Ανθεστήρια (Μιά φορά κι ένα καιρό)

Ο Μάϊος μας έφθασε, εμπρός βήμα ταχύ, να τον προϋπαντήσουμε-παιδιά-στην εξοχή. Αυτό ήταν το τραγούδι μας, σαν ειμασταν παιδιά-του Μεσοπολέμου. Εδώ και δεκαετίες πριν, έγιναν προσπάθειες από τον φίλο μου κ. Γιώργο Χιωτάκη, και τελικά καθιερώθηκαν-επί σειράν ετών τα ανθεστήρια του Δήμου Ροδίων. Αυτά όλα, δεν μπορούν να ξεχαστούν βέβαια. Σήμερα, μπήκαμε για καλά στον εφετεινό Μάη, κι ούτε φωνή ούτε ακρόαση για κάτι τέτοιο. Η κρίση κατάργησε τα πάντα. Τα λουλούδια έχουν σήμερα κάποιο κόστος, που- τα κενά ταμεία- δεν αντέχουν. Κι όμως, λύση υπάρχει, ώστε να συνεχιστούν τ’ ανθεστήρια με λουλούδια αμάραντα και χωρίς χρήματα. Να οργανωθούν από παιδιά κάθε ηλικίας-γιατί αυτά είναι τα πραγματικά και μυρωδάτα λουλούδια, μια παρέλαση στο Μαντράκι-μέσα στον Μάη-γιατί ο κόσμος θα το χαρεί. Ας ακουστεί λοιπόν μια χαρούμενη νότα, πίσω από το σκούρο παραπέτασμα της κρίσης που μας δέρνει. Θέλω να πιστεύω ότι η πρόταση αυτή θα τύχη της δέουσας, προσοχής εκ μέρους της Δημοτικής Αρχής. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Γ. Β.