτος της Κύπρου – και όλες τις βαρβαρότητες των «εισβολέων».

Με πυρήνα τους: Νίκο Κάσδαγλη, Ρένα Κάσδαγλη, Βαγγέλη Παυλίδη, Έλλη Παρασκευά, Θανάση Αναπολιτάνο, Ηλία Παπανδρέου, Μάρω Βαμβουνάκη, Τίτσα Πιπίνου, Μαρία Μιχαλάκη, Ηλία Κόλλια, Μελίνα Τσοποτού, Ρένα Ηρωνία, Γιάννη Ηρωνία, Μαρία Μαύρου, Φωκίωνα Καραβοκυρό και πολλούς άλλους, ιδρύθηκε ο «Ροδιακός Σύνδεσμος Κυπριακού Αγώνα».

Η Αρχαιολογική Υπηρεσία παραχώρησε στον «Ροδιακό Σύνδεσμο Κυπριακού Αγώνα», μια τεράστια αίθουσα στη Μεσαιωνική Πόλη, δίπλα στην είσοδο της Θαλασσινής Πύλης, και με τη συνεργασία της Κυπριακής Πρεσβείας της Αθήνας, οργανώθηκε μία συγκλονιστική φωτογραφική έκθεση, με ιδιαίτερη ευαισθησία και γνώση. Η Έκθεση, ήταν θαυμάσια οργανωμένη, και αποδείκνυε με αδιάψευστες φωτογραφίες/ντοκουμέντα τα εγκλήματα και τις βαρβαρότητες που είχαν διαπράξει στην Κύπρο οι Τούρκοι «Εισβολείς».

Συγκλονιστικές φωτογραφίες δολοφονημένων Κυπρίων ανδρών, κακοποιημένων γυναικών και παιδιών, που είχαν βρει οικτρό θάνατο από τις ορδές των εισβολέων, όπως και φωτογραφίες Ελληνο/Κυπρίων προσφύγων με τα παιδιά και τα μωρά τους, που είχαν βρει καταφύγιο στο «Δασάκι της Άχνας» κάτω από απερίγραπτες συνθήκες, παιδιά χωρίς τους γονείς τους, μανάδες χωρίς τα παιδιά τους, ορφανεμένες οικογένειες, γυναίκες κακοποιημένες από τους εισβολείς.

Η είσοδος στη συγκινητική έκθεση ήταν ελεύθερη. Υπήρχε σε ένα μικρό γραφειάκι δεξιά της εισόδου, ένα βιβλίο όπου οι επισκέπτες αν επιθυμούσαν έγραφαν τις εντυπώσεις και τις σκέψεις τους, και ένας διακριτικός κουμπαράς, με την επιγραφή ότι όλες οι προαιρετικές εισφορές, θα πήγαιναν στην κατεχόμενη Κύπρο μέσω της Κυπριακής Πρεσβείας της Αθήνας.

Ο «Ροδιακός Σύνδεσμος Κυπριακού Αγώνα», συγκέντρωνε ρούχα, κλινοσκεπάσματα, φάρμακα τα πακετάριζε σε χαρτοκιβώτια και στις τέσσερεις τα ξημερώματα, ο Νίκος Κάσδαγλης, η Έλλη Παρασκευά και ο Ηλίας Παπανδρέου, τα μετέφεραν στο κεντρικό λιμάνι της Ρόδου, απ’ όπου περνούσε πλοίο για την ελεύθερη Κύπρο. Ιδιαίτερα συγκινητικές οι προσφορές των Ροδιτών, σε ρουχισμό και φάρμακα.

Ακόμα συγκινεί η ανάμνηση της Ροδίτισσας που είχε φέρει μία «στοίβα» γυναικείων ρούχων, στο σπίτι της Ρένας και του Νίκου Κάσδαγλη, όπου συγκεντρώνονταν και πακετάριζαν τα ρούχα. Η Ροδίτισσα, ήρθε με αγωνία και ρώτησε αν είχε πακεταριστεί ο ρουχισμός.
Με ανακούφιση άκουσε πως δεν είχαν προφτάσει τα μέλη του Ρ.Σ.Κ.Α. να πακετάρουν τις προσφορές της ημέρας.

