Η Παλιά Πόλη πρώτα απ’ όλα είναι ένα μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς

Γράφει ο Γεώργιος Παπαγεωργίου Παρακολουθώντας την ιστορία της Παλιάς Πόλης όπως αυτή εξελίχθηκε τα τελευταία χρόνια μπορεί κανείς εύκολα να θέσει το ερώτημα αν προτιμά την Παλιά Πόλη ως μοναδικό πολιτιστικό μνημείο που θέλει, απαιτεί και χρειάζεται μια ιδιαίτερη μεταχείριση και φροντίδα, ή είναι ικανοποιημένος και προτιμά την Παλιά Πόλη με τον σημερινό τρόπο λειτουργίας της, και τις όποιες χρήσεις της. Η Παλιά Πόλη στην ουσία μετεξελίχθηκε σε μια πολυποίκιλη αγορά που εκφράζει ή φιλοξενεί όλες τις μορφές της εμπορικής δραστηριότητας αλλάς κυρίως αυτές που έχουν σχέση με την εστίαση και την ψυχαγωγία, δηλαδή εστιατόρια, ταβέρνες, μπαρ, με ή χωρίς μουσική που αλλοιώνουν σε ένα σημαντικό βαθμό την ιστορικότητα και την μοναδική πολιτιστική κληρονομιά της Παλιάς Πόλης ως μνημείο παγκοσμίου ενδιαφέροντος, αλλά διατηρητέο όπως ήτο. Στην Παλιά Πόλη έχουν γίνει βελτιώσεις και παρεμβάσεις που έχουν την συναίνεση της Αρχαιολογίας στο τεχνικό επίπεδο και κυρίως σε έργα συντήρησης, αφού η φθορά που υφίσταται η Παλιά Πόλη από την ποικίλη χρήση είναι μεγάλη, υφίσταται αλλοιώσεις, χωρίς όμως κανείς να παραβλέπει την τεράστια τουριστική επισκεψιμότητα που και αυτή συμβάλλει σε φθορές ή βλάβες. Κάθε χρόνο προκύπτουν κάθε μορφής προβλήματα και διαφοράς κυρίως μεταξύ γενικά των χρηστών των εμπορικών καταστημάτων και των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος και του Δήμου Ροδίων ο οποίος έχει την ευθύνη της εύρυθμης λειτουργίας της Παλιάς Πόλης της συντήρησης και προστασίας της. Οι φθορές ομολογουμένως που υφίσταται η Παλιά Πόλη ως μνημείο είναι μεγάλες γι’ αυτό και χρήζει ιδιαίτερης προσοχής έτσι που ειδικοί ευλόγως να θέτουν το ερώτημα αν πρέπει, αν προτιμάμαι μια Παλιά Πόλη μνημείο διατηρητέο προσφορά στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά αμυθήτου ιστορικής αξίας, ή μια Παλιά Πόλη σχεδόν εμπορικό Κέντρο, εμπορική αγορά, με τα θετικά ή αρνητικά της όπως αυτά εμφανίζονται αναλόγως των χρήσεων, εκμεταλλεύσεων. Λογικό και θετικό θα ήτο να μπορούν να συνειπάρχουν όλες οι χρήσεις σε τέτοιο βαθμό και με τέτοιο τρόπο που να συμβάλλουν στην συντήρηση και ανάδειξη του μνημείου χωρίς όχλουσες χρήσεις και αδικαιολόγητες επώδυνες για το μνημείο φθορές, που σημαίνει ότι χρειάζεται επειγόντως ένας ΓΕΝΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ με αυστηρούς και συγκεκριμένους όρους σεβαστούς από όλους και για όλα, άλλως είναι σίγουρο ότι το μνημείο κινδυνεύει από υπερβολικές ανθρώπινες χρήσεις με αθεράπευτες βλάβες, είναι κρίμα.