Οι ηρωινομανείς του Αφγανιστάν διηγούνται...

Ο Γιαουίντ είναι 18 ετών και είναι χρήστης εδώ και 10 χρόνια! Αυτός που τον παρέσυρε στα ναρκωτικά ήταν ο... θείος του, για να τον αναγκάσει να δουλεύει σκληρότερα στα χωράφια! "Μισώ τη ζωή μου. Όλοι με μισούν. Θα έπρεπε να είμαι σχολείο σε αυτή την ηλικί

Το Αφγανιστάν αν και παράγει το 90% της παγκόσμιας ποσότητας οπίου, είχε πολύ χαμηλά ποσοστά κατανάλωσής του... μέχρι σήμερα.

Σε πληθυσμό 35 εκατ. ανθρώπων, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο είναι χρήστες ναρκωτικών. Πρόκειται για το μεγαλύτερο ποσοστό -αναλογικά- στον κόσμο.

Σύμφωνα με το BBC, στην καρδιά της Καμπούλ, στις όχθες του ποταμού, οι ναρκομανείς συγκεντρώνονται για να αγοράσουν και να κάνουν χρήση ηρωίνης. Είναι το σημείο, όπου είναι εμφανείς η μιζέρια και η κατάπτωση.

Μέρα-μεσημέρι, περίπου 12 άνδρες και νεαρά αγόρια κάθονται, καπνίζοντας και κάνοντας ενέσεις. Μεταξύ αυτών βρίσκονται και μορφωμένοι άνθρωποι -ένας γιατρός, ένας μηχανικός και ένας διερμηνέας.

Ο Τάρεκ Σουλεϊμάν, από ένα τοπικό φιλανθρωπικό ίδρυμα κατά του εθισμού, έρχεται εδώ και προσπαθεί να πείσει τους χρήστες να ακολουθήσουν ένα πρόγραμμα απεξάρτησης.

"Χάνουμε τα παιδιά μας από τις επιθέσεις αυτοκτονίας, τους πυραύλους και τις βόμβες. Σήμερα, ο εθισμός στα ναρκωτικά είναι ένα άλλο είδος τρομοκρατίας, που σκοτώνει τους Αφγανούς" λέει.



Ο Γιαουίντ είναι 18 ετών και είναι χρήστης εδώ και 10 χρόνια! Αυτός που τον παρέσυρε στα ναρκωτικά ήταν ο... θείος του, για να τον αναγκάσει να δουλεύει σκληρότερα στα χωράφια!

"Μισώ τη ζωή μου. Όλοι με μισούν. Θα έπρεπε να είμαι σχολείο σε αυτή την ηλικία, αλλά είμαι πρεζάκι" λέει.

Ο πατέρας του έχει πεθάνει και η μητέρα του -η οποία αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα- ανησυχεί για το μέλλον του γιου της: θέλει να απεξαρτηθεί, ωστόσο επαιτεί στους δρόμους, προκειμένου να πληρώνει για τη δόση του παιδιού της, ώστε αυτό να μην αναγκαστεί να κλέβει.

"Λέω στον Γιαουίντ ότι εάν πεθάνω, θα καταλήξει να κοιμάται κάτω από τη γέφυρα μαζί με τους άλλους χρήστες" δηλώνει.

Αυτή είναι η μοίρα για όλους τους ναρκομανείς. Οι φωτιές που ανάβουν το βράδυ για να ζεσταθούν, φαίνονται από μακριά. Η αστυνομία συχνά τους χτυπά και τους διώχνει, ενώ ορισμένες φορές τους πετά στο ποτάμι.



Γιατί όμως τόσοι πολλοί Αφγανοί στρέφονται στα ναρκωτικά;

Σίγουρα, παίζει κάποιο ρόλο η βία που πλήττει τη χώρα εδώ και δεκαετίες.

Πολλοί από εκείνους που έφυγαν από τη χώρα τα 30 τελευταία χρόνια, βρήκαν καταφύγιο στο Ιράν και το Πακιστάν, όπου τα ποσοστά χρήσης ναρκωτικών είναι υψηλά. Επιστρέφοντας, λοιπόν, στο Αφγανιστάν, φέρνουν μαζί τους και τον εθισμό.

Η ανεργία -που σήμερα αγγίζει το 40%- είναι ένας άλλος λόγος.

"Εάν είχα μια δουλειά, δεν θα ήμουν εδώ" λέει ο Φαρούκ, ένας χρήστης που έχει καταλύσει στον ποταμό, ο οποίος έχει πτυχίο ιατρικής και κάποτε εργαζόταν ως μάνατζερ σε ένα νοσοκομείο.

Όπως λέει, παίρνει ναρκωτικά για είναι "ήρεμος και χαλαρός", προσθέτει όμως ότι θα προτιμούσε να είναι νεκρός, παρά πρεζάκι.



Ένας άλλος παράγοντας είναι η ευκολία, με την οποία κάποιος μπορεί να αγοράσει ηρωίνη.

Στην Καμπούλ "είναι τόσο εύκολο όσο και το να αγοράσεις φαγητό" λέει ένας χρήστης.

Το ένα γραμμάριο κοστίζει 6 δολάρια και μπορεί να βρει κανείς ναρκωτικά σε κάθε γωνιά της πόλης.



Η Φατίμα άρχισε να χρησιμοποιεί όπιο, για να ανακουφιστεί από τον πόνο που της δημιουργούσε η αιμορραγία από τη γέννα, διότι το φάρμακο αυτό ήταν φθηνότερο από μια επίσκεψη σε ένα γιατρό.

Στη συνέχεια, έδωσε και στο μωρό της, για να σταματήσει τον βήχα κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Σήμερα, και οι δύο είναι ναρκομανείς.

Να σημειωθεί ότι οι γυναίκες και τα παιδιά αποτελούν το 40% των ναρκομανών στο Αφγανιστάν.
var switchTo5x=true; stLight.options({publisher: "a62b7025-1c15-422d-b317-4315738b6bb8"});