Δημήτρης Προκοπίου: Επιθαλάσσια αρωγή και τουριστικά σκάφη

Δημήτρης Προκοπίου: Επιθαλάσσια αρωγή και τουριστικά σκάφη

Δημήτρης Προκοπίου: Επιθαλάσσια αρωγή και τουριστικά σκάφη

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 442 ΦΟΡΕΣ

Ο σύγχρονος γενικός όρος επιθαλάσσια αρωγή που αντικατέστησε τον άλλοτε ταυτόσημο Ναυαγιαίρεση αναφέρεται σε παροχή βοήθειας επί παντός είδους κινδύνου που μπορεί να προκύψει και διατρέξει ένα πλοίο με κύριο σκοπό κατά πρώτον την διάσωση ανθρώπων, που είναι βασικά υποχρέωση, και κατά δεύτερον τη διάσωση της περιουσίας, δηλαδή του πλοίου, του φορτίου αλλά και του ναύλου* (που είχε καταβληθεί ή συμφωνηθεί).

Τα χιλιάδες τουριστικά σκάφη ταξιδεύουν στις ελληνικές θάλασσες και προσεγγίζουν τα ελληνικά νησιά είτε ως ημερόπλοια, μικρά κρουαζιερόπλοια , είτε ναυλωμένα με πλήρωμα ή χωρίς διατρέχουν κινδύνους και όταν προκύψουν χρειάζονται βοήθεια.

Επί του κατά δεύτερον αυτού σκοπού διάσωσης η «επιθαλάσσια αρωγή» αποτελεί αντικείμενο «σύμβασης», καλούμενη επί τούτου "σύμβαση αρωγής", που συνάπτεται μεταξύ του πλοίου (Πλοιάρχου) που κινδυνεύει, και του πλοίου (Πλοιάρχου) εκείνου που προστρέχει σε βοήθεια, ή και της εταιρείας διάσωσης. στην οποία συμφωνείται αμοιβή καλούμενη «σώστρα», που είναι ακριβώς εκείνη που θα λάβει το δεύτερο πλοίο από το πρώτο όταν και εφόσον φέρει ωφέλιμο αποτέλεσμα.

Η επιθαλάσσια αρωγή (γνωστή παλαιότερα ως ναυαγιαίρεση) είναι η εκούσια παροχή βοήθειας σε πλοίο ή τουριστικό σκάφος που βρίσκεται σε κίνδυνο στη θάλασσα. Σύμφωνα με τον Κώδικα Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου, η αρωγή δεν είναι υποχρεωτική, αλλά εφόσον παρασχεθεί και είναι επιτυχής, θεμελιώνει δικαίωμα για αμοιβή στον αρωγό.

Οι βασικές αρχές και νομικές προεκτάσεις της επιθαλάσσιας αρωγής για τα τουριστικά σκάφη περιλαμβάνουν:Αμοιβή και Κριτήρια: Ο διασώστης δικαιούται αμοιβή και αποζημίωση ζημιών. Το ύψος της εξαρτάται από παράγοντες όπως το μέγεθος του κινδύνου, η αξία του διασωθέντος σκάφους, οι προσπάθειες που κατέβαλαν οι διασώστες και η προστασία του περιβάλλοντος.

Αρχή "No Cure - No Pay": Η πιο συνηθισμένη συμφωνία διάσωσης. Εάν η επιχείρηση αποτύχει και το σκάφος βυθιστεί ή καταστραφεί ολοσχερώς, ο διασώστης δεν λαμβάνει καμία αμοιβή, εκτός εάν η αποτυχία οφείλεται σε δική του υπαιτιότητα ή το σκάφος μετέφερε επικίνδυνα φορτία.

Ο κυβερνήτης του τουριστικού σκάφους έχει την υποχρέωση να καταγράψει το περισυλλεγέν πλοίο, να μην εγκαταλείπει το δικό του σκάφος αδικαιολόγητα και να γνωστοποιεί το συμβάν στις Λιμενικές Αρχές.

Το κόστος επιθαλάσσιας αρωγής καλύπτεται συνήθως από την ασφάλεια σκάφους. Είναι ζωτικής σημασίας για τους ιδιοκτήτες τουριστικών σκαφών να διαθέτουν συμβόλαιο που περιλαμβάνει την εν λόγω κάλυψη για την αποφυγή εξοντωτικών εξόδων σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

 

 

 

Διαβάστε ακόμη

Αγαπητός Ξάνθης: Ο θάνατος του παραδοσιακού βιβλιοπωλείου!

Ιάκωβος Κολαϊνής: Ο 21ος αιώνας, θα είναι αιώνας έγκλημα της ανθρωπότητας ενάντια στη Ζωή;

Μαρία Καρίκη: Γιατί κάποιοι άνθρωποι υποχωρούν συνεχώς…

Μια συγκλονιστική μαρτυρία για τις διώξεις στα Δωδεκάνησα και ιδιαίτερα στην Κάρπαθο (Φεβρουάριος 1938)

Φραγκίσκος Καλαβάσης: Η αποσιωπημένη μνήμη των μνημείων της Μεσαιωνικής πόλης

Κώστας Καστανάκης: Από τον Ράμπο στο Call of Duty: Η κατασκευή του «αποδεκτού εχθρού»

Αργύρης Αργυριάδης: Κλιματική ή/και εγκληματική «κρίση»;

Η Ελλάδα μετά την κρίση: Η αναζήτηση ενός νέου παραγωγικού μοντέλου