Κι εκείνη με αναστεναγμό ανακούφισης έψαξε να βρει το παλτό, που το είχε δωρίσει για τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες επεξηγώντας ότι στην τσέπη του μοναδικού της παλτού που είχε φέρει, ήταν «φυλαγμένες» όλες της οι οικονομίες, που ανέρχονταν μόνον σε ελάχιστα μικρά χαρτονομίσματα. Αυτή είναι η «καρδιά», των Ροδιτών και πρέπει να το προβάλουμε σε κάθε ευκαιρία. Αξίζει να αναφερθεί επίσης, μια ιδιαίτερη προσφορά της αείμνηστης Ροδίτισσας, Ρίτας Βρούχου, η οποία πρόσφερε όλα τα κλινοσκεπάσματα του ξενοδοχείου της.

Να γνωρίζουν οι νεότεροι, ότι οι γείτονες Τούρκοι, είχαν στήσει και ραδιοφωνικό σταθμό απέναντι από τη Ρόδο, το τότε γνωστό «Μπαϊράκ», και πολλές φορές την ημέρα, μετέδιδε στα ελληνικά, μία «προειδοποίηση»: «Ροδίτες, δε θα σας βομβαρδίσουμε, θα σας καταλάβομε με εισβολή, διότι δεν επιθυμούμε να καταστρέψομε τα ξενοδοχεία που έχετε χτίσει, επειδή τα χρειαζόμαστε για τον τουρισμό μας»!

Η τότε διευθύντρια του Εθνικού Ραδιοφωνικού Σταθμού της Ρόδου, είχε παραχωρήσει στον «Ροδιακό Σύνδεσμο Κυπριακού Αγώνα», ένα πεντάλεπτο κάθε Κυριακή μετά τη Θεία Λειτουργία, για την ενημέρωση των δραστηριοτήτων του «Ρ.Σ.Κ.Α.» και διαβάζονταν επίσης γράμματα από τους Ελληνο/Κύπριους που ευχαριστούσαν τους Ροδίτες για την πολλαπλή τους συμπαράσταση.

Όλη η Ρόδος, είχε κυριολεκτικά οργανωθεί για ενδεχόμενη αντιμετώπιση «εισβολής». Ακόμη και οι Πρόσκοποι της Ρόδου, ήταν σε εγρήγορση ντυμένοι με τις προσκοπικές τους στολές, και είχαν αναλάβει καθήκοντα ταχυδρόμων, καθώς και οι εργαζόμενοι στο Ελληνικό Ταχυδρομείο, είχαν τεθεί στη διάθεση «άλλων υπηρεσιών».

Με χίλιους δυό τρόπους και δραστηριότητες, εμείς οι Έλληνες, πάντα αποδεικνύομε την «ενότητά» μας, κάτω από οποιαδήποτε Κυβέρνηση, ακόμα και όταν ο Ερντογάν δηλώνει: «Μητσοτάκης Γιοκ», που δυστυχώς γι’ αυτόν, μας φέρνει στον νου, το λεχθέν από το ναύαρχό του: «Μάλτα γιοκ», όταν είχε διαταχθεί να πάει στη Μάλτα, αλλά ο ναύαρχος, είχε απρόσεχτα ακουμπήσει το φλιτζάνι με τον καφέ του πάνω στο χάρτη που είχε μπροστά του, σκεπάζοντας τη Μάλτα.

Έκτοτε έχει μείνει σαν μνημείο «απροσεξίας» η έκφραση «Μάλτα γιοκ», που δυστυχώς για τον κ. Ερντογάν, μας θυμίζει την απροσεξία του Τούρκου ναυάρχου, όπως μας το θυμίζει και το «Μητσοτάκης γιοκ»!
Μας φέρνει επίσης στο νου, και το λαϊκό μας γνωμικό: «Όποιος πατάει σε δυό βάρκες, είναι καταδικασμένος να βουλιάξει».

Έχομε επίσης τη συμβουλή, που μας έδωσε ο Αμερικανός Ψυχίατρος Thomas Szazz (1929-1968): «Ο ανόητος ούτε συγχωρεί, ούτε ξεχνά.
Ο αφελής και συγχωρεί και ξεχνά. Ο έξυπνος συγχωρεί, αλλά δεν ξεχνά».