Για τα κάλλη της Αφροδίτης

Του Χ. Βουτυράκη h_vout@yahoo.gr Είναι μεσάνυχτα, 10 Ιανουαρίου 2011. Στο Βερολίνο βρέχει . Βροντές κάνουν τα τζάμια να τρέμουν και αστραπές χαρακώνουν την μαυρίλα της νύχτας. Είναι η ώρα των βρικολάκων. Μέσα στο γραφείο της καγκελαρίας η γηραιά γερμανίδα κυρία, Κυβερνήτης απασών των Γερμανιών και κυρίαρχος των χωρών του Νότου, κάθεται στο γραφείο της σιωπηλή και ακίνητη. Ένα σαρδόνιο χαμόγελο πλανάται στα χείλη της και οι αστραπές αντιφεγγίζουν στα μάτια της κάνοντας τα να αστράφτουν παράξενα. Ξαφνικά πετιέται από το κάθισμα σαν να πήρε μια μεγάλη απόφαση και ανάβει το φως. Με αυταρχική φωνή καλεί τον οικονόμο της. «Βόλφγκαγκ, έλα αμέσως». Ακούγεται τροχασμός αμαξιδίου και μπαίνει στο γραφείο της ο οικονόμος της, λέγοντας, «ορίστε κυρία». «Αγαπητέ μου, φρόντισε να είναι αύριο το πρωί έτοιμο το αεροπλάνο μου. Φεύγω για τον Ευρωπαϊκό Νότο για ημερήσια εκδρομή. Πεθύμησα τον ήλιο του και την ανεμελιά των κατοίκων του που λατρεύω όπως γνωρίζεις. Επιθυμώ επίσης να συνδυάσω αυτή την εκδρομή, με την συνάντηση ενός παλιού συντρόφου που συμπαθώ και που μου θυμίζει το σουξέ που είχα στη κουμουνιστική Νεολαία. Του Χριστόφια καλέ, που πρόκοψε κι αυτός κι έγινε πρόεδρος της Κύπρου. Αλήθεια, με την ευκαιρία, να σε ρωτήσω. Εσύ τότε ανήκες νομίζω στην Χιτλερική νεολαία ή κάνω λάθος ;» «Σας παρακαλώ κυρία, Ξέρεται ότι ήμουν μωρό και δεν πρόλαβα. Απλά διαδίδουν ότι η μητέρα μου ήταν συγγενής του ένδοξου στρατάρχη Γκαίριγκ επειδή αυτό είναι πράγματι το επίθετό της. Εγώ απλά είμαι ακροδεξιός. Δεν πήγα και πολύ μακριά. Ενώ εσείς αν μου επιτρέπεται πως τα καταφέρατε από κουμουνίστρια να γίνεται Χιτλερική;» «Τέλος πάντων, Βολφ, δεν είναι ώρα για τέτοιες συζητήσεις. Ρύθμισε τα του ταξιδιού μου στην Κύπρο.» « Μάλιστα κυρία , αλλά τι θα πούμε στην διεθνή κοινότητα, που ξέρει πως η μεγαλειότητα σας μόνο Ηπείρους καταδέχεται να επισκεφθεί, όπως κάνατε τελευταία με κοτζάμ Αφρική και Κίνα; Kαι τώρα ταξίδι αστραπή στην Κύπρο;» « Ποσώς μ’ ενδιαφέρει η Διεθνής κοινότητα. Πές ότι θές . Πές ότι πεθύμησα τον Χριστόφια. Τέλος!! Μεσημεριανό θα φάω στην Κύπρο με το Χριστόφια και βραδινό με τον αντιπαθητικό αντικαγκελάριο κύριο Ρέσλερ.» « Μάλιστα κυρία, όπως επιθυμείτε..» Η νύχτα πέρασε βασανιστικά αργά. Η γηραιά Γερμανίδα κυρία, δεν έκλεισε μάτι. Δεν έβλεπε την ώρα να κάμει ακόμη μιαν επιτυχημένη κουμπαριά στην Κύπρο, μαθημένη από τις επιτυχείς κουμπαριές στις άλλες χώρες του Νότου. Το πρωί νωρίς, βρέθηκε στο αεροδρόμιο και σε λίγες ώρες ήταν στην Κύπρο για μεσημεριανό. Την υποδέχθηκε ο Πρόεδρος κύριος Χριστόφιας παραζαλισμένος από την ξαφνική τιμητική επίσκεψη, και μετά τις σχετικές τσιριμόνιες, και παράτες, ο Πρόεδρος ρώτησε « Μαντάμ, πώς και μπήκατε στον κόπο να κάμετε για χάρην μας αυτό το ταξίδι αστραπή;» « Μα γιατί σας