Μάνος Δ. Κόκκινος: Ανδρέας Παπανδρέου-Ένας μεγάλος δημοκρατικός ηγέτης, οραματιστής, επαναστάτης και άνθρωπος

Μάνος Δ. Κόκκινος: Ανδρέας Παπανδρέου-Ένας μεγάλος δημοκρατικός ηγέτης, οραματιστής, επαναστάτης και άνθρωπος

Μάνος Δ. Κόκκινος: Ανδρέας Παπανδρέου-Ένας μεγάλος δημοκρατικός ηγέτης, οραματιστής, επαναστάτης και άνθρωπος

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 545 ΦΟΡΕΣ

Γράφει ο Μάνος Δ. Κόκκινος

Τ. Δημάρχος

Με σεβασμό, θαυμασμό και ευγνωμοσύνη υποκλίνομαι σήμερα μαζί με όλο τον ελληνικό δημοκρατικό λαό μπροστά στο 30ό μνημόσυνο από τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ενός μεγάλου ηγέτη, οραματιστή, επαναστάτη που σημάδεψε έντονα τη δημοκρατική, ειρηνική και αναπτυξιακή πορεία της μεταπολεμικής Ελλάδας.

Μιας χαρισματικής προσωπικότητας που ήξερε να λειτουργεί συγχρόνως και σαν μεγάλος ηγέτης αλλά και σαν κοινός άνθρωπος με ανοιχτή καρδιά, απέραντη καλοσύνη, ένα ελεύθερο πνεύμα με πηγαία ανθρωπιά και λεβεντιά μαζί.

Πολλά γράφτηκαν και ακούστηκαν για τον μεγάλο αυτό λαϊκό ηγέτη που σημάδεψε το μεγαλύτερο μέρος της μεταπολιτευτικής ζωής της χώρας μας και άφησε έντονα πίσω του τα σημάδια μιας δημιουργικής και επαναστατικής εποχής σε πολλούς τομείς της δημόσιας ζωής της πατρίδας μας.

Είναι η εποχή της μεγάλης αλλαγής που ανέτρεψε πολλές παλαιοπολιτικές νοοτροπίες, αντιλήψεις και στρατηγικές, εξάρθρωσε την αστυνομοκρατία που βασάνιζε μεταπολεμικά τον λαό μας, έδωσε στη δημοκρατία ουσιαστικό περιεχόμενο με θεσμούς και διαδικασίες συμμετοχής του πολίτη στις επιλογές και αποφάσεις που τον αφορούν και έχτισε μια καινούρια κοινωνία με κοινωνικές κατακτήσεις και ανθρώπινο πρόσωπο.

Τις πιο μεγάλες ανατροπές γνώρισε τότε η αυτοδιοίκηση, η υγεία και η παιδεία, μέσα από θεσμούς πρωτόγνωρους, που γκρέμισαν κατεστημένες δομές και νοοτροπίες ενός αναχρονιστικού και αστυνομοκρατούμενου κράτους και μιας Ελλάδας δύο και τριών ταχυτήτων, μιας δημόσιας διοίκησης συγκεντρωμένης στο κράτος της Αθήνας.

Μιας υγείας χωρίς κοινωνικό πρόσωπο που απαξίωνε το μεγάλο κοινωνικό αγαθό, με αντίστοιχο προς την παιδεία συγκεντρωτισμό, μιας οικονομίας δέσμιας του φιλελεύθερου οικονομικού συστήματος.

Και μόνο η προσφορά του στην απαλλαγή του λαού μας από το αστυνομικό κράτος και τη χειραφέτηση του Έλληνα ως ελεύθερου πολίτη σε μια οικονομική ζωή που εξασφάλισε όλους, τη μεγάλη θεσμική επανάσταση που οδήγησε στην αυτοδιοίκηση, την αποκέντρωση και την περιφερειακή ανάπτυξη, είναι αρκετά για να τον κατατάξει στις μεγάλες πολιτικές μορφές της μεταπολεμικής Ελλάδας και του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.

Θα τον συνοδεύει πάντα η αιώνια ευγνωμοσύνη μας.

Διαβάστε ακόμη

Θανάσης Βυρίνης: Η πλάτη των μαθητών και ο καθρέφτης των θεσμών

Αργύρης Αργυριάδης: Ο Γερμανός… ασθενής

Δώρα Σπανού: Όταν οι νέοι γυρίζουν την πλάτη στους θεσμούς, μήπως πρέπει πρώτα να κοιτάξουμε, τι τους έχουμε δείξει;

Τίτος Κάββαλος: Πώς θα & να γίνουμε «άνθρωποι», για να έχουμε μέλλον... Η «ευγενής άμιλλα»

Όταν η μνήμη σβήνει, το συναίσθημα μένει – Η ψυχολόγος Ελένη Κορωναίου μιλά στη «Ροδιακή»

Η εκλογή και χειροτονία του Εψηφισμένου Επισκόπου Μηδείας κ. Καλλινίκου Μαυρολέοντος

Κώστας Καστανάκης: Στοιχήματα στον πόλεμο: Πώς οι αγορές προβλέψεων μετατρέπουν τις συγκρούσεις σε κερδοσκοπία

Γιάννης Χατζής: «Η αυθεντικότητα της Πάτμου είναι το μεγάλο της συγκριτικό πλεονέκτημα»