O Παντελής Θαλασσινός στο Ρυθμό Stage

Έπειτα από ένα μεγάλο διάστημα απόστασης από τις ζωντανές εμφανίσεις, ο Παντελής Θαλασσινός με τις παραστάσεις του στο Ρυθμό ξεκινάει την ανοιξιάτικη περιοδεία του, παρουσιάζοντας παράλληλα και τα τραγούδια από τον νέο του δίσκο με τίτλο "10 τραγούδια της

O Παντελής Θαλασσινός για δύο μοναδικές παραστάσεις στο Ρυθμό Stage με τραγούδια που ζητάει η εποχή και η καρδιά με "10 τραγούδια της Ελπίδας"!

Έπειτα από ένα μεγάλο διάστημα απόστασης από τις ζωντανές εμφανίσεις, ο Παντελής Θαλασσινός με τις παραστάσεις του στο Ρυθμό ξεκινάει την ανοιξιάτικη περιοδεία του, παρουσιάζοντας παράλληλα και τα τραγούδια από τον νέο του δίσκο, που κυκλοφόρησε πρόσφατα.

Μια μουσική παράσταση με καινούρια τραγούδια, διάσπαρτα, ανάμεσα στα ήδη γνωστά που τον έχουν καταξιώσει ως δημιουργό και ερμηνευτή.

Η μουσική του συνδέεται με το παρελθόν μ’ ένα, όχι και τόσο αδιόρατο νήμα, που εκτός των άλλων, συνδέει και τις διαφορετικές γενιές των ακροατών του, κι αυτό παρουσιάζει ενδιαφέρον. Εκείνο που χαρακτηρίζει περισσότερο την παρουσία του Παντελή Θαλασσινού είναι η αυτόδηλη πιστοποίηση πως τα τραγούδια του έχουν καταγωγή. Αν και στα πρώτα του χρόνια στη δισκογραφία φάνηκε να είναι επηρεασμένος από τη δυτική νεανική μουσική με τις κιθάρες και τα γκρουπάκια -εποχή των "Λαθρεπιβατών"- αναθεώρησε αρκετά από τα στοιχεία εκείνα και στα μέσα της δεκαετίας του ’90 ανέτρεψε συνειδητά τα έως τότε δεδομένα, χαράζοντας μια πορεία διαφορετική με σημείο αιχμής το Αιγαίο πέλαγος και τα Ανατολικά παράλια που έγιναν η κινητήριος δύναμη του τραγουδιού του.

Μελωδική και χρωματική επιλογή, που εν πολλοίς στηρίχτηκε στα λησμονημένα από τη σύγχρονη τραγουδιστική βιομηχανία όργανα της ευρύτερης περιοχής, που πλέον δεν τα παίζουν οι γέροντες στα χωριά, αλλά τα νέα καταρτισμένα παιδιά στην Αθήνα ή και αλλού. Σε συνδυασμό με την ανάλογη θεματογραφία των τραγουδιών του (στην οποία συνέβαλε τα μέγιστα η πένα του αείμνηστου Ηλία Κατσούλη, όπως και του ʼκου Δασκαλόπουλου) θα μπορούσε να θεωρηθεί, εκτός των άλλων, συνθέτης που γράφει εύθυμους αλλά και μελαγχολικούς σκοπούς όπως αρμόζει στην "ʼσπρη θάλασσα" με τα πανηγύρια του Αυγούστου, το θαλασσινό αγέρι και την "ερωτική αλμύρα".

Διατηρώντας το πνεύμα της φυγής και της αλλαγής, μετακινούμενος από τη Χίο (καταγωγή από πατέρα) στην Πάρο (όπως στην Αθήνα και στη Χίο έτσι και στην Πάρο διατήρησε μαγαζί με την ονομασία "Μυροβόλος"), τη Σέριφο (καταγωγή από μητέρα) και τον Πειραιά (όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε), κατάφερε να μεταφέρει το μήνυμα της παράδοσης χωρίς να γίνει παραδοσιακός και να το εντάξει στη σύγχρονη μουσική κατάσταση, μαζί με τις μελωδικές μπαλάντες και τα λαϊκά.

Παίζουν οι μουσικοί: Δημήτρης Γάσιας: βιολί