αγαπώ και είπα να φάμε μαζί το μεσημέρι, να πάρω λίγο ήλιο, να κουβεντιάσομε σαν παλιοί σύντροφοι και να φύγω. Αλήθεια τι ντόπιο θα φάμε;» « Έχομεν πολλά ωραία φαγιά. Θα φάμε και τζιπριότικον σουντζούκον και θα πιούμεν ζιβανίαν.» « ʼ μου αρέσουν οι σουντζούκοι, αλλά θέλω να σε ρωτήσω. Αληθεύει ότι απόκτησες μιαν θετή κόρη που την ονόμασες Αφροδίτη και είναι πλούσια σε φυσικά και αέρια χαρίσματα και αιθέρια κάλλη;» « Αλήθεια μαντάμ.» « Ωραία, του λέει η γηραιά κυρία και του χαμογελά σαν λύκαινα που δείχνει τα δόντια της. Θα μου την δώσεις να την παντρέψω. Σ’ αρέσει η καταπληκτική ιδέα μου;» Μαντάμ, με φέρνετε σε δύσκολην θέσην. Ήδη την έχω αρραβωνιάσει μ’ έναν καλόν παιδί της γειτονιάς, τον Λεβιάθαν θετόν γιό του κυρίου Νετανιάχου του Εβραίου. Αυτόν τον αρραβώνα τον εκάμαμεν βιαστικά, γιατί ένας άλλος γείτονας, ο Τούρκος, εκυνήγα την να την βιάσει με το γεωτρύπανον του. Ευτυχώς, ο Νετανιάχου επρόκαμεν και παράγγειλεν στους Αμερικάνους, που τους κουμαντάρει, γεωτρύπανον να τρυπήσει την Αφροδίτην και έπεψε στην Τζύπρον Ελικόπτερα, να μην αφήσουν τον Τούρκον να πλησιάσει, γιατί αυτός τους φοβάται τους Εβραίους. Έτσι μόλις παντρέψωμεν τά φυσικά αιθέρια κάλλη της Αφροδίτης και του Λεβιάθαν το παιδί του σωλήνα που θα κάμουν θα το πέψομεν στην Ευρώπην να σας βοηθήσει, γιατί θα είναι πολύ ενεργητικόν.» «Αποκλείεται, αυτό το παιδί το θέλω εγώ. Γι’ αυτό ήρθα να κουμπαριάσομε .» «Μα μαντάμ, πρέπει να ερωτήσω και την μάνα της Αφροδίτης, την Βουλήν.» «ʼκου σύντροφε , αυτή η λεπτομέρεια δεν με ενδιαφέρει εμένα. Εγώ δεν ρωτώ τις βουλές εκτός της Γερμανικής. Τις διατάζω. Σου δίνω ένα μήνα περιθώριο για το ναι, αλλιώς θα σου την πάρω χωρίς να σε ρωτήσω. Φεύγω λοιπόν, δεν θέλω το φαί σου και την Ζηβανία πιες την μόνος σου. ʼντε γεια.» Στο αεροπλάνο της επιστροφής στο Βερολίνο, η γηραιά κυρία σήκωσε το τηλέφωνο και πήρε τον πρόεδρο της Γκόλντμαν Σακς. Του έδωσε εντολή να έχει ειδοποιήσει τους χωρίς ντροπή οίκους αξιολόγησης, ότι αν δεν της δώσει ο Χριστόφιας την Αφροδίτη να υποβαθμίσουν την Κύπρο. Ο καιρός πέρασε και ο Χριστόφιας που παρέλαβε κράτος και δεν ήθελε να δώσει Γερμανική επαρχία, δεν είπε το ναι. Λίγο πριν τις Κυπριακές εκλογές του 13, οι οίκοι Μούντυς, Φίτς, Σ & Π με αλλεπάλληλες υποβαθμίσεις της οικονομίας της Κύπρου την πατώσανε σε ccc+ και την δώσανε βορρά στα σκυλιά των αγορών. Ο Χριστόφιας έφυγε, ήρθε ο πρόθυμος Αναστασιάδης κι’ έτσι κουμπάρα του κοιτάσματος φυσικού αερίου «Αφροδίτη» θα γίνει η Κυβερνήτης πασών των Γερμανιών και επικυρίαρχος της Γερμανικής Ευρώπης. Ο πρόθυμος κύριος Αναστασιάδης ανέλαβε να της πληρώσει και ψυχική οδύνη με την υπογραφή μνημονίου, γιατί ο Χριστόφιας την ταλαιπώρησε ένα χρόνο να περιμένει το ναι. Και ζει η γηραιά κυρία καλά και οι Κύπριοι θα ζουν όλο και χειρότερα όπως και οι Έλληνες.